Schepper en Zoon
Archief september 2007
Voorpagina Waarom deze site? Feiten Helder Denken Links
De meeste artikelen zijn gebaseerd op de newsfeeds van Creation Evolution Headlines, met toestemming gebruikt. Nadruk toegevoegd in alle aanhalingen, tenzij anders aangegeven.

1. Doorzichtige kikker en gevederde dino
2. De papegaai die mensen voor aap zette
3. Gewapend kevertje
4. Mars update: droge humor
5. MozaÔek of rij?
6. Catastrofale aanpassing van geologische geschiedenis
7. Vroege reptielen met moderne oren
8. Donkere materie werpt licht op onzichtbare sterren... Pardon?
9. Het "centrale dogma" van de genetica is dood
10. Kunnen mensen evolutie benutten?
11. Bij de beesten af
12. Cambrische explosie verklaard in de genen?
13. Mooie boom of warrige struik?
14. We hebben weer mot




[Meer artikelen...]

Doorzichtige kikker en gevederde dino
Geplaatst: 28 september 2007

Twee berichten in de krant van deze ochtend trokken mijn aandacht: Wetenschappers zijn erin geslaagd om een kikker te produceren die een doorzichtige huid heeft. En de dinosaurus Velociraptor, bekend als de sluwe slechterik in de Jurassic Park films, zou veren gehad hebben.
De doorkijkkikker is erg handig. Zo kunnen onderzoekers de organen en de eitjes onder de huid bestuderen, zonder de kikker open te snijden. Klinkt erg diervriendelijk. Echter, het beestje kan wel kinderen krijgen, maar de kleinkinderen leggen al vrij snel na de geboorte het loodje.
Paleontologen zijn al heel lang op zoek naar veren aan dino's. Het zou de theorie dat vogels afstammen van dinosauriŽrs bevestigen. De Raptor1 heeft ze een gulle poot toegestoken en ervoor gezorgd dat er nu, voor het eerst in de geschiedenis van het dinosaurusonderzoek, aanhechtingspunten voor slagpennen ontdekt konden worden bij een exemplaar dat gevonden werd in MongoliŽ.
Op het eerste gezicht indrukwekkende ontwikkelingen.


1Alan H. Turner, Peter J. Makovicky, Mark A. Norell, "Feather Quill Knobs in the Dinosaur Velociraptor," Science, 21 September 2007: Vol. 317. no. 5845, p. 1721, DOI: 10.1126/science.1145076.

Maar op het tweede gezicht...
Doorzichtige kikkers. Wat een vrolijk idee. Dat de tweede generatie het niet overleeft moeten we wel voor lief nemen. Wat zegt dit nou eigenlijk? Het laat ons voor de zoveelste keer zien, dat zelfs als mensen met hun intelligentie en jarenlange onderzoeken uiteindelijk lijken te slagen (een mutatie produceren die iets nuttigs in zich heeft), er toch nog geen levensvatbare nieuwe soort ontstaat. Sterker nog, de nieuwe kikkerversie had alleen maar een veranderde eigenschap en hij overleeft het al niet. Hoe moeten wij dan geloven dat evolutie, door willekeurige mutaties, een eindeloze reeks variaties en soorten kan produceren die sterk en levensvatbaar zijn? Is dit niet veel meer een bewijs dat organismen die wel overleven ontworpen zijn door een nog veel intelligenter Persoon?
En dan die veren van Velociraptor. Alsof hij nog niet eng genoeg was. Nu heeft hij ook nog veren gekregen. Hier zijn ook wel een paar dingetjes over te zeggen:
1. Het 'bewijs' komt van ťťn bot, niet van meerdere exemplaren.
2. Er zijn geen veren of afdrukken van veren gevonden.
3. Er zijn maar zes veronderstelde 'aanhechtingspunten' gevonden en ze zitten niet in een rechte lijn, zoals bij het bot van een gier dat ze ter vergelijking tonen.
4. De punten zitten niet over de hele lengte van het bot, zoals bij de gier.
5. Vergelijkbare punten zijn niet gevonden op de andere botten.
7. De punten kunnen ook een andere functie gehad hebben.
8. Velociraptor had helemaal geen veren nodig. Hij kon helemaal niet vliegen. Zijn armen waren te kort om als vleugels dienst te doen. Dat geeft alleen maar wat ruimte voor speculatie over het mogelijke nut van de veronderstelde veren. De auteurs stellen voor dat Velociraptor afstamde van meer vogelachtige dino's. Maar dat is geen evolutie, dat is devolutie (verlies van functionaliteit).
(Bron van deze selectie van argumenten: CEH 22 september 2007)
En als Velociraptor dan wel veren had, wat betekent dat dan voor creationisten? Alleen maar dat er meer variatie was dan we voorheen dachten, meer niet. Misschien was deze dino wel veel mooier dan hoe kunstenaars of filmmakers hem voorstellen. Misschien vond de Maker het gewoon leuk om dit beest ook een paar veren te geven. Voor een geleidelijke overgang van dino naar vogel zouden zoveel dingen moeten veranderen, veel meer dan een paar veertjes. Die veranderingen zouden in het fossielenbestand zichtbaar moeten zijn, maar tot nu toe is dat bewijs ver te zoeken.


