Een eenvoudig feit: de gletsjers in het Andesgebergte in Zuid-Amerika zijn zeer snel op hun retour. Het kan zijn dat ze binnen twintig jaar helemaal verdwenen zijn. Welke conclusie kunnen we hieruit trekken die je niet zo gauw in de media zult zien? Het propagandistische antwoord dat we lezen op NU.nl is de o zo uitgekauwde opwarming-van-de-aarde waarschuwing. De uiteenlopende visies hierop vind je al snel bij een zoekopdracht naar dit fenomeen. Ja, de aarde warmt op, maar is dat onze schuld en heeft het steeds weer 'waarschuwen' wel zin? (Zie recent artikel van The Register.) Daar zullen we het hier even niet over hebben, maar het werkt wel als afleidingsmanoeuvre. Want wat is de andere kant van de zaak? Als gletsjers zo snel kunnen verdwijnen, is dat dan niet de zoveelste aanwijzing dat geologische processen op aarde sneller gaan dan wetenschappers verwachtten? Sinds mensen als Nicolaus Steno, Abraham Werner en James Hutton in de zeventiende en achttiende eeuw hun twijfels uitten over een Bijbelse (catastrofistische) visie op de geologie, is de wetenschappelijke gemeenschap zich steeds meer gaan richten op verklaringen die in de miljoenen jaren liepen. Dat de meeste structuren in onze aardkorst er juist veel meer op wijzen dat ze door catastrofes gevormd zijn, werd pas later weer opgepakt door mensen als Georges Cuvier en Immanuel Velikovsky. Maar toen was het idee van miljoenen jaren al helemaal geïntegreerd in het wetenschappelijke denken. De 'algemeen geaccepteerde' visie is nu dat er gedurende miljoenen jaren verschillende catastrofes geweest zijn. De zondvloed laat ons echter een ander scenario zien: een redelijk recente wereldwijde overstroming, logischerwijs gevolgd door een onstuimige periode van vulkaanuitbarstingen, overstromingen, damdoorbraken en aardbevingen. Al met al voldoende om de huidige staat van onze aarde te verklaren.
Toevoeging: NU.nl berichtte op 25 februari dat de Pyreneeën in de laatste eeuw bijna negentig procent van hun gletsjerijs verloren hebben.

Britse herdenkingsmunt

Vandaag is het dan zover. Darwin is jarig. Hij kan er zelf alleen niet bij zijn. Precies tweehonderd jaar geleden, op 12 februari 1809, werd Charles Robert Darwin geboren. En in 1859, precies 150 jaar geleden, verscheen zijn boek "On the Origin of Species". Maar kunnen we hem en zijn ideeën nu eindelijk in vrede laten rusten, of blijft zijn gedachtegoed voortbestaan? Er zal in de media vandaag meer dan genoeg aandacht besteed worden aan deze invloedrijke man. Je zult dit jaar veel lezen over zijn ontdekkingen, zijn leven, zijn speculaties en hoe die in de wetenschappelijke wereld zijn opgenomen. Je zult horen over controverse, voors en tegens. Wetenschappers, christenen, moslims, theologen en filosofen zullen hun zegje doen. Een eenvoudige zoekactie op het internet geeft je alle informatie die je over hem en 'zijn' evolutietheorie wilt hebben, maar alleen op sites als deze en die op de links-pagina vind je serieuze argumenten voor de ware geschiedenis van de aarde en het leven. De geschiedenis zoals die staat opgetekend in de Bijbelse geschriften. Waarom ben ik daar zo zeker van? Lees verder en sluit je vooral niet af voor de 'andere kant' van de zaak. Er is veel variatie mogelijk bij levende wezens. Die variatie wordt ook wel 'evolutie' genoemd. Maar is die variatie genoeg om het geloof in een volledige evolutionaire geschiedenis van moleculen naar mensen te rechtvaardigen? Er zijn veel aanwijzingen dat bepaalde diersoorten aan elkaar verwant zijn, maar is die observatie genoeg om aannemelijk te maken dat alle levende wezens aan elkaar verwant zijn? Lees op deze site waarom dit niet het geval is. Wetenschappelijk gezien is evolutie 'de beste theorie' om te verklaren hoe bepaalde soorten aan elkaar verwant zijn, maar kunnen erfelijkheid, mutaties en natuurlijke selectie de enorme toename aan specifieke informatie (die noodzakelijk is voor een evolutie van microbe naar microbioloog) voldoende verklaren? Stel je open voor een verklaring die veel bevredigender is dan de speculaties van Charles en zijn volgelingen.

