Planten produceren perfecte wiskundige patronen. Waarom? Zo'n vraag kun je verwachten van een kind. Ook wetenschappers zijn er al sinds mensenheugenis door geïntrigeerd. Vanaf het oude Egypte, Griekenland en Rome, tot in de moderne tijd, heeft men gezocht naar antwoorden. Mensen als Fibonacci hebben de patronen beschreven en men spreekt over "de gulden snede", maar het verklaren is nog steeds moeilijk, zelfs met al onze kennis van genen, eiwitten en hormonen. De patronen van bladeren aan een stam, pitjes in een zonnebloem en vele andere structuren blijven ons verbazen en het blijft een vraag hoe de natuur het doet.
  In Current Biology,¹ hebben de Franse biologen Jean-Christophe Palauqui en Patrick Laufs onlangs een aantal theorieën gepubliceerd die dit verschijnsel beschrijven. Wetenschappers weten ondertussen welke genen en hormonen invloed hebben op het proces, maar ook dat het niet een kwestie is van eenvoudig "aan-" en "uitzetten" van genen of het sturen van hormonen naar een bepaalde plek. Er blijkt een ingewikkelde samenwerking plaats te vinden tussen eiwitten, genen en hormonen, met aansturen en terugkoppelen, net als in een complex productieproces in een fabriek. Hoe dit precies gebeurt is echter nog een raadsel.
  Maar zelfs als men er achter kan komen hoe het precies werkt, blijft het nog de vraag hoe en waarom die prachtige "goddelijke proporties" en vormen worden overgedragen via een klein, vormeloos zaadje.

1. Jean-Christophe Palauqui, Patrick Laufs, "Phyllotaxis: In Search of the Golden Angle," Current Biology, Volume 21, Issue 13, R502-R504, 12 juli 2011, DOI 10.1016/j.cub.2011.05.054.

Een recent bericht op Nu.nl is wel weer noemenswaardig. Voor de trouwe lezer van deze site zal het niet moeilijk zijn om de denkfouten in het bericht te vinden. Wetenschap is mooi en graven in het stof naar oude botjes is erg interessant, maar kloppen de interpretaties wel? Ten eerste wordt er gesproken over een 'prehistorische' krokodillenschedel die veel weg heeft van een hondenkop. Je zou je kunnen afvragen of het dan wel om een krokodillenschedel ging, want ook dat kan een verkeerde interpretatie zijn, maar daar zullen we niet moeilijk over doen. Het woord 'prehistorisch' is echter een sterk beladen woord. Je zou gewoon kunnen lezen: 'heel erg oud', maar dat is niet wat het woord impliceert. Er wordt gesuggereerd dat de schedel stamt uit een tijd dat er nog geen mensen waren om het beest te zien en in de 'historie' op te nemen. Maar hoe kun je dat weten? De schedel komt uit een aardlaag die het 'late krijt' genoemd wordt. Die aardlaag wordt geassocieerd met een periode uit de aardgeschiedenis van zo'n 100 tot 65 miljoen jaar geleden. Dit is natuurlijk alleen maar juist als deze lagen daadwerkelijk zo lang geleden gevormd zijn. Het geloof in deze lange perioden, over een hele lange geschiedenis van de aarde (4.5 miljard jaar) is gebaseerd op een hele reeks aannames en veronderstellingen, van de vorming van sterren en planneten tot het ontstaan en evolueren van alle levende wezens toe. Voor elke aanname moet je bewijs kunnen leveren. Maar afgezien van enkele overeenkomsten in verval van radioactief materiaal en de schijnbaar opklimmende complexiteit van fossielen in aardlagen is er geen enkel hard bewijs voor de vermeende ouderdom van aardlagen en evolutie van het leven op aarde. Mail mij maar als je die harde bewijzen wel hebt.
De krokodil had ook lange poten, waaruit geconcludeerd wordt dat hij deze had om snel in de richting van zijn prooien te kunnen 'galopperen'. Tja, als je aanneemt dat er een reden voor moet zijn die iets te maken heeft met het overleven van zijn soort en de evolutie naar een volgend stadium. Dan vraag ik mij echter wel af, waarom de krokodillen van vandaag de dag van die korte, lompe poten hebben. Was dat dan ook voordelig in de evolutionaire ontwikkeling? Als je gelooft dat zowel lange als korte poten het gevolg zijn van evolutie, dan zul je dus alles wat nu leeft en is zoals het is, zien als een resultaat van evolutie, zonder je af te vragen of er misschien ook een andere optie is. Zie Fossielen en hun verhaal.