[Meer artikelen...]

De papegaai die mensen voor aap zette
Geplaatst: 25 september 2007

Het overlijden van de grijze roodstaart papegaai Alex was een artikel in LiveScience waard. Het beest was intelligenter dan veel chimpansees, hij kende meer dan 100 woorden en kon zelfs een gesprek met je aangaan. Alex was in 1977 door Dr. Irene Pepperberg in een dierenwinkel gekocht. Dertig jaar lang is het beestje onderzocht, maar Dr. Pepperberg moest vechten om er aandacht voor te krijgen. Waarom? Weerstand van de chimp-mensen, aldus het artikel. Chimpansee onderzoekers die, vanuit hun evolutionistische voorkeur, meer zagen in onderzoek naar de intelligentie van onze 'naaste familieleden'. Een vogel die intelligenter is dan een chimpansee kan dan natuurlijk niet. Chimpansees hebben veel meer gemeen met mensen dan papegaaien, dus die krijgen de voorkeur in het vergelijkend onderzoek. In het artikel werd de vraag gesteld wat een vogel die beter in taal is dan chimpansees, ons te zeggen heeft over de evolutie van de mens. Goede vraag.

Onderzoekers die liever apen bestuderen, omdat die meer op mensen lijken, terwijl er vogels zijn die intelligenter zijn dan apen. (We hebben het hier al vaker over gehad, zie de artikelen van 25 februari en 10 maart.) Misschien heeft God de vogels alleen maar intelligenter gemaakt om evolutionisten te pesten. (Dat is natuurlijk maar een grapje; dus ga nou niet gelijk op dit artikel reageren met: "achterlijke creationist" en zo.) We weten natuurlijk niet hoe intelligent dieren waren ten tijde van de schepping. In de Bijbel staat een verhaal over een sprekende slang (die Eva verleidde tot het eten van een verboden vrucht - Gen. 3) en een sprekende ezelin (die Bileam vroeg waarom hij haar sloeg - Num. 22:30). In beide gevallen lijken de toehoorders (Eva en Bileam) niet verbaasd te zijn over een sprekend beest. Wie weet hebben er wel veel meer beesten gepraat in het verleden. Dit soort bijbelgedeelten worden niet zo snel genoemd door creationisten, omdat de verhalen te veel op fabels lijken, wat de geloofwaardigheid niet ten goede komt. (Het zou natuurlijk ook andersom kunnen zijn: dat fabels op de verhalen in de Bijbel lijken; zoals ook de zondvloed- en scheppingsverhalen van andere volken op die van de Bijbel lijken.) In het creationistisch denken waren alle organismen vroeger beter, sterker, slimmer en noem maar op. Dat is op zich al een mogelijke verklaring voor de pratende beesten. En het feit dat er nu nog enkele beesten zijn die deze kunst verstaan, zou kunnen betekenen dat er vroeger meer beesten waren die het konden. Dat zou verklaren waarom Eva en Bileam niet verbaasd leken te zijn. Een andere mogelijke verklaring is dat de geesten die in het verhaal genoemd worden, door de beesten heen spraken. Satan tegen Eva en de Engel tegen Bileam. Beide mensen waren volgens de verhalen bekend en vertrouwd met de geestelijke wereld. Toch vind ik persoonlijk de verklaring van intelligente beesten leuker. Maar ach... De vraag blijft wel: als er beesten zijn die intelligenter zijn dan apen, waarom worden apen dan zo vaak een bijna menselijke intelligentie toebedacht? In mijn ogen is dat meer evolutiepropaganda dan feitelijke observatie. En hoe intelligent zijn ze nou werkelijk? Zijn er apen die filmscripts schrijven en bijvoorbeeld 'Planet Of The Humans' regisseren? Kennen wij beesten die symfonieŽn, poŽzie of literatuur schrijven en vol overgave voordragen? Horen wij kippen in het hok discussiŽren over wat er eerder was: de kip of het ei? Maar even serieus, mensen zijn volgens de Bijbel gemaakt naar Gods evenbeeld, met de opdracht om over de schepping te heersen en haar te verzorgen (Gen. 1:28). Als iemand beweert dat wij niet meer zijn dan een soort gepimpte chimp, wekt dat bij mij de indruk dat die persoon zich bewust of onbewust probeert te onttrekken aan de verantwoording die wij mensen aan God dienen af te leggen.

Bron: AiG, News to Note, 22 september 2007, Art. nr. 4
[Meer artikelen...]

