Schepper en Zoon
Archief september 2008
Voorpagina Waarom deze site? Feiten Helder Denken Links
De meeste artikelen zijn gebaseerd op de newsfeeds van Creation Evolution Headlines, met toestemming gebruikt. Nadruk toegevoegd in alle aanhalingen, tenzij anders aangegeven.

1. Dino's in de overgang
2. En voeg nog een beetje sterrenstof toe...
3. Toch een beetje bruut?
4. Gevaarlijke stof in omloop
5. Sporen van evolutie?
6. Loopvogels onafhankelijk geŽvolueerd?
7. Gekko was 40 miljoen jaar eerder al gekko
8. Reputatie van Neanderthalers onterecht




[Meer artikelen...]

Dino's in de overgang
Geplaatst: 30 september 2008

PhysOrg claimt: "Een vleesetende dinosaurus uit ArgentiniŽ had ademhalingssysteem als een vogel." De overblijfselen van het 10 meter lange roofdier zou informatie verschaffen over hoe de longen van vogels ontstaan zijn. Een zeer boute bewering, maar is dat ook zo? InTheNews koos als titel: "DinosauriŽrs: ademden als vogels". De onderzoekers die de dino vonden hebben hem Aerosteon riocoloradensis genoemd, wat "luchtbotten uit de Rio Colorado" betekent. Wat is er zo bijzonder aan deze dino? De holtes tussen de botten lijken op de holtes die vogels hebben, waar hun zo karakteristieke ademhalingssysteem zit. De 'luchtzakken' in de longen dringen door in de botten, wat 'pneumatisering' genoemd wordt, waardoor holtes in de botten gecreŽerd worden. Vogels ademen niet zoals wij, maar door een ingenieus systeem van kleppen kunnen ze een continue luchtstroom in ťťn richting door hun longen persen, waardoor ze sneller zuurstof op kunnen nemen. Dit hebben ze vooral nodig wanneer ze op grote hoogte vliegen, waar minder zuurstof beschikbaar is, of wanneer ze lange afstanden moeten afleggen, waarbij een langdurige en continue krachtsinspanning vereist is. Bij vogels zetten de longen ook niet uit, maar zijn 'stijf'. Zoogdieren hebben vanwege een andere bouw van de longen moeite om op grote hoogte (zoals op een berg) adem te halen, omdat er op z'n minst een korte pauze tussen elke ademtocht zit, zodat het zuurstofgehalte in de longen niet constant is. (NB. Voor mensen die zich afvragen waarom God dan hoge bergen gemaakt heeft, waar het koud is en waar zoogdieren niet comfortabel kunnen vertoeven: Vůůr de zondvloed waren er nog geen hoge bergen, zoals nu. Mensen, zoogdieren, vissen en vogels zijn gewoon goed geschapen voor hun omgeving. Tijdens en na de zondvloed gingen de grote platen waaruit de aardkorst bestaat schuiven en botsen. Hierdoor ontstonden op sommige plaatsen grote hoogten en elders grote diepten.) In tegenstelling tot de stelligheid in de krantenkoppen, was de oorspronkelijke publicatie in PLoS ONE veel minder stellig over de mogelijke evolutionistische implicaties.1  De schrijvers claimden niet dat deze dinosaurus een ademhalingssysteem had als dat van vogels. Ze zagen overeenkomsten en opperden slechts een 4-stappen model voor de evolutie van de vogellong en beweerden dat die meerdere keren op verschillende manieren moet hebben plaatsgevonden. Ze gaven ook toe dat het niet mogelijk was om te bepalen hoe de longen precies hebben gewerkt en of de lucht, net als bij vogels in ťťn richting ging. Ze konden niet eens zeker zijn van de aanwezigheid van vogelachtige 'luchtzakken' in de dino. Deze vondst is niet de eerste en ook niet de enige met holtes in de botten. De Diplodocus had ze ook. De meningen verschillen nogal over de mogelijke functie van de holtes in de botten, zoals: warmteregeling, gewichtsvermindering, balans en andere functies die niets met ademhaling te maken hebben.


1.  Sereno et al, "Evidence for Avian Intrathoracic Air Sacs in a New Predatory Dinosaur from Argentina," Public Library of Science ONE, 09/30/2008, 3(9): e3303 doi:10.1371/journal.pone.0003303.

