Het idee voor deze site komt uit het briljante brein van David Coppedge. Een aantal van deze artikelen zijn dan ook (met toestemming) gebaseerd op de newsfeeds van zijn Creation Evolution Headlines. Nadruk toegevoegd in alle aanhalingen, tenzij anders aangegeven.
1. Zondvloed alleen in midden oosten?
2. De Ark van Noach op Mars
[Meer artikelen...]
Zondvloed alleen in midden oosten?
Geplaatst: 21 mei 2010
Er zijn Bijbeluitleggers die denken dat de zondvloed een lokale overstroming was, die zich beperkte tot het gebied rondom de Eufraat en de Tigris (wat vandaag de dag Irak is). In het licht van het vorige artikel is het wellicht zinvol om daar iets over te schrijven.
Pas de afgelopen 200 jaar wordt er getwijfeld aan de omvang van de zondvloed, onder invloed van de ideeën van seculiere geologen. Wanneer we Genesis 6-9 echter zorgvuldig lezen, kunnen we eigenlijk geen andere conclusie trekken dan dat hier een wereldwijd fenomeen beschreven wordt.
In Genesis 7:19,20 lezen we: "Het water bleef zo toenemen op de aarde, dat het al de hoge bergen onder de hemel bedekte. Vijftien el daarboven steeg het water, zodat het de bergen bedekte." (WV) Dat is dus 15 el boven de hoogste berg. Je kunt niet zeggen dat het water maar 15 el hoog stond, want dan zouden de bergen niet 'bedekt' zijn geweest, dan zou er een ander woord moeten staan. De Ark was volgens Genesis 6:15 dertig el hoog, wat velen ertoe heeft gebracht te speculeren dat de maximale diepgang van de Ark 15 el was, zodat hij de bergtoppen niet zou raken als hij er overheen voer.
Onderzoeken we de hoofdstukken die over de zondvloed gaan, dan zien we dat de totale duur van de overstroming 371 dagen was. Ruim een jaar dus. Een overstroming die zo lang duurt moet wel wereldwijd zijn. Het is onwaarschijnlijk dat een lokale overstroming meer dan een jaar zou duren. De beschrijving van de overstroming is niet extreem gedetailleerd, maar geeft ons wel een redelijk beeld van wat er gebeurd is. Het begon met het openbreken van de 'bronnen (of fonteinen) van de diepte', gevolgd door het openen van de 'sluizen van de hemel'. Dit duurde veertig dagen en moet overweldigend geweest zijn, want het water bleef 150 dagen staan, voordat het begon te zakken. Dat is geen kleine overstroming geweest. Toen de Ark na een jaar vastliep in het Araratgebergte, moesten Noach en zijn gezin nog eens 40 dagen in de Ark blijven, voordat ze eruit konden.
We kunnen ons ook afvragen waarom God Noach opdroeg om een grote boot te bouwen en daarin beesten mee te nemen. Een gigantische logistieke onderneming, waar jaren van planning en arbeid in moet hebben gezeten. Als het een lokale overstroming betrof, waarom zei God dan niet tegen Noach hij moest verhuizen, of dat hij alle beesten mee moest nemen naar een hoge berg? Alleen als het om een wereldwijde overstroming ging, was de Ark van essentieel belang.
Kijk ook eens naar hoe vaak de woorden 'alle' en 'alles' gebruikt worden. Termen die aanduiden dat het om een allesomvattend iets ging, zijn niet van de lucht.
Nog een opmerkelijk feit is dat God Noach beloofde dat dit nooit meer zou gebeuren. God zou gelogen hebben als het een lokale overstroming betrof. Daarvan zijn er later nog velen geweest.
Als laatste gedachte wil ik nog benadrukken dat de betrouwbaarheid van het zondvloedverslag ook belangrijk is voor de bepaling van de leeftijd van aarde. Als de huidige samenstelling van de aardbodem is ontstaan door een wereldwijd fenomeen dat een jaar heeft geduurd, dan kunnen we aan de aardlagen geen ontstaansgeschiedenis van miljoenen jaren toekennen. Gewoon, even iets om over na te denken...