Gewapend kevertje
Geplaatst: 24 september 2007

Live Science presenteert ons een 100 miljoen jaar oud geschat, in amber gevangen kevertje, dat betrapt is op het gebruik van chemische wapens. Het beestje zou echter pas 60 miljoen jaar later moeten zijn geŽvolueerd. De rakker. Maar kijk nu eens naar de laatste zin van het artikel: "Dat dit soort verdediging gedurende 100 miljoen jaar evolutie bewaard is gebleven is bewijs dat het aardig goed werkt"...

Ja, als je aanneemt dat evolutie heeft plaatsgevonden misschien. De spontane assemblage van het complexe verdedigingsmechanisme uit los verkrijgbare chemische elementen wordt gewoon als een feit aangenomen. Dat hoeft blijkbaar niet verder uitgelegd te worden. Geen kritische vragen stellen, gewoon zeggen dat het er al 100 miljoen jaar is en dan ook nog beweren dat die bewering op zich bewijst dat het goed werkt... Mis ik iets? Ik weet het niet hoor, maar ik zou de vraag stellen: "Een beestje dat zichzelf verdedigt met een chemisch wapen; Wie heeft dat vernuftige apparaatje bedacht en gemaakt?"

Bron: CEH 23 september 2007
[Meer artikelen...]

Mars update: droge humor
Geplaatst: 24 september 2007

Voor Marskolonisten geen chaletje met uitzicht over het water. Plaatjes van de Mars Reconnaissance Orbiter hebben volgens wetenschappers uitgewezen dat de kans dat er op de rode planeet ooit nog water gevonden wordt uiterst klein is. Ook de aanwezigheid van water in het verleden wordt ernstig betwijfeld.1,2
Een beetje ijs op de noord- en zuidpool is de enige hoop die nog geboden wordt.


1Richard A. Kerr, "Is Mars Looking Drier and Drier for Longer and Longer?", Science, 21 September 2007: Vol. 317. no. 5845, p. 1673, DOI: 10.1126/science.317.5845.1673.
2Joanne Baker, "Water, Water, Not Everywhere?", Science, 21 September 2007: Vol. 317. no. 5845, p. 1705, DOI: 10.1126/science.317.5845.1705.

Wat jammer nou voor de enkele optimist die dacht dat er misschien een beetje water, en wellicht een beetje leven, op Mars gevonden zou worden. Want daar hoor je toch vaak over: als er water is zou er ook wel eens leven kunnen zijn. Uitgaande van het domme idee dat je voor het ontstaan van leven alleen maar wat water aan het planeetstof hoeft toe te voegen. Phoenix is al onderweg om volgend jaar te proberen wat water, ijs en organische componenten te vinden. Het Mars Science Laboratory, die de planeet in 2010 moet aandoen, heeft nog meer experimenten op het programma staan en zal ook zoeken naar organisch materiaal. NASA zal echter achter het net vissen. De hoop op microben is in de droogte vervlogen.

Bron: CEH 21 september 2007
[Meer artikelen...]

MozaÔek of rij?
Geplaatst: 21 september 2007

In Dmanisi (GeorgiŽ) zijn botten gevonden van Homo erectus. De vondst werd gerapporteerd in Nature1 met een commentaar door Daniel Lieberman in hetzelfde nummer.2 De botten, die afkomstig zijn van drie volwassenen en een tiener, hebben tegenstrijdige kenmerken. De personen waren blijkbaar klein van stuk, maar hadden ook moderne trekken. De proporties van de volwassenen zijn 'modern', vergelijkbaar met Europeanen. Andere delen, zoals schouders en de verhouding tussen de grootte van de hersenen en het lichaam, kwamen op de ontdekkers 'primitief' over. Deze verschillen waren "verwarrend" voor hen. In hun eigen woorden: "een verrassend mozaÔek" van "primitieve" en "moderne kenmerken". De 'logische' conclusie die ze daaruit trokken was natuurlijk dat de "vroegst bekende mensachtigen die buiten Afrika leefden... nog niet de volledige reeks van afgeleide skeletkenmerken vertoonden." Maar bepalen wat modern of primitief is, is geen exacte wetenschap. Een ander probleem is hun leeftijd: ze worden geschat op 1.8 miljoen jaar oud en dat is een half miljoen jaar te vroeg voor de geaccepteerde out-of-Africa hypothese. Hun voorkomen is ook niet wat paleoantropologen verwacht hadden in het licht van die hypothese. Nog een probleem is dat Homo habilis en Homo erectus elkaar overlappen qua ouderdom, waardoor het oude verhaal van afstamming in twijfel getrokken kan worden. Volgens Lieberman is die overgang "altijd al troebel geweest" omdat we "te weinig weten over Homo habilis, de vermeende voorouder van H. erectus". Verschillende nieuwssites reageerden op deze vondst: National Geographic, BBC News, Live Science, PhysOrg en News@Nature en ieder gaf er zijn eigen draai aan.
Als we het dan toch over variatie hebben, genetici vinden ook onverwacht grote variaties in het menselijk genoom. Toen Craig Venter eerder deze maand een sequentieanalyse van zijn eigen genoom had laten maken (zie Yahoo News), waren genetici verbaasd over het aantal verschillen tussen die van hem en het "standaard" genoom van het Human Genome Project. Toch waren alle gegevens van moderne mensen afkomstig. Wat is het wezenlijke verschil tussen een vette sumo worstelaar en een mager model of een pygmee? Waar leggen we de grens? Wie of wat valt buiten de definitie Homo sapiens? Als we dat niet af kunnen leiden uit de genen van mensen waar we nu mee kunnen praten, hoe kunnen we het dan te weten komen door het onderzoeken van botten of beetjes DNA van mensen uit een ver verleden, waarvan het uiterlijk allang vergaan is?
LiveScience en BBC News kwamen nog met een bericht dat "Hobbit Man" niet tot de mensen gerekend mag worden omdat de botjes in de pols een beetje anders zijn. Maar er zijn veel grotere verschillen aan te wijzen tussen mensen die nu nog leven.