Je kunt niet iets bewijzen door aan te nemen dat het heeft plaatsgevonden. Wat ze willen bewijzen is dat de dinosauriŽrs vanwege de holle botten en het mogelijk op dat van vogels lijkende ademhalingssysteem voorlopers waren van de vogels. Dat is onmogelijk, omdat het niet herhaalbaar is. En dan te bedenken dat je eigenlijk moet bewijzen hoe ademhaling en botten Łberhaupt ontstaan zijn! Maar dat terzijde. Heeft iemand ooit een dinosaurus in een vogel zien veranderen, of het proces gevolgd waarin dat zou moeten zijn gebeurd? Nee. Er zijn alleen wat dinosaurusbotten gevonden die holtes bevatten, waardoor er enige gelijkenis bestaat met vogels. Overeenkomsten zijn geen bewijs dat de ene uit de andere voortkwam. Dat is pure fantasie. Het is verbluffend hoeveel evolutiebluf je in dit soort verhalen tegenkomt. Kijk ook maar eens in het artikel over vogels op Wikipedia, hoe ze hun weg door de oorsprong van de vogellongen en hun lichte botten bluffen. Ze speculeren er flink op los en vragen zich steeds af hoe (en niet ůf) vogels uit dinosauriŽrs zijn geŽvolueerd. Kortom, de veronderstelde evolutie van dino naar vogel is gebaseerd op geloof.
Dit doet mij ook even denken aan slimme kraaien die gereedschappen gebruiken om bij voedsel te komen (zie The Telegraph), waar ik al eerder over geschreven heb in het artikel "Apen geŽvolueerd door gebruik van gereedschap?". Dit in tegenstelling tot de bewering dat de dinosaurus T-Rex vaak als domme bruut gezien wordt, omdat hij zulke kleine hersenen had (niet veel groter dan een walnoot - zeg maar het brein van een kraai :) Het maakt blijkbaar niet uit hoe groot de hersenpan van een beest is. Hoe slim ze zijn, hangt af van andere dingen die we wellicht nog niet kunnen doorgronden. Gelukkig is er op dat gebied nog veel te onderzoeken en zijn er nog veel dingen in Gods schepping waarover we ons kunnen gaan verbazen. Kan ik bewijzen dat God de aarde en het leven gemaakt heeft? Nee, ik geef toe dat ik dat geloof op grond van wat er in de Bijbel staat. Maar ik heb goede redenen om te geloven dat die Bijbel betrouwbaar is. En wetenschappers die hun conclusies baseren op hun evolutionistische vooringenomenheid, zullen zichzelf steeds weer op hun achterhoofd krabben, waarbij ze zich voor de zoveelste keer afvragen: "Hoe kan dŪt nou weer? Nu moeten we de theorie alweer helemaal omgooien..."

Bron: CEH 29 september 2008
[Meer artikelen...]

