Schepper en Zoon
Archief november 2008
Filosofie Schepper en Zoon? Feiten Helder Denken Verwijzingen
Het idee voor deze site komt uit het briljante brein van David Coppedge. Een aantal van deze artikelen zijn dan ook (met toestemming) gebaseerd op de newsfeeds van zijn Creation Evolution Headlines. Nadruk toegevoegd in alle aanhalingen, tenzij anders aangegeven.

1. Onzichtbaar, onmeetbaar, onverklaarbaar maar waar?
2. Wie weent er om de weesgenen?
3. Wanhopig proberen God te ontlopen
4. De naam Schepper en Zoon nader verklaard
5. Zwaar weer op komst - we sluiten de tent
6. Toch weer ingewikkelder dan we dachten...
7. Zoveel vragen...




[Meer artikelen...]

Onzichtbaar, onmeetbaar, onverklaarbaar maar waar?
Geplaatst: 22 november 2008

 
"Nieuwe aanwijzing voor donkere materie gevonden." Dat klinkt erg veelbelovend. Maar direct in de volgende zin wordt het enthousiasme alweer gedempt. "Een meetinstrument op de Zuidpool heeft straling gemeten die mogelijk afkomstig is van donkere materie," schrijft Dennis Rijnvis voor NU.nl. Wat is 'donkere materie' en waarom wordt daar eigenlijk naar gezocht?
We hebben het er al eens eerder over gehad. Het begrip 'donkere materie' is in het leven geroepen om dingen te verklaren die niet lijken te kloppen wanneer je uitgaat van een Big Bang model van het universum. Een ballonvormig meetinstrument van de NASA, dat 40 kilometer boven de Zuidpool hangt, heeft een bijzondere meting verricht. Hieruit hebben wetenschappers afgeleid dat er ergens binnen een straal van 3000 lichtjaar bij ons vandaan een buitengewoon sterke stralingsbron zou moeten zijn. De straling is zo sterk dat het niet met standaard modellen verklaard kan worden. En zo hebben ze geconcludeerd dat het mogelijk van de tot nu toe onmeetbare, onzichtbare en onverklaarbare 'donkere materie' afkomstig zou kunnen zijn. Een artikel op Science Daily geeft de conclusie 'donkere materie' niet de eerste plaats, maar noemt het een 'alternatieve verklaring'. Dit artikel geeft een beschrijving van het 'probleem': Het universum bestaat uit materie en energie. 5% van de materie is zichtbaar, 70% van het universum wordt toegewezen aan 'donkere energie' (omdat de aard ervan niet bekend is) en de overige 25% moet bestaan uit onzichtbare (dus donkere) materie, omdat de zwaartekrachttheorie het wel voorspelt, maar we kunnen het niet waarnemen. De aard van deze onzichtbare materie kan men ('nog') niet verklaren, maar wetenschappers stellen zich hele kleine deeltjes voor die op elkaar inwerken en mogelijk de missende materie kunnen vertegenwoordigen. "De wederzijdse verwoesting van deze exotische deeltjes zou normale deeltjes, zoals elektronen, positronen, protonen en antiprotonen produceren, die kunnen worden waargenomen door wetenschappers," zei Eun-Suk Seo, die bij het onderzoek betrokken was. Donkere materie is binnen het materialistische wereldbeeld (dat heeft geleid tot de 'zwaartekrachttheorie') de enige manier om de bewegingen van grote sterrenstelsels te verklaren. "De zichtbare materie in de bekende sterrenstelsels kan namelijk niet genoeg zwaartekracht opwekken om de bewegingen van de stelsels te veroorzaken," aldus NU.nl. Een andere verklaring voor de gemeten straling is "een nog niet eerder gemeten, exotische bron zoals een neutronenster, een restant van een supernova of een zwart gat."