1Lordkipanidze et al, "Postcranial evidence from early Homo from Dmanisi, Georgia," Nature 449, 305-310 (20 September 2007) | doi:10.1038/nature06134.
2Daniel Lieberman, "Palaeoanthropology: Homing in on early Homo," Nature 449, 291-292 (20 September 2007) | doi:10.1038/449291a.

Als wetenschappers naar de fossielen van mensen kijken, zien ze dan een rij opeenvolgende stadia van evolutie of een mozaÔek van variaties? Het hangt er vanaf welke filosofische voorkeur ze hebben. De Homo erectus fossielen vertonen gewoon een verrassende verscheidenheid, meer niet. En dan zien we in de kranten en populair wetenschappelijke bladen de meest wilde speculaties en artist impressions verschijnen, die ons een naadloze evolutionaire geschiedenis van de mens voorspiegelen. Wetenschappers lijken dat ook helemaal niet erg te vinden. Ze doen soms zelfs gewoon mee aan al dat gefilosofeer. Waarom zouden de Dmanisi mensen niet gewoon tot het menselijk ras hebben behoord? Ze liepen als mensen, maar waren wat kleiner. Nou en? En nu we weten dat de zogenaamde Homo habilis niet als een voorouder gezien kan worden, kunnen we dan niet gewoon de conclusie trekken dat de mens veel meer mogelijkheden tot variatie in zich heeft dan men voorheen dacht? De meeste mensen zien mozaÔek als een kunstvorm. Darwinistisch denken zet alle gevonden stukjes antiek mozaÔek in een rij en sorteert ze op volgorde van kleur en grootte. Creationistisch denken ziet in het fossielenbestand de vergane glorie van een prachtig geschapen mozaÔek. Kies maar uit.

Bron: CEH 20 september 2007
[Meer artikelen...]

Catastrofale aanpassing van geologische geschiedenis
Geplaatst: 20 september 2007

Een ouderdomsbepaling van 30 miljoen jaar moest het afleggen tegen een (andere) evolutionistische aanname. Om de evolutie van mensen te kunnen inpassen, werd een ouderdom teruggeschroefd naar 3 miljoen jaar, wat gelijk het inpassen van een paar catastrofes nodig maakte. Een artikel op de Discovery Channel website doet het hele verhaal voor ons uit de doeken. In het kort komt het erop neer, dat de Ethiopische Hooglanden in Afrika die door geologen gedateerd zijn op 30 miljoen jaar oud, jonger geschat moesten worden omdat daar volgens paleoantropologen de evolutie van mensen heeft moeten plaatsvinden. Gelukkig konden de geologen de paleoantropologen wel een handje helpen. Door wat beter naar de aardlagen te kijken, met gebruikmaking van de nieuwste technieken, konden ze er zowaar een drietal grote catastrofen in zien, daarmee de totale leeftijd terugbrengend naar 3 tot 2,5 miljoen jaar. Precies genoeg tijd voor het ontwikkelen van mensen op de Afrikaanse graslanden. Pfiew, gered door de bel. Onze aapachtige voorouders zouden op de vlakke savanne niet meer door de bomen hebben kunnen slingeren, dus moesten ze wel rechtop leren lopen.

Ha, gesnapt! Je dacht zeker dat geologen precies weten hoe oud al die lagen zijn. Niet dus. En als het nodig is veranderen ze het gewoon een beetje om hun paleontologische collega's te helpen. Het hele verhaal is natuurlijk wel wat ingewikkelder in het originele artikel, maar ik houd er wel van om dingen wat eenvoudiger te omschrijven. Om te komen tot de kern van de zaak. Geologen kunnen blijkbaar op commando een ouderdom tot een tiende terugbrengen. EurekAlert vatte het allemaal nog eens samen en benadrukte dat het onderzoeksteam met behulp van de Space Shuttle moest bepalen wat er allemaal diep in de aarde gebeurd is, om te kunnen vaststellen dat het ontstaan van de savanne toch nog binnen de perken van de menselijke evolutie viel. Creationisten zeggen echter al heel lang dat geologische processen snel kunnen gaan en dat kloven als de Grand Canyon in Amerika en rond de Blauwe Nijl in EthiopiŽ zijn ontstaan als gevolg van de geologische processen die plaatsvonden tijdens en na de zondvloed.