En voeg nog een beetje sterrenstof toe...
Geplaatst: 26 september 2008

Een kleine bloemlezing van recente artikelen laat zien dat het er niet echt duidelijker op wordt met betrekking tot het ontstaan van planeten en de 'broodnodige' zuurstof op onze planeet. Sommige wetenschappers geloven schijnbaar nog steeds dat een planeet zou kunnen ontstaan uit een om een ster draaiende stofwolk. Rotsachtige bollen ontstaan in het stof (van hun brein), om na aanzienlijk lange perioden het toneel te vormen voor het ontstaan van leven. Is het echt zo eenvoudig? We weten dat er planeten rond een aantal sterren draaien. Misschien hebben de meeste sterren wel een of meer planeten. Vooral kunstenaars vinden het prachtig om daar de meest fantastische plaatjes bij te verzinnen. In werkelijkheid zijn er nog wel wat probleempjes te overwinnen. EurekAlert berichtte over problemen met zuurstof. De verhoudingen van zuurstof isotopen in een meteoriet verschillen veel van die in andere objecten in ons zonnestelsel, zoals Aarde, de maan en Mars. Een oorzaak daarvoor kunnen wetenschappers niet geven; althans niet vanuit hun uniformitaristische denkkader. Verschillende mogelijke oorzaken zijn al de revue gepasseerd, zoals de invloed van UV-straling en een supernova, maar die werden verworpen. Science Daily kwam ook met een artikel over dit feit, maar ook daar werd geen verklaring gegeven. De verhoudingen in de meteoriet op zich zeggen nu eenmaal niets over het ontstaan van deze samenstelling, zo stelde een onderzoeker.
Volgens een artikel van Astrobiology Magazine zijn kometen niet zo 'schoon' als we vroeger dachten. Dit stelt wetenschappers voor het lastige vraagstuk hoe ze dan zo 'vuil' geworden zijn. Volgens de gangbare theorie van de vorming van ons zonnestelsel hadden ze veel zuiverder moeten zijn. Ook Science Daily was het er mee eens dat de theorieŽn over de geschiedenis en evolutie van het zonnestelsel moeten worden herzien. Ze hadden met het betreffende onderzoek graag het materiaal willen vinden dat stamt van voor de vorming van ons zonnestelsel, maar ze vonden elementen die ze niet verwachtten. Hoe zijn deze objecten dan gevormd, en waar komen ze vandaan?
Het vormen van planeten is nog nooit waargenomen, maar de vernietiging wel, volgens artikelen op Space.com en Science Daily. Twee Aarde-achtige planeten van een zon-achtige binaire ster, 300 lichtjaar hier vandaan, zouden op elkaar gebotst zijn. "Astronomen hebben nog nooit eerder zoiets gezien. Blijkbaar kunnen enorme catastrofale botsingen voorkomen in een volwassen planetair systeem." Een kunstzinnig kunstwerkje op Astronomy Picture of the Day geeft ons een blik in dit exotische zonnestelsel. De planeet die het meest op de voorgrond staat vertoont echter wel verdacht veel overeenkomsten met onze aardbol... (Eigenlijk is de botsing niet waargenomen maar afgeleid uit stof.) Maar goed, laten we aannemen dat er inderdaad twee planeten op elkaar gebotst zijn; kan daaruit worden afgeleid hoe ze zijn ontstaan? Niet dus. Er werd in het artikel gespeculeerd dat onze maan zou zijn ontstaan door een botsing en dat dinosaurussen door een botsing zouden zijn uitgestorven. Ze waren verbaasd dat planeten konden vormen rond een binair systeem en dat de botsing plaatsvond in een dergelijk 'volwassen' systeem. Iemand vroeg zich af of zo'n botsing dan ook in ons zonnestelsel zou kunnen plaatsvinden. Het gaat hier duidelijk niet om de vorming van planeten, maar eerder om de vernietiging ervan.
Science Daily noemde ons zonnestelsel naar aanleiding van een computermodel "behoorlijk bijzonder", omdat het met rotsachtige planeten in bijna cirkelvormige omloopbanen zo stabiel is. Aangenomen dat planeten kunnen ontstaan uit een schijf met kosmisch stof, zullen er meestal ruige dingen gebeuren. De ster 'eet' zijn planeten op, grote objecten slingeren kleine objecten uit het systeem weg en de overgebleven objecten houden er meestal elliptische banen op na, waardoor er geen leven mogelijk is. Van de honderd tests was er niet ťťn die een systeem produceerde zoals dat van ons. Alleen onder precies de juiste omstandigheden, waarbij alle begininstellingen exact goed gezet worden, kon een zonnestelsel als dat van ons worden samengesteld. De simulatie heeft de onderzoekers wel laten zien hoe bijzonder ons stelsel is en tot op zekere hoogte inzicht verschaft in wat het bijzonder maakt.
Space.com maakte het vormen van planeten wel erg eenvoudig, met een artikel genaamd: "Zonnestelsels onder constructie". Het gaat om drie geobserveerde sterren waar mogelijk planeten aan het vormen zijn. De onderzoekers hebben nog geen planeten waargenomen, maar leidden de aanwezigheid af van de eigenschappen van de stofwolken. Gaten in het stof, waar de planeten zouden kunnen zitten, werden indirect bepaald en ze gebruikten "planeetvormingsmodellen" om de aanwezigheid van deze onbekende werelden te projecteren. Een cirkelredenatie als je het mij vraagt.