Vanwaar die fascinatie met 'donkere materie' en 'donkere energie'? Het lijken wel thermen uit de sciencefiction filmserie Star Wars: "The Dark Force..." En op dit moment is het ook niet meer dan dat: sciencefiction (wetenschapsfictie). Ik wil niet beweren dat er niets van waar is, of dat het niet zou kunnen, maar het lijkt tot nu toe nog steeds op een wanhopige poging van materialisten om de veel meer voor de hand liggende verklaring te ontwijken: het heelal is enkele duizenden jaren geleden geschapen en niet miljarden jaren geleden uit een 'oerknal' ontstaan. Er zijn zeer competente wetenschappers die via alternatieve modellen kunnen laten zien dat het hele 'donkere energie/materie' probleem opgelost kan worden door uit te gaan van een recent geschapen heelal. (Zie bijvoorbeeld Newton Physics van Paul Marmet, Barry Setterfield, "Letting Data Lead to Theory" en een Nederlandstalige uitleg van Setterfield door Rinus Kiel.)   "Het big bang-model voor het ontstaan van het heelal lijkt overeenkomsten te hebben met de bijbelse scheppingsgeschiedenis. Reden waarom het voor sommige seculiere wetenschappers nog steeds niet acceptabel is. Diezelfde schijnbare overeenkomsten hebben veel christen-geleerden ertoe gebracht, dit model voorzichtig te omhelzen. Maar wie dat doen, moeten er ook de hele filosofische entourage op de koop toe bij nemen. Inclusief de miljarden jaren, de opvattingen over het spontaan ontstaan van leven, etcetera. Niet echt iets waar christelijke wetenschappers (inclusief de theologen) blij mee zouden moeten zijn," aldus Kiel. Geïnteresseerden kunnen zich verdiepen in Kiels uiteenzetting van het werk van Setterfield.
    Mijns inziens is de materialistische verklaring van 'de wetenschap' zo doorspekt van onverantwoorde aannames, dat het geen stand zal houden. Maar mensen die een scheppende God niet willen accepteren zullen toch steeds weer met een andere 'mogelijke verklaring' komen. "De wetenschap is progressief," zeggen ze dan. "Wij hebben God niet nodig om de gaten te verklaren." Maar wat nu als Hij er gewoon IS? Dan hoef je geen 'gaten' te 'verklaren'. Het is gewoon zo omdat God het zo geschapen heeft. Geen goedkope uitvlucht maar de meest voor de hand liggende verklaring. Wetenschappers als Setterfield laten zien dat je met de Bijbel in de hand heel goed wetenschap kunt bedrijven en dat er binnen dit Bijbelse denkkader nog genoeg te ontdekken en te verklaren valt. Maar met Genesis als uitgangspunt heb je in ieder geval geen behoefte aan allemaal toegevoegde exotische theorieën die 95% van de onzichtbare, onmeetbare en onverklaarbare gevolgen van een ondertussen volslagen berooide oerknaltheorie moeten redden.
Van uw misvatverslaggever.


[Meer artikelen...]