Bron: CEH 19 september 2007
[Meer artikelen...]

Vroege reptielen met moderne oren
Geplaatst: 19 september 2007

Moderne oren ontstonden 50 miljoen jaar eerder dan men dacht. Dat is zo ongeveer de boodschap van een publicatie op PLoS ONE 1. Het gaat om een in Rusland gevonden fossiel dat 260 miljoen jaar oud zou zijn. Het onderzoeksteam was verbaasd dat het al zulke 'moderne' oren had, omdat dergelijke oren pas veel later zouden zijn ontstaan. Deze vernieuwing zou dan op een of andere manier een van de meest massale uitstervingen uit de evolutionaire geschiedenis moeten hebben overleefd. Of, zoals de schrijvers voorstelden, het zou vier keer opnieuw moeten zijn uitgevonden in vier verschillende groepen. De publicatie werd samengevat door National Geographic News. De publicatie staat vol met verwijzingen naar evolutie, waarbij duidelijk wordt gesuggereerd dat dit gehoorsysteem vanzelf ontstaan zou zijn, maar het vreemde is dat die stoutmoedige bewering nergens in het verhaal bewezen wordt. Er wordt niet eens een poging gedaan om uit te leggen hoe het zou moeten zijn ontstaan; ze waren alleen maar verbaasd dat het zo vroeg gebeurd was. Ze kwamen wel met de vreemde stelling dat het zoemen van de vele insecten in die tijd waarschijnlijk een gunstige uitwerking had op de ontwikkeling van het gehoor. Ook benadrukt de aanwezigheid van dit hoog ontwikkelde gehoorsysteem volgens hen dat "het gehele basisplan" voor deze diergroep al klaarlag en dat de rest van hun "indrukwekkende evolutionaire geschiedenis" alleen maar het bijstellen van "vroegere uitvindingen" was. Het artikel van National Geographic deed lekker mee aan deze manier van formuleren door Robert Reisz (U van Toronto) aan te halen, die zei: "Het meest interessante aspect hier, is dat dit het vroegste duidelijke bewijs is van een ver geŽvolueerd gehoorsysteem." Beweren ze hier dat dit systeem in ťťn stap ontstaan is? Het lijkt er wel op. Sterker nog, in het artikel van N.G. wordt beweerd dat dit systeem meerdere keren ontstaan is: "hoofdauteur MŁller gelooft dat parareptielen uitstierven en dat moderne oren onafhankelijk evolueerden in zoogdieren, vogels, hagedissen en kikkers."


1MŁller and Tsuji, "Impedance-Matching Hearing in Paleozoic Reptiles: Evidence of Advanced Sensory Perception at an Early Stage of Amniote Evolution," PLoS ONE, 2(9): e889. doi:10.1371/journal.pone.0000889.

National Geographic slikte de mythe van MŁller zonder mokken. Geen kritische analyse, geen andere invalshoeken of alternatieve beschouwingen. Giet een dom idee in een moeilijk jasje en iedereen tuint erin. Het hangt er blijkbaar helemaal vanaf wie het zegt en hoe...
"Is die efolusie niet helemaal hartstikke fantasties, liefe mense?! Het ken somaar een hoog ontwikkelt gehůůr-siesteem make. En dat door allemaal fan die soemende beessies. Ja Ťch! Niet ťťn keer, niet twee keer, maar wel fier keer! Knap hŤ? En dan worden se nog somaar vanselluf beterder ook nog. Echt emeesing!"
Hier zwijgt de spreker stil. Hij snikt en kan niet meer.

Bron: CEH 18 september 2007
[Meer artikelen...]

Donkere materie werpt licht op onzichtbare sterren... Pardon?
Geplaatst: 18 september 2007
Bijgewerkt: 19 september 2007