Wat we zien in deze voorbeelden is dat destructieve (geen creatieve) processen betrokken zouden moeten zijn bij het vormen van geordende systemen. Botsingen brengen over het algemeen geen orde, maar wanorde en vernietiging. De creatieve processen bevinden zich alleen maar in de gedachten van de onderzoekers die de modellen verzinnen. Op deze manier proberen ze misschien hun wereldbeeld te rechtvaardigen, waarin een heel geordend universum met een perfect werkend zonnestelsel en een precies goed gepositioneerde aarde met exact de juiste samenstelling van chemische elementen werd gevormd, waarop leven ontstond en evolueerde tot wat het nu is. Alles ging langs 'natuurlijke weg'; wat dat dan ook betekenen mag. Als ze zich daar prettig bij voelen, laten ze het dan een geloof noemen en geen wetenschap. De wetenschap vereist dat ze zich beperken tot waarnemingen die meetbaar en herhaalbaar zijn. Als je goed hebt opgelet, hebben we tot nu toe nog geen definitieve aanwijzingen of het stof rond de sterren zich tot planeten aan het vormen is, of dat het stof is ontstaan door botsende planeten die al bestonden. Dat laatste zou overigens de meest logische conclusie zijn die we uit de feiten kunnen trekken, mede gezien de statistische thermodynamica die we hier op toe kunnen passen. Stofdeeltjes gaan niet zomaar samenklonteren. Het is veel waarschijnlijker dat ze nog verder uit elkaar vallen, dan dat ze planeten gaan vormen. Een model is geen bewijs. Je kunt niet aannemen wat je wilt bewijzen. De vorming van planeten is geen exacte wetenschap; sterker nog, het is op dit moment helemaal geen wetenschap, maar een geloof dat tegen de feiten ingaat.

Bron: CEH 24 september 2008
[Meer artikelen...]

Toch een beetje bruut?
Geplaatst: 22 september 2008

 
De foto bij een artikel van National Geographic News laat een artist impression zien van een Neanderthaler vrouw, met de meest extreme 'bad hair day' die je jezelf kunt voorstellen. Haar gezicht heeft een trieste uitdrukking, is vies en getaand en het lijkt wel of haar linker schouder ernstig verbrand is. Nu zijn visualisaties voor het grote publiek heel aantrekkelijk (en bij forensisch onderzoek zijn ze ook heel nuttig), maar hoeveel weten we nu echt van de Neanderthalers? Volgens het artikel hebben de onderzoekers DNA uit 43.000 jaar oude botten gehaald. Hieruit konden ze concluderen dat in ieder geval sommige Neanderthalers rood haar, een blanke huid en sproeten hadden. Het is natuurlijk heel mooi dat deze eigenschappen uit DNA kunnen worden bepaald, maar kun je daar ook uit opmaken dat iemand zichzelf slecht verzorgt? Of moeten we deze uiterlijke kenmerken toch toeschrijven aan de vooringenomen ideeŽn over Neanderthalers? De reproductie op de foto is van Wilma, genoemd naar de roodharige vrouw van de steentijdheld Fred Flintstone. Ze is geconstrueerd met behulp van replica's van vrouwelijke Neanderthaler botten (heupen en schedel) en de resultaten van het DNA-onderzoek. De ontbrekende botten zijn aangevuld met naar vrouwelijke afmetingen verschaalde botten van mannelijke Neanderthalers.

We zagen eerder deze maand al dat de reputatie van Neanderthalers als 'brute beesten' onterecht was en dat de afbeeldingen van deze volwaardig moderne mensen vaak zeer suggestief zijn. Desondanks zien we in dit recente artikel toch weer een typische 'wilde' afgebeeld. Toch is deze weergave weer net iets menselijker dan haar voorgangers. Zal er nog een dag komen dat Neanderthalers gewoon met gekamd haar en gewassen, gladde gezichten worden afgebeeld? Ik betwijfel het. Maar wetenschappelijk gezien is daar niets op tegen, tenzij je (mogelijk vanuit een evolutionistisch wereldbeeld) gelooft dat deze mensen minder ontwikkeld waren.
Mijns inziens is er ook niets op tegen om deze mensen te zien als afstammelingen van Noach, die na de zondvloed hun toevlucht moesten zoeken in de grotten en spelonken van onherbergzame gebieden. De afwijkingen die in de Neanderthaler botten zijn geconstateerd, kunnen worden toegeschreven aan ziektes die mensen oplopen wanneer ze langere tijd in een koude, donkere en vochtige omgeving moeten leven, zoals rachitis. De verschillen met moderne mensen zijn makkelijk te verklaren als mogelijke variaties binnen de soort 'mens' die God oorspronkelijk schiep.


[Meer artikelen...]

Gevaarlijke stof in omloop
Geplaatst: 17 september 2008

 
Dihydrogeenmonoxide is een kleurloze, geurloze een smaakloze substantie. Er sterven jaarlijks duizenden mensen aan. De meeste van deze sterfgevallen worden veroorzaakt door het inademen van DHMO, maar dat is niet het enige gevaar. Langdurige blootstelling aan de vaste vorm van deze stof kan ernstige weefselschade veroorzaken. Symptomen die bij het innemen ervan kunnen optreden zijn onder andere: extreem zweten, urineren, een opgeblazen gevoel, misselijkheid en braken. Voor mensen die ervan afhankelijk geworden zijn, zal plotselinge geheelonthouding zelfs tot de dood leiden.