Wie weent er om de weesgenen?
Geplaatst: 20 november 2008

 
Ter ondersteuning van de stelling dat alle (groepen van) levende wezens een gemeenschappelijke voorouder hebben, wordt vaak verwezen naar overeenkomstige structuren. Tegenwoordig vooral bij de genen (het Neodarwinisme). Maar stel nu dat er genen zijn die geen aanwijsbare voorouder hebben? Weesgenen dus. Dit zou perfect in de lijn der verwachting vallen wanneer je uitgaat van een scheppingsorde. Een Schepper kan bepaalde structuren in meerdere organismen gebruiken, maar Hij kan ook met hetzelfde gemak unieke elementen gebruiken, die in geen enkel ander organisme voorkomen. Overeenkomstige structuren kunnen nog gebruikt worden als bewijs voor een gemeenschappelijke afstamming (hoewel ze ook heel goed passen binnen een scheppingsmodel), maar totaal verschillende en niet-gerelateerde structuren spreken des te meer in het voordeel van schepping. Binnen een evolutionistisch ontstaansconcept kunnen deze structuren niet herleid worden. Een Duits team nam de weesgenen, die ook wel "Taxonomisch Ingeperkte Genen" ("Taxonomically Restricted Genes” - TRGs) worden genoemd, onder de loep. Ze onderzochten een gen in waterdiertjes (Hydra) dat een rol speelt bij de vorming van tentakels. Het gen is volkomen uniek bij de Hydra. Hun werk is gepubliceerd in PLoS Biology1 en Science Daily rapporteerde erover. De genen zijn geen 'bagage', maar zijn daadwerkelijk betrokken bij de totstandkoming van het organisme. Hun verklaring voor de evolutionaire geschiedenis van weesgenen was gehuld in vage termen zoals: "ze zijn mogelijk specifiek verkregen" en "een belangrijke stap die nog aanschouwelijk gemaakt moet worden is de rol van natuurlijke selectie in de fijn-afstelling van de expressie van [deze genen]..." (Klinkt dat niet enigszins bekend? In het vorige artikel spraken we over de fijn-afstelling van het universum. Past mooi in onze lijfspreuk: Megagroot tot microklein...)
Maar als natuurlijke selectie slechts kan afstellen, hoe zijn die genen dan ontstaan? De opmerkingen van de onderzoekers over macro-evolutie waren erg vaag en niet erg hoopgevend. Het begrijpen van de oorsprong van deze afwijkende genen is volgens hen een "belangrijke uitdaging in de biologie". Er zijn modellen voorgesteld die de evolutie van TRGs verklaren, maar TRGs zijn nog "niet goed onderzocht" en er wordt nog "niet veel van begrepen" vanwege een "gebrek aan homologie" en een missende "genetische basis". Verder gingen ze wel uitgebreid in op wat TRGs kunnen doen, maar niet waar ze vandaan gekomen zijn. Complexe genen ontstaan niet zomaar (zie het online boek Evolutie: Mogelijk of Onmogelijk?). Niet alleen de door dit team onderzochte waterdiertjes hebben dit soort genen. Ze zijn tot nu toe bij elk onderzoek naar genetische expressie ontdekt. Bij rondwormen bestaat meer dan 20% van het genoom uit TRGs. Bij de Ciona intestinalis bleek dat iets minder dan 20% te zijn. Verschillende soorten gist: 19% en 14%. Fruitvliegjes: 2,5%. Er zijn al honderden genomen geanalyseerd, maar het aantal TRGs neemt nog steeds toe. En hoe verklaren de schrijvers dat? "Ze zijn zeer waarschijnlijk in die klasse ontstaan." Hoezo, 'zeer waarschijnlijk'? Omdat ze ontstaan moeten zijn? Hiermee wordt evolutie aangenomen voordat het bewezen is. En dit soort termen worden regelmatig gebruikt: ze zijn "tevoorschijn gekomen", "ontsproten", "verschenen", enzovoort, maar niemand legt uit hoe. Het wordt altijd toegeschreven aan "toekomstig onderzoek", waar "nieuwe inzichten" verkregen kunnen worden in "hoe evolutie werkt".


1.  Khalturin, Anton-Erxleben, Sassman, Wittlieb, Hemmrich and Bosch, "A Novel Gene Family Controls Species-Specific Morphological Traits in Hydra," Public Library of Science Biology, Vol. 6, No. 11, e278 doi:10.1371/journal.pbio.0060278.

Wie heeft er nu nog niet door dat de evolutiefilosofie (het geloof in een enkele gemeenschappelijke voorouder voor alle levende wezens) bij elkaar gehouden wordt door bluffen en dubbelzinnigheid? De wetenschappers die deze filosofie telkens in hun publicaties verweven spelen woordspelletjes en maken elkaar blij met een dooie mus. Als je het niet met me eens bent probeer mij dan maar eens uit te leggen wat het uitleggend vermogen was van de vele evolutionistische veronderstellingen in deze publicatie. Weesgenen zijn een groot probleem voor de evolutiefilosofie, maar passen heel goed in een scheppingsfilosofie. Weesgenen zijn "niet goed onderzocht" en er wordt nog "niet veel van begrepen". Nou, ga ze dan onderzoeken! Mijn zegen heb je. Hier hebben we (naast bijvoorbeeld de Cambrische Explosie) weer een prachtige aanwijzing dat de soorten oorspronkelijk onafhankelijk van elkaar geschapen zijn en men danst er sierlijk omheen met allemaal ontwijkende woordspelingen. Wie weent er om de weesgenen? Wij niet, omdat we weten dat ze een Vader hebben. Degenen die het wel zouden moeten doen, steken hun kop in het zand, want vader Darwin biedt geen vertroosting. Ze zijn gewoon 'ontstaan', 'verschenen', poef, simsalabim. En dan beschuldigen ze de creationisten er nog van dat ze in wonderen geloven...