Kan het ene onbekende licht werpen op het andere? Dat is wat enkele Engelse astronomen lijken te zeggen. Alvorens hun model te beschrijven, moet je de laatste zin van het artikel op BBC News eens lezen: "We weten niet wat donkere materie is, we weten niet wat de eerste sterren zijn. Als we deze twee problemen samenbrengen, wanneer we meer weten over de een, dan kunnen we iets zeggen over de ander."
Maar als ze niet weten wat een van beiden eigenlijk is, en ze zien iets, hoe weten ze dan dat ze zien waar ze naar zoeken? En hoe weten ze dat het iets zegt over iets anders dat ze niet zien? Deze vreemde toestand komt niet voort uit werkelijke observaties, maar uit computermodellen. Liang Gao en Tom Theuns van Durham University vertelden de BBC dat hun modellen ze de gelegenheid geven om de eigenschappen van 'donkere materie' te voorspellen, waarvan ze eerlijk toegaven dat ze "niet kunnen zeggen wat het is." Toch waren ze ervan overtuigd dat hun model kon laten zien dat de eerste sterren moeten zijn gevormd in lange slierten warme, donkere materie. Hiervoor hebben ze een uitgangssituatie gecreŽerd, die hen redelijk leek. Donkere materie is nog nooit waargenomen, maar nu denken ze in ieder geval te weten waar ze naar moeten zoeken.

Nou, gefeliciteerd jongens. Wat heeft die wetenschap ons gekost? 'Donkere materie' is een keer verzonnen om berekeningen in een nog steeds fictief model van het ontstaan van het heelal te laten kloppen. De materie die we zien, in de vorm van gaswolken, sterren en planeten in de ruimte, kan niet voldoende verklaren hoe alles bestaat zoals het nu is. Er moet nog ongeveer drie keer zoveel materie bij. "We kunnen het niet zien, maar het moet er zijn anders kloppen onze berekeningen niet..." Of die berekeningen nou correct zijn of niet, het spul is nooit waargenomen; vandaar de term donkere materie. Nu gebruiken een paar wetenschappers een fictieve substantie (donkere materie) om een fictief, d.w.z. nog nooit waargenomen proces (het ontstaan van sterren), via een fictieve realiteit (een computermodel) te verklaren. Dat is net zoiets als proberen te bewijzen dat er feeŽn zijn, en dan als volgt te werk gaan: We maken een supercool computerspel, waarin feeŽnstof voorkomt en geven dat bepaalde eigenschappen. Dan kijken we hoe het reageert in bepaalde omstandigheden en aan de hand daarvan proberen we iets over feeŽn te weten te komen, zodat we weten waar we naar moeten zoeken om ze te vinden.
Dit krijg je nou als je een StarTrek-generatie wetenschappers laat spelen met telescopen en computers, om te proberen uit te zoeken hoe alles zonder God begonnen zou moeten zijn. Is dat wat ze gaan doen met die 300 miljoen? Ik weet wel een betere bestemming voor onze belastingcentjes.
Okť, dus alle dingen worden bij elkaar gehouden (bestaan) door een onzichtbare hoeveelheid 'materie', of 'onzichtbare krachten'... Er is een onzichtbare 'Kracht', die op dit moment door miljoenen mensen ervaren wordt, door Wiens inspiratie een zekere Paulus eens schreef: "Want door Hem zijn alle dingen geschapen, die in de hemelen en die op de aarde zijn, die zichtbaar en die onzichtbaar zijn, hetzij tronen, hetzij heerschappijen, hetzij overheden, hetzij machten; alle dingen zijn door Hem en tot Hem geschapen; en Hij is voor alle dingen, en alle dingen bestaan tezamen door Hem." (Col. 1:16,17) Ik ben het helemaal eens met wat koning David schreef in psalm 19: "De hemelen vertellen van de heerlijkheid van God, en het uitspansel verkondigt het werk van Zijn handen."

Bron: CEH 17 september 2007
[Meer artikelen...]