Dihydrogeenmonoxide:
* ook wel bekend als hydroxylzuur, een belangrijk bestanddeel van zure regen
* komt in zeer hoge concentraties voor in bier
* draagt bij aan het broeikaseffect
* kan ernstige brandwonden veroorzaken
* is betrokken bij de erosie van landschappen
* versnelt corrosie en roestvorming bij metalen
* kan storingen in elektrische circuits veroorzaken
* heeft een negatief effect op remmen van auto's en (motor)fietsen
* is gevonden in kankergezwellen

De besmetting heeft al epidemische proporties bereikt!
Grote hoeveelheden DHMO zijn al gedetecteerd in rivieren, meren en reservoirs over de hele wereld, zelfs in het ijs op Antarctica.
De schade die door DHMO veroorzaakt wordt loopt al in de miljarden.

Ondanks het grote gevaar, wordt dihydrogeenmonoxide veel gebruikt:
* als koelstof en oplosmiddel in de industrie
* in kerncentrales
* bij de productie van plastic bekertjes
* als blusmiddel
* bij dierproeven
* bij verspreiding van pesticiden (ook na het wassen blijft DHMO besmetting aanwezig)
* als toevoeging bij vele vormen van 'junkfood'

Bedrijven dumpen gebruikt DHMO in rivieren en oceanen, maar er kan niets aan gedaan worden om te stoppen, want het is nog steeds legaal.
Het kan niet langer getolereerd worden, deze ellende moet stoppen!
De regering weigert iets aan de productie, distributie of het gebruik van deze chemische stof te doen, vanwege "het belang voor de economie en de gezondheid van deze natie."
Vele discutabele bedrijfjes en misdaadorganisaties, krijgen jaarlijks tonnen DHMO aangeleverd, via een geavanceerd ondergronds netwerk, met medeweten van de regering.
Velen slaan grote hoeveelheden op voor later gebruik.
Het is nog niet te laat! We kunnen verdere besmetting nu stoppen.
Zorg dat u meer te weten komt over deze gevaarlijke chemische stof.

Tot slot: Laat u niet voor de gek houden! Sommigen zullen u proberen
wijs te maken dat het hier slechts om gewoon WATER gaat!

En dat is het ook!
Hoe lang duurde het voordat je het doorhad?
Hoe vaak laten wij ons niet beÔnvloeden door mooie, slimme bewoordingen? Hoe vaak worden wij niet schaamteloos gemanipuleerd door reclames, campagnes, complottheorieŽn, heersende denkbeelden, de meerderheid, betweters, roddels en vaak zelfs goedbedoelende medeburgers. Laat je niet voor de gek houden en blijf op je hoede! Lees de lariedetector en wapen jezelf tegen manipulatieve misvattingen en dominante denkpatronen.
Van uw misvatverslaggever ;)


[Meer artikelen...]

Sporen van evolutie?
Geplaatst: 17 september 2008

 
Spore. Een nieuw computerspel met tegenstrijdige elementen. Het is een "Creature Creator", een "persoonlijk universum", waarin vervolgens evolutie moet plaatsvinden. Je moet stammen oprichten, beschavingen opbouwen, werelden scheppen en de kosmos verkennen. Maar wat heeft dat nou met evolutie te maken? De omschrijving van het spel wisselt steeds tussen deze twee 'schijnbaar' tegenstrijdige termen: schepping en evolutie. Alsof deze twee begrippen vredig naast elkaar kunnen bestaan. "Spore bestaat uit vijf spellen, die elk aansluiten bij een fase in de evolutie: cel, wezen, stam, beschaving en ruimte." En dan "CREňER [nadruk in origineel] je universum van microscopisch tot macrokosmisch - Van de amoebes in de getijdenpoel tot succesvolle beschavingen en intergalactische ruimtesche- penÖ" Vervolgens krijgen we de zin "Alles ligt in jouw handen." Waardoor je het idee krijgt dat het over een simulatie van schepping gaat, compleet met god (die rol mag je zelf op je nemen) die zorgt voor zijn of haar schepping. Maar dan gaat het direct in de volgende zin weer de andere kant op: "Laat je wezen EVOLUEREN [nadruk in origineel] in vijf fases - Hier geldt natuurlijke selectie," gevolgd door: "want je keuzes [nadruk van mij - AVG] beÔnvloeden volgende generaties en bepalen uiteindelijk het lot van je beschaving."