Bron: CEH 19 november 2008
[Meer artikelen...]

Wanhopig proberen God te ontlopen
Geplaatst: 18 november 2008

 
Is er geloof in God nodig voor een verklaring van de nauwkeurige afstelling van het universum? Of kan de multiversumtheorie een alternatief bieden voor een eeuwige, godloze kosmos die zichzelf in stand houdt? Hoe komt het dat ons universum in alle opzichten afgestemd is op ons bestaan? Tim Folger besprak dit onderwerp in een interview met de kosmoloog Andrei Linde, beschreven in een artikel van Discovery Magazine. De aanhef vat goed samen waar het over gaat: "Ons universum is perfect op maat gesneden voor het leven. Dat kan het werk van God zijn, of het komt omdat ons universum er één van velen is."
    Folger en Linde benadrukten regelmatig dat ons universum ontworpen lijkt te zijn. Ze bespraken de vele toevalligheden in de afstemming van vele variabelen, zoals het feit dat sterren en leven onmogelijk zouden zijn wanneer protonen slechts 0,2% zwaarder waren dan ze nu zijn. Sterren produceren energie door twee waterstof atomen samen te smelten tot een enkel heliumatoom. Tijdens die reactie wordt 0,007% van de massa van de waterstofatomen omgezet in energie. Als dat percentage bijvoorbeeld 0,006% of 0,008% zou zijn, dan zou het universum ongeschikt zijn voor leven. Een lager percentage zou resulteren in een universum met alleen maar waterstof en een hoger percentage zou geen waterstof meer overlaten. Dan zouden er geen sterren kunnen zijn zoals onze zon en geen water, wat nodig is voor het leven op aarde. Atoomkernen worden bij elkaar gehouden door de zogenaamde 'sterke kernkracht'. Als die kracht maar een klein beetje sterker was, zou er geeneens waterstof kunnen ontstaan en dus ook geen water of leven (aangenomen dat leven spontaan zou kunnen ontstaan natuurlijk). Zo zijn er "vele zeer, zeer vreemde toevalligheden," aldus Linde. Folger bracht naar voren dat natuurkundigen niet van toevalligheden houden. Om ze te ontwijken voelen sommige kosmologen zich gedwongen om te stellen dat ons universum slechts één van "misschien wel een oneindig aantal universa" moet zijn. Wij bewonen gewoon een zeer, zeer zeldzaam en uitverkoren universum, waar de constanten precies goed zijn, zodat leven mogelijk is.
    Het idee wordt 'controversieel' genoemd; critici zeggen dat het niet eens kan doorgaan voor een wetenschappelijke theorie, omdat het bestaan van andere universa niet bewezen of gefalsifieerd kan worden. Voorstanders zeggen dat een 'multiversum' wel eens "de enige levensvatbare niet-religieuze verklaring" kan zijn voor deze verbluffende observatie dat de wetten van het universum allemaal op maat gemaakt lijken te zijn voor het 'ontstaan van leven'. Voor Linde is het een logische optie en hij ziet het idee dat God het zo gemaakt heeft niet zo zitten. Voor degenen die Engels kunnen lezen is het hele artikel wellicht interessant, waarin alle voors en tegens worden belicht. Op de derde pagina wordt God onder de loep genomen. We vinden daar een uitspraak van kosmoloog Bernard Carr: "Als er maar één universum is, zou je mogelijk een fijn-afsteller moeten hebben. Als je God niet wilt, kun je maar beter en multiversum hebben." Linde is het meest geïnteresseerd in 'bewustzijn', want volgens hem is het universum eigenlijk dood als niemand het observeert. Hij vraagt zich af of het universum, de natuurwetten en bewuste waarnemers een geïntegreerd geheel vormen die tegelijk zijn 'verschenen'. Hij kon er desgevraagd ook niet zeker van zijn of de theorie van een multiversum ooit helemaal geaccepteerd zal worden.