Het "centrale dogma" van de genetica is dood
Geplaatst: 14 september 2007

Het gen is dood... leve het gen; aldus de paragraafhoofden in een artikel op Science News van deze week. Genetici zijn de afgelopen jaren tot de verbluffende conclusie gekomen dat genen niet de meest belangrijke onderdelen van het DNA zijn, als ze al zouden bestaan in de 'traditionele' vorm die ze toebedacht is. Het "centrale dogma" van de genetica, dat al sinds de vijftiger jaren bestaat, toen Watson en Crick de structuur van het DNA beschreven, houdt in dat er een betrekkelijk eenvoudige overdracht is van gen naar eiwit. Een stukje DNA (een dubbele gedraaide reeks codes) wordt uitgerafeld en omgezet in een stuk boodschapper-RNA (een enkele reeks), waarna dat RNA weer wordt vertaald naar het benodigde eiwit, dat weer ergens anders een functie heeft. Patrick Barry beschrijft in het artikel dat de werkelijke situatie in cellen veel rommeliger is. "Bergen nieuwe gegevens vormen een uitdaging voor oude ideeŽn," luidt de subtitel, inclusief de "moderne orthodoxie" dat alleen de genen belangrijk zijn. Onderzoekers zijn er ondertussen achter dat de genen slechts 1,5 procent van het genoom beslaan. (Genoom = alle chromosomen samen.) De overige 98,5 procent werd "junk DNA" genoemd en werd gezien als "onbruikbare brokjes, overgebleven van miljarden jaren willekeurige genetische mutaties". Ondertussen weet men beter. Het verhaal is eigenlijk zo ingewikkeld dat men zich zelfs begint af te vragen wat nu eigenlijk een gen is. Een korte samenvatting van de huidige stand van zaken:
- Het menselijke genoom heeft veel minder genen dan men dacht.
- Sommige eenvoudige organismen hebben evenveel genen als mensen.
- Eťn enkel eiwit kan voortkomen uit verschillende delen van het genoom, zelfs van verschillende chromosomen.
- Het gedeelte van het DNA dat niet codeert ("junk DNA") is in werkelijkheid intensief betrokken bij het reguleren van de genen.
- Het genoom en alle processen eromheen begint meer op een ingewikkeld netwerk te lijken dan een statische bibliotheek van genen.
- RNA is veel meer dan een boodschapper in de cel. Er zijn vele soorten RNA ontdekt, die allemaal hun eigen functie hebben en ook zeker niet alleen maar genen helpen vertalen.
- Sommige genen overlappen met micro-RNAs of regulerende elementen.
- Genen kunnen op meerdere manieren gelezen worden en kunnen meer dan ťťn eiwit voortbrengen.
- Boodschapper-RNA ondergaat in de kern van de cel ook nog aanpassing en regulatie.
- Het vertaalproces kan informatie van beide ketens van de dubbele helix lezen.
Het artikel geeft een goede samenvatting van de vele publicaties over dit thema en laat duidelijk zien dat evolutionisten steeds meer "complicaties" ondervinden bij het in stand houden van de gedachte dat een mutatie iets zinvols kan produceren. Een enkele mutatie beÔnvloedt niet slechts een 'gen' (wat dat dan ook moge inhouden), maar ook alle overlappende informatie en de processen die erop gebaseerd zijn.

We zijn ondertussen al zo vertrouwd met het begrip 'genen'. Maar bestaat het 'gen' wel, of is het slechts een beperkt beeld dat we gevormd hebben van een veel subtielere realiteit? De informatie in het DNA overlapt, maar zit ook verspreid door het hele genoom. Het begrip "junk DNA" kan overboord en vertaalprocessen zijn veel ingewikkelder dan men dacht. Er zal nog veel meer ontdekt worden, maar ťťn ding is zeker: er is veel meer informatieverwerking in de cel dan Watson en Crick konden dromen. En wat zij ontdekten was al schokkend. Dit zijn spannende tijden voor de wetenschap, verontrustende tijden voor Darwinisten en voor gelovigen tijden van steeds grotere bewondering voor hun Schepper.
En dan nog dit...
Las ik vandaag in het D!SCOVER gedeelte van de Sp!ts een artikel van Tjitske Visscher (zie ook Kennislink.nl), over mensenbaby's die "nog niet af" zouden zijn. Ze vraagt zich af: "Hoe kan het dat mensenkinderen zo hulpeloos zijn?" Aan het einde van een artikel vol van vage evolutionistische veronderstellingen over onze afstamming van apen en zo, volgt de daarmee volkomen tegenstrijdige zin (die gek genoeg niet voorkomt in het artikel op kennislink.nl): "Mensen zijn voorgeprogrammeerd om baby's lief te vinden." Maar, beste Tjitske, is daar niet een programmeur voor nodig? Gezien de enorme complexiteit van het DNA en alle processen eromheen, ligt die conclusie wel voor de hand. Het is overigens wonderbaarlijk dat er van die code nog zoveel intact is, na al die generaties van kopieŽn en schadelijke mutaties. Je moet wel een ongelofelijk goede programmeur zijn om zo'n ingewikkelde code te kunnen schrijven. Ik ken trouwens een hele goede Programmeur.

Bron: CEH 12 september 2007
[Meer artikelen...]

Kunnen mensen evolutie benutten?
Geplaatst: 13 september 2007

Volgens een persbericht van de universiteit van Wisconsin-Madison wordt evolutie 'benut'. De titel is: "Door evolutie te benutten, creŽert een team van U.W. een model voor vele nieuwe therapeutische stoffen."
Hoe benut je evolutie? Volgens het persbericht: "Door een enzym te geleiden langs een nieuw evolutionair pad, heeft een onderzoeksteam van de universiteit van Wisconsin-Madison een nieuwe vorm van een enzym gecreŽerd dat in staat is om een reeks nieuwe potentieel therapeutische stoffen voort te brengen, met antikanker en antibiotische eigenschappen."