Het is duidelijk dat de makers van het spel geen idee hebben waar ze over praten. Wat is het nou? Een scheppingsspel of een evolutiespel? Of maakt het niet uit; als je maar lol hebt? De vraag is echter wat voor effect het op het denken van jonge mensen heeft. Is het echt onschuldig vermaak, of blijft er iets hangen van de gesuggereerde evolutionaire processen? Dit doet mij denken aan de geavanceerde 'computerspelletjes' die door geleerden worden 'gespeeld', om evolutie te 'bewijzen'. Af en toe hoor je van een computersimulatie die moet aantonen hoe evolutie heeft plaatsgevonden. (Zie bijvoorbeeld de artikelen van 16-05-'07, 13-11-'07 en 15-05-'08) En het klinkt heel imponerend als je hoort dat ze allemaal eigenschappen en kenmerken van organismen in een computerprogramma hebben gestopt, waarmee ze hebben aangetoond dat evolutie echt wel kan plaatsvinden. Een computer liegt toch niet? Misschien niet, maar hij is wel geprogrammeerd door (intelligente) mensen met hun eigen wereldbeeld en gedachten over hoe het programma zou moeten werken. Dit spel bewijst dus iets heel belangrijks, als je er over nadenkt. Want wat er eigenlijk gebeurt is dat je wezens CREňERT, die vervolgens door 'natuurlijke' (lees: voorgeprogrammeerde) selectie al dan niet blijven leven of zich aanpassen aan hun omgeving. Dit is ook de enige manier waarop het werkt. Wel opvallend dat de begrippen 'natuurlijke selectie' en 'evolutie' weer eens (ten onrechte) als synoniemen gezien worden. Evolutie in de zin van verandering en aanpassing aan de omgeving, past heel goed binnen een scheppingsmodel. Evolutie van 'eenvoudige cel' naar complex organisme is echter nooit waargenomen, wordt niet ondersteund door het fossielenverhaal en is ook onmogelijk. Het is overigens ook niet zo dat een enkele cel eenvoudig is. Het vanzelf ontstaan van een amoebe of bacterie is ondenkbaar en wederom niet mogelijk.
Met deze dingen in het achterhoofd: veel speelplezier! ;)


[Meer artikelen...]

Loopvogels onafhankelijk geŽvolueerd?
Geplaatst: 11 september 2008

 
Loopvogels, zoals de Afrikaanse struisvogels, de Australische kasuarissen en emoes, de Nieuw-Zeelandse kiwi's en de Zuid-Amerikaanse Nandoes, zijn volgens een artikel op Science Daily niet aan elkaar verwant. Er was geen niet-vliegende gemeenschappelijke voorouder. Ze hebben hun vermogen om te vliegen onafhankelijk van elkaar verloren, door wat wetenschappers "parallelle evolutie" of "convergente evolutie" noemen. Dit zou ook betekenen dat emoes nauwer verwant zijn aan vliegende vogels dan struisvogels, ook al lijken ze er veel op. Het 'oude' evolutionistische idee moet hierbij het onderspit delven. Volgens het artikel werden loopvogels vroeger gezien als een "schoolboek voorbeeld" van allopatrische soortvorming, waarbij uit een bepaalde soort verschillende andere soorten voortkomen die "verdere evolutionaire verandering" ondergaan, waardoor ze uiteindelijk heel verschillend worden van elkaar. De niet-vliegende voorouder zou op het fictieve oercontinent Gondwana gewoond hebben, dat opsplitste in Afrika, Zuid-Amerika, AustraliŽ en Nieuw-Zeeland. De nakomelingen zouden daarna hun karakteristieke vormen gekregen hebben. Bij de nieuwe analyse - deel van het "Assembling the Tree of Life" (ATOL) project van de National Science Foundation - wordt gesuggereerd dat de vooroudervogels na het opbreken van Gondwana naar hun respectievelijke continenten vlogen, alwaar ze onafhankelijk van elkaar hun vermogen om te vliegen verloren. Hierdoor ontstaan volgens het artikel nieuwe vragen, zoals: "Waarom evolueerden deze vogels in zulke overeenkomstige organismen, in zulke verschillende milieus?"