Zelfs al zou de hele wetenschappelijke gemeenschap het 'accepteren', dan hoeft het nog niet waar te zijn. De gedachte laat mij maar niet los dat je met het idee van een multiversum de oplossing van het probleem alleen maar verder verschuift naar de fantasiewereld. Het is onmogelijk om voor te stellen hoe één universum met alle juiste parameters ontstaat, dus dan zal het wel "één van de vele mogelijke universa" zijn! Dat is net zoiets als vluchtend voor een leeuw schuilen in het hol van een beer (zoals de profeet Amos schreef in vers 5:19, over mensen die het oordeel van God proberen te ontlopen). Het probleem is er nu eenmaal. Het universum lijkt niet alleen ontworpen, het is ontworpen. Je kunt God niet ontlopen. De vragen blijven je achtervolgen en hoe verder je wegloopt van de meest voor de hand liggende antwoorden, hoe meer je in het duister tast. En de vraag "waarom is er iets in plaats van niets?" blijft aan je knagen. Het idee van een multiversum stelt dat er van alles kan gebeuren, overal, wanneer dan ook, zonder enige reden; en we kunnen er nooit achter komen waarom. Het is nou eenmaal gebeurd, dus we moeten het accepteren. Zo kruipt het materialistische, naturalistische geloof steeds verder de wetenschap in en ze laten het gewoon over zich heen komen. Als je het artikel leest krijg je haast het gevoel dat ze wanhopig de handen in de lucht gooien en verzuchten: "Is er dan echt geen enkele manier om aan de meest waarschijnlijke verklaring te ontsnappen dat God dit nauwkeurig afgestelde universum heeft gemaakt?" Maar hun middel is erger dan de kwaal: "het komt ergens vandaan, maar waar vandaan kunnen we nooit weten..." Met zo'n verklaring kun je net zo goed elke vorm van rationeel denken loslaten. Paulus zei al (in Romeinen 1:22,23): "Zich uitgevende voor wijzen, zijn ze dwaas geworden en hebben de heerlijkheid van de onvergankelijke God veranderd in de gelijkenis en het beeld van een vergankelijk mens..." Wie de prachtige beschrijving van de menselijke staat en het Goddelijke reddingsplan nog nooit heeft gelezen, moet die brief van Paulus aan de Romeinen maar eens doorlezen. Voor wie het lezen van de hele Bijbel teveel tijd kost is deze brief een goed begin.

Bron: CEH 17 november 2008
[Meer artikelen...]

Zwaar weer op komst - we sluiten de tent
Geplaatst: 11 november 2008

 
"De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA heeft een einde gemaakt aan de missie van de Marslander Phoenix," bericht men op Nu.nl Het schijnt dat de herfst is ingetreden op mars. Het weer is dan ook niet om over naar huis te schrijven: zandstormen en -89 tot -46 graden Celcius. Tijd om te stoppen dus. Maar wat heeft het opgeleverd?
Door de zandstormen en het weinige licht op Mars kan het voertuig niet genoeg zonne-energie opwekken om te functioneren. Gedurende de bijna 6 maanden waarin Phoenix gegevens verzamelde heeft het robotplatform onder meer het bestaan van water, ijs, sneeuwval en zout op de planeet aangetoond. En toen hoorden we weer het magische "L-woord": "Daaruit hebben wetenschappers geconcludeerd dat er ooit leven op Mars mogelijk is geweest." Voor de exacte bewoordingen kun je naar de (Engelstalige) site zelf gaan.
De aanwezigheid van water wordt ook gezien als "een eerste vereiste voor de vestiging van mensen op de planeet, waar een aantal landen naar streeft." Terwijl andere berichten juist de grote gevaren benadrukken (extreem 'klimaat' en straling), schijnt de hoop op marskolonies nog niet vervlogen te zijn.