Je ziet het steeds weer. Er wordt in de media meestal uitgegaan van de gedachte dat alles wat leeft op aarde een gemeenschappelijke voorouder heeft. Hierdoor worden door onderzoekers en journalisten soms de meest vergaande en bizarre conclusies getrokken. Zie hier een zestal voorbeelden.
1. 'Vogels met tanden en knaagdieren van twee meter hoog' (NU.nl)
Op basis van evolutionistische veronderstellingen wordt in het natuurwetenschappelijk museum in Brussel binnenkort geëxposeerd met 'opgezette dieren van de toekomst'. Volgens paleontoloog Sébastien Steyer worden nogal wat dieren fors groter. Vogels met tanden zijn volgens hem niet verbazend want vogels stammen immers af van dinosauriërs en hebben nog hun gen voor tandontwikkeling. Hij verwacht ook dat een buidelrat die in bomen leeft een enorm lange staart en een omgekeerde buidel ontwikkelt. Vrouwtjes kunnen dan makkelijker ondersteboven in bomen hangen. Kortom: aannames en geen feiten. Levende wezens veranderen, dat wel, maar kun je dat eindeloos blijven doorvoeren? Zouden (sommige) vogels ook tanden kunnen hebben omdat God ze die gegeven heeft?
2. In een ander artikel van NU.nl worden bijlen die gevonden zijn in een bepaalde steenlaag, gedateerd op ruim 1,8 miljoen jaar oud. Hieraan wordt gelijk weer gekoppeld dat er in die tijd mensen geleefd moeten hebben. Logisch natuurlijk, maar kun je die conclusie trekken als je eerste bewering nog niet geverifieerd is? Stel nu dat die steenlaag door de Bijbelse zondvloed gevormd is. Dan zijn de bijlen ongeveer 4500 jaar oud. Het is maar net met welke bril je naar de feiten kijkt.
3. "Mannen zouden vrouwen met gezichtskenmerken die wijzen op een verhoogde testosteronproductie onbewust mijden, vanwege een instinctieve angst voor overspel. Evolutionair gezien is het voor een man namelijk beter als hij geen risico loopt dat zijn vrouw ook kinderen verwekt met andere mannen." Aldus een artikel op NU.nl. Wat heeft evolutie hier nu mee te maken? Wordt er hier misschien vanuit gegaan dat mensen een dierlijk instinkt hebben overgehouden bij het kiezen van een partner? Het lijkt er wel op, maar is het waar? Zou het ook zo kunnen zijn dat mannen vrouwen met een verhoogde testosteronproductie mijden omdat ze aanvoelen dat zij minder dicht bij de oorspronkelijk geschapen vrouw zitten? Welke bril heb je op?
4. Trouw brengt ons het bericht van een reuzenslang, gevonden in lagen die verondersteld worden zestig miljoen jaar oud te zijn. Natuurlijk is die ouderdom bedacht en niet bewezen, maar dit is weer een vondst die we volgens een Bijbels denkkader zouden verwachten: Vroeger waren beesten groter, sterker en beter. In de Bijbel zien we dat alle beesten en de mens perfect geschapen werden en door de verkeerde keuze van de mens onder de vloek van de dood terecht kwamen. Hierdoor ontstonden ziektes en degeneratie en ging alles uiteindelijk dood. Meer hierover in het onderdeel Fossielen en hun verhaal.