Niet kunnen vliegen is een verlies van functionaliteit. Dat is veel makkelijker te verklaren dan het vermogen om te vliegen zelf. Daarvoor is namelijk een toename van informatie, een toename van functionaliteit nodig. De nieuwe vragen, die vanuit een evolutionistisch oogpunt veel moeilijker te beantwoorden zijn, komen voort uit een combinatie van observatie van de huidige situatie, de aanname van miljoenen jaren en het geloof in een mythisch oercontinent - Gondwana. De eenvoudige verklaring (gemeenschappelijke afstamming) is ook vanuit creationistisch (Bijbels) oogpunt geen enkel probleem. Tijdens en na de zondvloed ontstonden de huidige continenten door de werking van de aardkorst, het wegstromende water. De basissoorten uit de Ark verspreidden en vermenigvuldigden zich en veranderden (degenereerden) in hun huidige vormen. Verspreiding over de verschillende continenten was toen nog mogelijk omdat ze gedeeltelijk door ijs en door landbruggen aan elkaar verbonden waren. Zo zijn onder andere de kangoeroes in AustraliŽ beland. De grote verschillen tussen dieren zijn beter te verklaren door onafhankelijke scheppingsdaden en de logische gevolgtrekking dat de oorspronkelijk geschapen soorten genetisch zo rijk waren, dat ze vele verschillende soorten konden voortbrengen. Wetenschap is de zoektocht naar de waarheid achter de dingen en het verwerven van kennis. Zou de waarheid ook gevonden kunnen worden door kennis te nemen van de Bijbelse geschiedenis? De schrijvers van deze oude teksten waren er duidelijk van overtuigd dat ze de waarheid verkondigden, omdat ze ooggetuigen waren van de beschreven feiten. (NB. Mozes, de schrijver van de eerste 5 boeken van de Bijbel, is 'slechts' de redacteur geweest van de zeker 10 verschillende bronteksten van Genesis. De oorsprong van de eerste 11 hoofdstukken van Genesis ligt nog voor het ontstaan van IsraŽl, waaruit Mozes voortkwam.)

Bron: CEH 10 september 2008
[Meer artikelen...]

Gekko was 40 miljoen jaar eerder al gekko
Geplaatst: 5 september 2008

 
Het klinkt allang niet zo gek meer. Alweer een beestje dat er bij zijn allereerste verschijning precies zo uitzag als zijn huidige soortgenoten. Deze keer is het een gekkopootje in amber dat de gemoederen bezighoudt. Volledig gekko, 40 miljoen jaar ouder dan het oudste gekkofossiel tot nu toe. Amber is het gefossiliseerde boomsap dat wereldwijde bekendheid kreeg door de Jurassic Park films. Een beestje, gevangen in amber, vervolgens begraven onder een laag sediment, blijft zeer goed bewaard. Het stukje amber met de gekkovoet wordt op 100 miljoen jaar oud geschat. Volgens evolutionisten kwamen de gekko's na de dino's. Door deze vondst zijn ze genoodzaakt te geloven dat het beestje 35 miljoen jaar samen met dinosauriŽrs geleefd heeft. Het voetje heeft dezelfde structuur als die van hedendaagse gekko's, waardoor ze het wonderlijke Spidermanvermogen hebben om zich vertikaal en zelfs ondersteboven, bijvoorbeeld langs het plafond, voort te bewegen. De onthulling vinden we op Science Daily, waar men nu beweert "dat gekko's zeker al 100 miljoen jaar geleden in AziŽ waren en dat ze tegen die tijd al hun bizarre voetstructuur hadden geŽvolueerd." Het gaat volgens de ontdekkers om een jong exemplaar, dat ongeveer 30 cm lang had kunnen worden. Vergelijkbaar met hedendaagse soorten. Volgens het artikel is het niet precies bekend hoe oud deze diergroep is, of wanneer ze hun plakvoetjes kregen. Maar kan men aan dit fossiel zien dat gekko's deze eigenschap aan evolutie te danken hebben? Niet direct natuurlijk. Het exemplaar is 100% gekko en het enige verschil is de veronderstelde 100 miljoen jaar, waarmee de gekko ook nog eens 40 miljoen jaar verder terug geplaatst moet worden op hun tijdlijn. Hoe deze ontdekking dan ook "meer licht" moet werpen op "de evolutie en de geschiedenis" van deze "oeroude hagedissen", zoals we in het artikel lezen, is niet duidelijk.