[Meer artikelen...]
De Ark van Noach op Mars
Geplaatst: 5 mei 2010
Een beetje rare kop, dat geef ik toe, maar de bedoeling is om de aandacht te vestigen op twee soorten berichten die met enige regelmaat in het nieuws verschijnen: dat de Ark van Noach gevonden zou zijn en dat er sporen van leven op Mars gevonden zijn. Wat hebben deze twee onderwerpen met elkaar gemeen? Hoe zijn ze verschillend? Zijn de meest recente gevallen een bevestiging van de traditie, of is er echt iets nieuws te vertellen?
Beweringen die te maken hebben met de Ark van Noach worden meestal (dus niet uitsluitend) geuit door mensen die in het Bijbelse verslag geloven (ook moslims en Joden), terwijl beweringen over leven op Mars meestal (dus ook niet uitsluitend) worden geuit door evolutionisten. Er is niets dat een ongelovige ervan weerhoudt om geïnteresseerd te zijn in een boot op de Ararat en er is niets dat een christen ervan weerhoudt om de mogelijkheid van leven op Mars te onderzoeken. Maar toch zijn de voorstanders van beiden enigszins in die categorieën verdeeld. Evolutionisten maken vaak de 'Arkeologen' belachelijk (hoewel sommige christenen dat ook doen) en Bijbelgelovigen moeten vaak niets hebben van beweringen over buitenaards leven (hoewel sommige evolutionisten er ook niet in geloven).
Het meest recente Arkbericht kwam 25 april jl. in het nieuws met een persconferentie en een website
(noahsarksearch.net), waar gedetailleerde foto's en een video werden gepubliceerd van een houten structuur die men schijnbaar in een grot, hoog op de berg Ararat in Turkije gevonden heeft. Het leek te mooi om waar te zijn. In plaats van de gebruikelijke vage vormen die een beetje op een schip lijken, werden hier duidelijk door mensen bewerkt hout getoond in de vorm van kamers en andere structuren. Tenzij alle ooggetuigen leugenaars waren, leek het aardig betrouwbaar. Een van hen zei zelfs dat het 99,9% zeker was dat het hier om de Ark van Noach ging. Sommige creationistische organisaties grepen dit nieuwsbericht gretig aan en anderen waren iets voorzichtiger, omdat ze in het verleden met soortgelijke berichten voor de bijl gegaan zijn. CMI kwam met een kort persbericht, maar hier werd voorzichtigheid geboden. Het verhaal werd ook door Fox News,
ABC News en andere toonaangevende nieuwsbronnen gebracht. Sceptici kreunden gelijk: "nee, niet weer!" verwijzend naar de 'christelijke bijgelovigheid'. MSNBC adviseerde een 'scheepslading scepticisme' in dit geval. Op 27 april verscheen er een brief van
Dr. Randall Price, een Bijbelse archeoloog en een lid van een rivaliserend onderzoeksteam. In zijn brief, die je kunt vinden op Bible Places Blog, beweert hij dat het om een vervalsing gaat en dat de balken bij de Zwarte Zee vandaan komen. Turken zouden de Chinese onderzoekers hebben wijsgemaakt dat het om overblijfselen van de Ark zou gaan. Hiermee worden echter niet alle vragen beantwoord en sommigen betwijfelen de motieven van Price, omdat hij zijn eigen onderzoek heeft en hier geld mee verliest. Er worden ook vraagtekens gezet bij de wijze waarop hij aan zijn gedetailleerde kennis gekomen is. World Net Daily en Christian Science Monitor gaven hier ook nog commentaar op. De rest van het verhaal moeten we nog afwachten.