Oké, ik zal niet gelijk gaan klagen over die 420 miljoen dollar... of doe ik dat nu toch? Ik ken nog wel een paar mensen in (onder andere) Afrika, India, Thailand, Oost Europa en Tibet die dit geld beter kunnen gebruiken; voor weeshuizen en andere waardevolle projecten. Ik geef maar een paar willekeurige voorbeelden. Ja, ik weet wel dat al die wetenschappers dan een andere baan moeten zoeken... Maar ik weet ook wel een paar plaatsen waar ze zich nuttig kunnen maken... Afrika en zo... je snapt me wel.
Goed, genoeg hierover. Nu de bewoordingen van Nu.nl. Wetenschappers hebben geconcludeerd dat er ooit leven op Mars mogelijk is geweest. Op grond waarvan? Water, ijs, sneeuwval en zout. Kijk je op de NASA-site zelf dan zul je inderdaad niet veel meer 'bewijs' vinden. Blijkbaar is alle hoop hierbij gevestigd op Evolutie en haar grote scheppingskracht. Moleculen kunnen volgens Evo-gelovigen spontaan (bacterieel) leven vormen, waaruit later allerlei andere levensvormen ontstaan. In de Blogs op de site komt de hoop op het ontdekken van dit 'eenvoudige' leven regelmatig naar voren. Het blijkt dan ook een van de belangrijkste doelen te zijn van deze missie: het ontdekken van (sporen of resten van) leven. We hebben hier al eens eerder wat over gezegd in dit artikel van 5 januari 2006, toen bleek dat we wellicht zelf het leven naar Mars gebracht hebben. Maar, afgezien daarvan, kan leven wel spontaan ontstaan? Voor een uitgebreid antwoord kun je het online boek Evolutie: Mogelijk of Onmogelijk? lezen. Voor de korte versie kun je gewoon je gezonde verstand gebruiken. Atomen en moleculen gaan gewoonweg niet vanzelf bij elkaar zitten zoals ze nu in levende organismen zitten. Net zo min als een muizenval (een heel eenvoudige machine) spontaan ontstaat uit een hoopje afval. Zelfs niet als alle onderdelen voorgevormd aanwezig zijn. En waarom zou het gebeuren? Een muizenval dient ergens voor en moet bediend worden. In levende organismen gaat dat nog een stap verder - die onderhouden zichzelf, planten zichzelf voort en ze hebben elkaar nodig. Machines (eiwitten) maken kopieën van lange reeksen informatie, die weer gebruikt worden om diezelfde machines te maken. Dat ziet er niet alleen ontworpen uit, het ziet er heel goed ontworpen uit. Dit kan alleen maar gemaakt zijn door een intelligent Persoon. De Bijbel geeft ons ook nog eens de juiste, logische redenen voor de oorsprong en het bestaan van leven, het doel en de bestemming. En hier zijn wij, mensen, die zich precies die 4 dingen afvragen: "Wie ben ik? Waar kom ik vandaan? Waarom ben ik hier? En waar ga ik naar toe?" Heb je jezelf wel eens afgevraagd waarom je in staat bent om deze vragen te stellen? Zou het kunnen zijn dat de Schepper, de God van de Bijbel dit in je gelegd heeft? Heb je wel eens overwogen om de Bijbel serieus te nemen?


[Meer artikelen...]