Deze kan worden toegevoegd aan het onderdeel "Fossielen en hun verhaal." Hoe diep we ook graven in het fossielenbestand, we zien telkens weer dat beesten altijd geweest zijn wat ze nu zijn. Natuurlijk zijn er verschillen, maar alleen binnen de soorten, zoals we die nu ook zien bij kippen, paarden en honden. Meer en meer moeten dit soort ontdekkingen 'licht' laten schijnen op evolutie. Maar hoe meer licht er schijnt, hoe duidelijker het wordt dat bijvoorbeeld vleermuizen, degenkrabben, kwallen, bombardeerkevers, ribkwallen, trilobieten, het zenuwstelsel en vele andere organismen niet echt veranderd zijn en vanaf het begin complex waren. We zien nergens bewijs dat het ene in het andere beestje veranderd is. Alle eigenschappen die ze hebben, hadden ze al vanaf het begin. Gekko was altijd even gekko. En het enige waar dit soort ontdekkingen licht op laten schijnen is dat de Bijbel een betrouwbaar beeld geeft van de geschiedenis. Een geschiedenis die begint met de woorden "In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was vormloos en leeg; duisternis lag over de diepte, en de geest van God zweefde over de wateren. Toen zei God: 'Er moet licht zijn!' En er was licht.".

Bron: CEH 3 september 2008
[Meer artikelen...]

Reputatie van Neanderthalers onterecht
Geplaatst: 2 september 2008

 
De nieuwssite nu.nl trakteert ons op een voor creationisten niet geheel onverwachte onthulling: "De reputatie van Neanderthalers als domme beesten die zijn uitgestorven omdat de moderne mens hen te slim af was, is onterecht." Neanderthalers waren net zo slim, of misschien wel slimmer dan wij. De BBC en Science Daily brachten het nieuws ook naar voren. Britse wetenschappers aan de Universiteit van Exeter onderzochten opgegraven gereedschap en gebruiks- voorwerpen van deze uitgestorven 'prehistorische' mens. ('Prehistorisch' met betrekking tot dingen die hier op aarde hebben plaatsgevonden, bestaat niet binnen een Bijbels denkkader - Red.) Ze concludeerden aan de hand van overeenkomsten en verschillen dat de Neanderthalers technologisch minstens net zo geavanceerd en efficiŽnt waren als Homo sapiens (onze veronderstelde voorouder). Waar het op neerkomt is dat de mythe van de 'domme holbewoner' verleden tijd is. De hoofdauteur van het onderzoeksrapport gaf toe dat het lang een verkeerde aanname is geweest dat Homo sapiens meer ontwikkeld waren dan de Neanderthalers en ze daarom van het toneel verdreven hebben. Er moet nu gezocht worden naar andere redenen waarom de Neanderthalers uitgestorven zijn. De suggestieve weergaven van Neanderthalers als brute, voorovergebogen, harige aapmensen, moeten nu eigenlijk veranderd worden. Als je vandaag de dag een reconstructie-expert zou loslaten op een schedel van een Neanderthaler (zonder te vertellen dat het om een 'prehistorisch' mens gaat), dan zou er een veel moderner uitziend model uitkomen. Wetenschappers die geloven dat wij geŽvolueerd zijn uit aapachtige voorouders, willen graag een meer aapachtig uiterlijk zien. Kunstenaars die de Neanderthalers voor hen uitbeelden gaan mee in dit geloof en doen er dan soms nog een schepje bovenop. Hieruit ontstaan de meest fantasierijke voorstellingen. Men weet nu echter dat Neanderthalers net zo goed waren in het jagen en ook geen problemen hadden met hun communicatie. Geen gegrom en een woordenschat van enkele lettergrepen dus. De 'holbewoners' waren net zo intelligent als wij.

Bij deze onze nederige excuses aan onze Neanderthaler broeders en zusters, voor het jarenlange misverstand en de totaal verkeerde representaties in boeken en musea! Neanderthalers waren afstammelingen van Noach en zijn gezin, die de zondvloed overleefde. Na de toren van Babel verspreidden groepen mensen zich over de aarde, waarvan de Neanderthalergroep er ťťn was. Hun specifieke bouw is niet meer dan een variatie (mogelijk gecombineerd met een ziektebeeld, veroorzaakt door inteelt), waarvan we vandaag de dag nog vele voorbeelden zien. Denk bijvoorbeeld aan de vele duidelijke verschillen tussen Aboriginals, Chinezen, Indianen, Europeanen en Afrikanen.
  Deze onthulling is weer een schakel in de ontzenuwing van de misvatting dat mensen van aapachtige wezens afstammen, gebaseerd op een evolutionistisch wereldbeeld. Hoewel dit vaak beweerd wordt, is het nooit bewezen. De feiten ondersteunen veel meer het Bijbelse wereldbeeld.


[Meer artikelen...]