En leeft er nog wat op Mars? Vaker dan over een mogelijke Ark van Noach, horen we berichten over microben, gevonden op (stenen van) Mars. Zo was er niet lang geleden een bericht op The Sun, dat de NASA bewijs had gevonden voor leven op Mars, wat de NASA zelf ontkende, volgens Clara Moskowitz op Space.com. De hoop werd echter in stand gehouden door bronnen als New Scientist, waar men optimistisch bleef en vond dat "leven op Mars, als het ooit bestaan heeft, mogelijk makkelijker te vinden is dan men dacht." Stenen van Mars kunnen volgens hen toch fossiele microben bevatten. Het is echter een mogelijkheid, geen ontdekking. Het vinden van uniek leven op Mars werd echter minder waarschijnlijk geacht door PhysOrg, omdat microben van de aarde waarschijnlijk 'meegelift' hebben met de Marslanders, waardoor er vervuiling optreedt in de monsters die genomen worden. Volgens een artikel op New Scientist moet het zoeken naar leven op Mars niet moeilijk zijn. Je laat een Marslander gewoon 'ruiken' of er lachgas hangt. Dat zou een indicatie van leven kunnen zijn.
|
Hier zien we dus twee groepen onderzoekers: de 'Arkeologen' en de zogenaamde 'astrobiologen'. Beide groepen onderzoekers zijn even verlangend om resultaten te zien. Beide groepen worden neergeschoten door critici. Beide partijen zoeken nog steeds naar het absolute bewijs, maar zijn er dan ook van overtuigd dat het fel begeerde bewijs hun tegenstanders de mond zal snoeren. Gek genoeg worden er door regeringen en universiteiten miljoenen uitgetrokken om te zoeken naar leven op Mars en een aantal manen in ons zonnestelsel, maar voor zoektochten naar bijvoorbeeld de Ark moeten de onderzoekers het doen met hun eigen schamele fondsen en ondersteuning van particulieren, werkend in een politiek gevaarlijk deel van de wereld. De twee kampen zijn natuurlijk niet geheel vergelijkbaar in wetenschappelijk opzicht, maar het schrille contrast is wel merkbaar. De notie van een wereldwijde overstroming is wel belachelijk in de ogen van sommige hyperrationalistische antichristelijke sceptici (je weet wel die mensen die sceptisch zijn over alles, behalve hun eigen scepticisme, daar zijn ze zeker van). Die vinden het prachtig om christenen door het na-zondvloedse slijk te slepen, maar zijn ze net zo kritisch als het gaat om bacteriën van Mars? Laat ze maar lachen om christenen die geloven dat het verslag van de zondvloed historisch betrouwbaar is. Ik denk dat christenen en intelligent design aanhangers nog harder kunnen schateren om de notie dat leven zomaar zou kunnen ontstaan. Leven door willekeurige processen, in een oersoep? Wat een onzin...
We kunnen erover discussiëren, maar bedenk dan wel dat je pas met je volle verstand kunt redeneren als je het naturalisme aan de kant zet en een Bijbels wereldbeeld aanhangt. Alleen de Bijbel geeft een logische verklaring voor de herkomst van intellect en het vermogen om te redeneren.
Wat betekent het als we buitenaards leven vinden? Dat zal de waarheid van de Bijbel niet omvergooien. In de Bijbel vinden we geen indicatie dat er leven is op andere planeten, maar daarmee is het ook niet uitgesloten. Een christelijke filosoof zal daardoor dus niet van zijn stuk gebracht worden. Buitenaards leven is ook geen bewijs voor een naturalistische oorsprong van het leven. Dat zou een cirkelredenering zijn, want ook buitenaards leven zou geschapen kunnen zijn. De totale afwezigheid van leven ergens daarbuiten is echter wel moeilijk te verklaren voor de naturalist, want dat maakt het leven uniek voor onze aardbol.