5. "Natuurhistorisch Museum Naturalis in Leiden staat binnenkort in het teken van Charles Darwin. Bezoekers kunnen dieren bewonderen die de wetenschapper inspireerden tot het formuleren van zijn evolutietheorie." Zo rapporteert NU.nl. Ja, Darwin krijgt veel aandacht dit jaar. Bedenk echter dat de veranderingen die Darwin zag in de verste verte geen rechtvaardiging waren voor de theorie die hij formuleerde. Hij was zich daar ook ten volste van bewust en schreef in zijn boek "On the Origin of Species" regelmatig over de dingen die allemaal nog bewezen moesten worden. Darwin zelf zei in de introductie van zijn boek: "I am well aware that scarcely a single point is discussed in this volume on which facts cannot be adduced, often apparently leading to conclusions directly opposite to those at which I have arrived. A fair result can be obtained only by fully stating and balancing the facts and arguments on both sides of each question; and this is here impossible." Na 150 jaar zijn de belangrijkste 'bewijzen' nog niet aangedragen. Hoe meer we ontdekken, hoe meer het duidelijk wordt dat het leven ontworpen moet zijn. Er zitten inderdaad twee kanten aan ieder vraagstuk en als we de feiten voor zichzelf laten spreken, lijkt de balans steeds weer door te slaan naar de kant van het Bijbelse wereldbeeld. Als je dit 'Boek der boeken' nog nooit een serieuze kans hebt gegeven, probeer het dan eens.
6. De Volkskrant brengt het nieuws van een fossielvondst en kopt: "De vroegste walvissen waren nog geen volledige zeedieren. Zij kregen hun jongen nog op het land." Dat concluderen paleontologen uit de vondst van een fossiele zwangere vrouwtjeswalvis. En natuurlijk komt het miljoenen jaren geloof ook nog even voorbij: "In het ruim 47 miljoen jaar oude fossiel is het lichaam van de foetus goed te onderscheiden. Dat ligt met de kop van de baarmoeder af, een geboortepositie die alleen voorkomt bij landdieren. Bij moderne walvissen komt het jong met de staart eerst ter wereld." Dus dat er een fossiel gevonden is van een walvis die blijkbaar zwanger en al overvallen is door een ramp (hoe kon het anders fossiliseren?), waarbij het foetus verkeerdom lag, is bewijs voor de overgang van een landdier naar een walvis? Was dit de norm bij al haar soortgenoten? Wie weet was er wel wat mis met deze zwangerschap. Dat gebeurt vandaag de dag ook wel eens bij mensen, dat heet een stuitligging... Bij deze walvis moet het wellicht een kopligging genoemd worden. Een duidelijk geval van wishful thinking. Evolutie van een landdier naar een walvis wordt gewoon aangenomen en elk fossiel dat daar in past is 'bewijs' voor dat geloof. Zo werd er in de buurt een vrijwel complete "mannetjeswalvis ontdekt, met van zwemvliezen voorziene poten." Een walvis met poten? Dat is interessant. Gevolgd door de onomwonden geloofsuiting: "De twee fossielen leveren concreet bewijs voor de theorie dat de eerste walvissen, waarvan de voorouders echte landdieren waren, nog geen volledige zeebewoners waren geworden." Alleen als je al in evolutie van landdieren naar walvissen gelooft. Wie weet was dit fossiel wel gewoon een prachtig geschapen beest met zwemvliezen aan zijn poten. Geschapen door God, omgekomen in de zondvloed. Wat mensen vaak over het hoofd zien is dat één 'missing link' nog geen evolutie maakt. Er wordt naarstig gezocht naar 'missing links', maar Darwin gaf al toe dat het aantal tussenvormen enorm groot moest zijn. Die enorme hoeveelheid is in de 150 jaar na die uitspraak nog steeds niet gevonden. Hier en daar een apart beestje benoemen tot tussenvorm is toch net even niet voldoende.