De indruk die we krijgen van dit artikel op Nu.nl is dat ratten in Groot-Brittannië geëvolueerd zijn, omdat ze ongevoelig zijn voor rattengif en fysiek sterker, fitter en sneller zijn dan hun soortgenoten. Het woord evolutie wordt niet genoemd, maar een oplettende lezer zou het er in kunnen lezen. Bij verschillende ratten is een genetische mutatie ontdekt, die de dieren resistent heeft gemaakt tegen de meest gebruikte soorten gif. Hierdoor dreigt er een ware rattenplaag. Hoofdonderzoeker Robert Smith zei: "Bepaalde veranderingen in het DNA hebben ervoor gezorgd dat de dieren het gif kunnen weerstaan... Natuurlijke selectie zal ervoor zorgen dat de ratten die niet resistent zijn, zullen overlijden aan rattengif. De dieren die overleven beschikken waarschijnlijk over de genmutatie en zullen jongen verwekken die het gen ook ontvangen." Hierdoor wordt de suggestie gewekt dat het om evolutie gaat, omdat de termen 'natuurlijke selectie' en 'evolutie' vaak hand in hand gaan.

Zwaartekracht, we voelen het dagelijks en we weten dat het er is. Maar hoe het werkt weet geen mens. Wat veroorzaakt de zwaartekracht en wat is het eigenlijk? De huidige theorie die het beschrijft verkeert in een crisis, lezen we op PhysOrg, omdat de feiten niet overeenstemmen met de verwachtingen. Kosmologen hebben zo'n tien jaar geleden bedacht dat er zoiets moest zijn als 'donkere energie', omdat de helderheid van bepaalde supernova's minder was dan ze verwachtten. Eén of andere mysterieuze energie moest betrokken zijn bij het versnellen van de uitdijing van het heelal. De energie is niet meetbaar, dus vandaar de term 'donkere energie'. Tot op de dag van vandaag heeft nog niemand uitgevogeld wat dat dan precies zou moeten zijn, hoewel de meeste astronomen veronderstellen dat ons heelal voor 95% uit donkere materie en donkere energie bestaat. Kosmologen kunnen zich hier niet in vinden omdat theoretische modellen die gebruik maken van deze mysterieuze krachten niet alle waarnemingen kunnen verklaren. Er moet wat veranderen, zo vindt men. Steeds meer natuurkundigen vragen zich af of donkere materie eigenlijk wel bestaat. Is er een alternatief? Ja, het verlaten van de Newtoniaanse dynamica, aldus het artikel. "Misschien had Newton het toch bij het verkeerde eind," zegt Prof. Dr. Pavel Kroupa van de universiteit van Bonn. Natuurlijk blijft de theorie volgens hem van kracht bij het beschrijven van de alledaagse effecten van de zwaartekracht, maar "het is denkbaar dat we volledig gefaald hebben in het begrijpen van de eigenlijke fysica die aan de zwaartekracht ten grondslag ligt."
Het is niet de eerste keer dat de zwaartekrachttheorie onder vuur is komen te liggen. Einsteins relativiteitstheorie gooide ook al roet in het eten door te stellen dat ruimtetijd wordt gekromd door materie en de kwantummechanica droeg zo z'n steentje bij op subatomaire schaal. Nu is het probleem geconstateerd dat bepaalde sterrenstelsels geen donkere materie kunnen bevatten, maar ze bewegen veel sneller dan de modellen voorspellen. Dit is niet te verklaren met de klassieke Newtoniaanse natuurkunde, waarbij de aanwezigheid van donkere materie verondersteld moet worden om de geobserveerde feiten te verklaren. Gelukkig voor Newton hoeft zijn theorie alleen voor hele grote en hele kleine dingen aangepast te worden.

Een artikel op NewScientist.com verbaast ons niets. Er is opnieuw zacht weefsel gevonden door Mary Schweitzer en haar team, die in 2005 kwamen met zachte structuren uit T-Rex botten (zie de artikelen van 11 november 2006, 23 november 2006 en 1 augustus 2008). Deze keer komt het weefsel uit hadrosaurusbotten en zijn de bevindingen in ieder geval onbetwistbaar: het weefsel is zacht en bevat herkenbare structuren. In dit geval kan niet gesproken worden van 'vervuiling' door bacteriën of iets dergelijks. Schweitzer vraagt zichzelf echter niet af of het weefsel wel zo oud kan zijn als ze denken (80 miljoen jaar), maar eerder hoe het weefsel zo lang zacht kon blijven... René Fransen plaatste een artikel over deze vondst, inclusief een interview met Schweitzer in het Nederlands Dagblad met de titel "Dinoweefsel wijst niet op jonge aarde". Schweitzer geeft haar geloof in miljoenen jaren niet op, omdat ze gelooft dat er sterke bewijzen zijn voor een miljarden jaren oude aarde. Hoewel ze zichzelf wel christen noemt, gaat ze niet uit van een historische interpretatie van Genesis. Zij gaat er vanuit, zoals meerdere liberale gelovigen in deze tijd, dat God de aarde gemaakt heeft, maar dat de Bijbel niet aangeeft hoe of waarom. "Evolutie door natuurlijke selectie is keer op keer op keer bevestigd," zo stelt zij, en het "is nog steeds de beste natuurlijke verklaring voor de diversiteit van het leven." Waarom dit iets met de leeftijd van de aarde te maken zou hebben, staat er niet bij. Diversiteit kan ook in een korte tijd ontstaan namelijk. Het feit dat de wetenschappelijke wereld ernstig twijfelde aan de eerste vondst wil al zeggen dat er iets heel vreemds aan de hand moet zijn als je uitgaat van die 80 miljoen jaar. In eerste instantie wijst het vinden van zacht weefsel op een veel minder hoge ouderdom, wat ook de meest logische conclusie is. Men had het nooit voor mogelijk gehouden dat weefsel zo lang goed kon blijven. En dit blijft natuurlijk nog steeds een groot vraagstuk voor hen. Men zal nu des te meer zoeken naar een mogelijke verklaring waardoor het miljoenen jaren paradigma in stand gehouden kan worden.