Het vinden van de Ark heeft ook zo z'n problemen. Er zijn veel redenen om te geloven dat de ark niet bewaard is gebleven of gevonden zal worden. De Bijbel geeft namelijk niet precies aan waar de Ark terecht kwam. Er staat dat hij landde in het Ararat gebergte, niet per definitie op de berg Ararat zelf. Dan moet je nog nagaan of de oorspronkelijke tekst naar hetzelfde gebied verwijst als dat wat wij nu Ararat noemen. Over de locatie van de berg Sinaï (waar de uit Egypte gevluchte Israëlieten de wet ontvingen) is ook geen zekerheid te geven en die gebeurenis heeft minder lang geleden plaatsgevonden. De hedendaagse berg Ararat heeft aardbevingen en landverschuivingen meegemaakt. Die extreme omstandigheden maken het moeilijk te geloven dat een houten structuur het daar duizenden jaren zou uithouden. Het is ook maar de vraag of een dergelijke grote boot op de hoogte zou vastlopen waarop de Chinezen zeggen de overblijfselen gevonden te hebben. De nakomelingen van Noach hebben de eerste jaren na de overstroming mogelijk hout van het schip moeten gebruiken om een nieuw bestaan op te bouwen. Maar omdat er een lange geschiedenis van redelijk betrouwbare ooggetuigen is, die de Ark (bijvoorbeeld als bedevaartsoord) beschrijven, blijft de hoop op het vinden van dit bijzondere vaartuig bij veel mensen levend. Men blijft de berg beklimmen en zoeken naar overblijfselen. En wat is daar mis mee? Alleen wanneer er vervalsingen in het nieuws komen, kan het vervelende gevolgen hebben voor de serieuze onderzoekers die de waarheid boven tafel willen hebben. De fraudeurs worden vanzelf wel ontmaskerd, maar ze bezorgen de eerlijke onderzoekers een slechte naam. Wat het recente onderzoek van de Chinezen betreft: interessant en goed om verder te onderzoeken, maar het is niet waarschijnlijk dat het hier om de echte Ark van Noach gaat, totdat het tegendeel bewezen wordt natuurlijk. Maar op dit moment zijn er nog te veel vragen die onbeantwoord blijven. De Chinezen zullen er een hele zware dobber aan hebben om hun claim te bewijzen.
Zou het vinden van de Ark overigens wel afdoende bewijs zijn voor de sceptici? Denk eens aan het Bijbelse verslag van de dode Lazarus die voor de ogen van vele getuigen na 4 dagen weer werd opgewekt door Jezus. Dat lijkt mij toch wel aardig afdoende bewijs voor de claim van Jezus Christus dat Hij van God kwam. Maar wat was de reactie van de hoog opgeleide (overigens zeer religieuze) tijdgenoten van Jezus? Toen ze zagen dat vele mensen Jezus gingen volgen om wat Hij gedaan had; wat was hun kalme, rationele, verlichte reactie in het licht van de overweldigende bewijzen? Niet alleen het plan om deze 'gezant van God' een kopje kleiner te maken, maar ook om Zijn opgewekte vriend Lazarus te doden (Joh. 11-12:9). En dat was niet het enige bewijs dat ze kregen. Mensen die het bewijs niet willen zien, zullen altijd uitvluchten zoeken en in het uiterste geval zelfs het bewijs proberen te vernietigen.
Wat voor waarde heeft bewijs eigenlijk voor christenen? Sommigen hebben gezegd dat ze geen bewijs nodig hebben voor de Ark, omdat ze gewoon in geloof accepteren dat er een Ark is geweest. Oké, definieer dan eens wat 'geloof' in dat verband betekent. Je vertrouwt erop dat het zo is, maar dat vertrouwen moet wel ergens op gebaseerd zijn. Als ik geloof in iemands betrouwbaarheid, moet hij of zij dat wel eerst bewezen hebben, je kunt niet zomaar iemand vertrouwen zonder het risico te lopen dat je bedrogen uitkomt. In de Bijbelse taal betekent 'geloven': ergens zeker van zijn, geen twijfel hebben dat het zo is. Je bent er zeker van dat het door intern en extern bewijs wordt ondersteund. De werkelijke ontdekking van de Ark van Noach zou één van de vele gevallen zijn die de Bijbelse verslagen en de Bijbel als betrouwbaar geheel ondersteunen, zoals de grote hoeveelheid buiten-Bijbelse geschiedenis die ermee overeenstemt. En niet te vergeten de vele archeologische ontdekkingen die het bestaan van Bijbelse plaatsen en personen bevestigen. Het zijn de persoonlijke ervaring, maar vooral de vele onafhankelijke bronnen en de sterke, onbetwistbare logica van de Bijbel die een christen een reden geven om te vertrouwen op dit Boek der boeken.
|
[Meer artikelen...]
|
|