Toch weer ingewikkelder dan we dachten...
Geplaatst: 5 november 2008

 
Verschillende nieuwsberichten onthulden recente ontdekkingen op het gebied van de genetica. Er worden steeds diepere niveaus van complexiteit ontdekt. Een diepgang waar tien jaar geleden nog niet eens aan gedacht werd, maar die nu aan het licht komt. Toen men het aantal genen in het menselijk genoom vaststelde kwam men niet verder dan ongeveer 20.000-30.000 genen. "We hadden verwacht dat iets dat zo geavanceerd, complex en intelligent is als wij, toch wel op zijn minst ongeveer honderdduizend genen zou hebben," zei een geneticus die werd aangehaald in Nature News.  Toch is er iets veranderd de afgelopen tien jaar. Er is ontdekt dat genen niet van één plaats op het DNA komen, maar van meerdere plaatsen en dat van een gen meer dan één soort RNA-kopie gemaakt kan worden, afhankelijk van hoe de stukjes aan elkaar gezet worden. Daar kunnen vervolgens weer verschillende eiwitmachines uit geproduceerd worden met "dramatisch verschillende functies". Op Science Daily werd zelfs gezegd dat ze tegenovergestelde functies kunnen hebben als ze in een ander soort cel tot uitdrukking komen. Het kopiëren van DNA blijkt zelfs zo complex te zijn dat slechts 6% van onze genen een rechtstreekse kopie van een stuk DNA is. De meeste anderen worden in elkaar gezet met stukjes van verschillende locaties van een chromosoom. Op deze manier kun je honderden (misschien wel duizenden) verschillende producten krijgen van hetzelfde gen. Maar nu komt er een andere vraag om de hoek kijken: welke code bepaalt hoe die stukjes aan elkaar gezet moeten worden?
  Er blijkt een piepklein motortje betrokken te zijn bij het lange termijn geheugen. De onderzoekers waren verbaasd dat het opnemen van lange termijn herinneringen totaal afhankelijk was van dit ene eiwitmotortje. Dit lezen we in een artikel van Science Now. Dit roept alweer een vraag op: wie vertelt dit motortje wat hij moet doen en hoe?
  Het derde nieuwtje vinden we in het proces dat volgt op het kopiëren van het DNA. Om DNA te kunnen kopiëren moet het eerst opengemaakt worden. De twee helften van de keten worden door een speciaal motortje 'opengeritst', waarna het kopieerproces kan beginnen. Wanneer dat voltooid is moet het DNA weer 'dichtgeritst' worden. Zou dat niet goed gebeuren dan heb je als mens een groot probleem, aldus een artikel op Science Daily. Wetenschappers hebben nu een motortje ontdekt dat dit werkje verrassend effectief uitvoert. Ze waren "verbluft" toen ze ontdekten hoe dit machientje werkt. "Het kwam zelfs niet in ons op dat zulke enzymen bestonden," zeiden ze. "Eigenlijk hebben we tot nu toe nooit geweten wat er met DNA gebeurde wanneer het in de ontrolde positie bleef steken." Het is maar goed dat die machine weet wat hij moet doen. Als hij het niet zou doen zou het tot fatale ziektes leiden. Maar het mag ook niet in de weg zitten van de machines die het DNA ontrollen voor transcriptie. En weer is daar die grote vraag: wat vertelt deze machine waar de schade is en hoe hij het moet repareren?
Zijn er nog meer machines die DNA repareren? De wetenschappers denken van wel. Ze menen een hele nieuwe klasse van eiwitmachines ontdekt te hebben waar ze niets van wisten. "Dit opent een heel nieuw gebied voor onderzoek," zei een teamlid. "Er zijn maar heel weinig enzymen bekend die de structuur van DNA veranderen. En we hebben een totaal nieuwe ontdekt. We hadden niet verwacht dat dit in 2008 zou gebeuren. We hadden ze allemaal al gevonden moeten hebben." Een bemoedigende wetenswaardigheid voor jonge wetenschappers. Er is toch nog veel te ontdekken.

Geen van deze artikelen hadden het nodig om ondersteund te worden door evolutionistische opmerkingen. Er werd dan ook geen melding van gemaakt. Dit is wat wetenschap moet doen: ontdekken hoe de natuur werkt, met de instelling dat het goed ontworpen is. Vervolgens kijken wat er mis kan gaan en met oplossingen komen. In het artikel over de 'dichtritser' van het DNA werd gesproken over een eiwitmotor die "speciaal ontworpen" is. En dat is het. Hoe ging het met cellen toen ze dit machientje nog niet hadden? En hoe zou het moeten zijn ontstaan? Zo zijn er vele vragen waar evolutie geen antwoord op heeft en waarvoor een intelligente Schepper de meest logische verklaring is. Een Schepper die alles in één keer goed in elkaar gezet heeft.

Bron: CEH 3 november 2008
[Meer artikelen...]