We moeten evolutionisten dit soort uitlatingen blijven voorhouden; ze laten nadenken over wat ze eigenlijk zeggen. Je kunt evolutie helemaal niet ergens voor gebruiken. Zodra je het ergens voor gebruikt, ben je bezig met intelligent ontwerp. Evolutie heeft geen doel, geen leider en geen beloning. Zelfs het overleven op zich is geen beloning. In Darwins wereld is uitsterven gewoon iets dat gebeurt. Het is om het even of iets overleeft of niet. Als je denkt dat overleving iets goeds is, dan is dat je ziel die spreekt (zie het vorige artikel).
Zodra een mens aan het selecteren slaat (of geleiden, of belonen) houd evolutie op en begint intelligent ontwerp. De willekeur van evolutie is blind, ongeleid, onverschillig en doelloos. Darwins discipelen geloven dat een evolutionair proces alle schoonheid en variatie van het leven heeft kunnen produceren. Waar of niet, Darwin zelf zou zeker nooit beweerd hebben dat evolutie kon worden 'benut'. Darwin was sterk gekant tegen de ideeŽn van sommige theologen van zijn tijd, dat God het evolutionaire proces zou hebben gebruikt om leven te maken. Dit soort verhalen veroorzaken alleen maar verwarring. Het woord evolutie wordt genoemd, maar dit heeft niets met evolutie te maken. Vaak wordt er dan gezegd dat met 'evolutie' alleen maar 'verandering' bedoeld wordt. Maar de onbevangen leek ziet dit woord en denkt gelijk aan de levensboom van meneer Darwin, met eencellige wezens aan de onderkant en alle levende wezens die we nu kennen aan de uiteinden van de takken. De wetenschappers in dit onderzoek hadden een doel, ze hebben bewust bepaalde enzymen geselecteerd met de eigenschappen die ze nodig hadden. Dit is geen 'benutten van evolutie'. U krijgt een berisping voor het verkeerd gebruiken van begrippen, ga terug naar 'start', u ontvangt geen 20.000 euro.

Bron: CEH 10 september 2007
[Meer artikelen...]

Bij de beesten af
Geplaatst: 12 september 2007

Een op 4 september jl. verschenen boek heropent de discussie omtrent het grote verschil tussen mensen en beesten: dat we een 'ziel' hebben die uitstijgt boven de functies van de hersenen. De keiharde feiten die neurologisch onderzoek ons geeft, bieden zeker ruimte voor de religieuze benadering dat we meer zijn dan een verheerlijkte aap. De verschillen tussen apen en mensen zijn niet alleen maar fysiek. Het boek heet The Spiritual Brain: A Neuroscientist's Case for the Existence of the Soul, door Beauregard en O'Leary (Harper One, 2007). Het wordt hoog tijd om de puur materialistische benadering van de mens, die louter op vooroordelen berust, voorgoed in de prullenbak te gooien. Het is helaas waar dat veel wetenschappers nog steeds vasthouden aan het beperkte denkbeeld dat onze ervaringen worden verklaard door enkel materiŽle oorzaken. De fysieke wereld is echter niet de enige realiteit. Wetenschappelijk materialisme kan bepaalde dingen zoals intuÔtie, wilskracht, geloof, het 'placebo effect', bijna dood ervaringen, voorgevoelens, profetische uitingen, mystieke ervaringen die mensen hebben tijdens het bidden of mediteren, niet goed verklaren. Die dingen worden vaak afgedaan als waanbeelden, misverstanden, zelfhypnose en dergelijke, maar de meest recente neurologische onderzoeken naar dergelijke fenomenen gaan dieper. Beauregard en O'Leary noemen materialisme een doodlopende weg. Zolang wetenschappers niet erkennen dat de ziel een realiteit is, zullen zij het menselijke verstand en het verschil tussen mensen en dieren niet kunnen verklaren. Het is waar dat mensen zich soms beestachtig gedragen, maar dat wil nog niet zeggen dat we ervan afstammen.

Hoe weten we dat een materialistische verklaring van 'de ziel' niet mogelijk is? Omdat onze verklaringen afhangen van waarheden en de wetten van de logica. Maar je krijgt geen onveranderlijke, onzichtbare waarheden door tegen elkaar botsende deeltjes of krachten. Evolutie kan geen verklaring bieden voor de oorsprong van bijvoorbeeld ons gevoel voor normen en waarden. Onze vrije wil is niet afhankelijk van wetmatigheden. Wij kunnen tegen alle verwachtingspatronen in beslissingen nemen. We kunnen nadenken en zelfs nadenken over de dingen waarover we nadenken... Denk daar maar eens over na. Dat is goed te verklaren door de aanwezigheid van Iemand die nagedacht heeft over Zijn Schepping, maar niet door een reeks toevallige gebeurtenissen die al dan niet berusten op natuurkundige wetmatigheden. Voor mij is de meest logische conclusie dat de oorzaak van onze persoonlijkheid persoonlijk moet zijn. Niets ontstaat zomaar uit het niets. Chaos brengt geen orde voort en uit levenloze materie komt geen leven. Zo komt er uit onintelligente processen ook niet zomaar intelligentie. De bron van het leven moet levend, intelligent, persoonlijk en almachtig zijn. Als onze Maker ons gedachten, gevoel en moraal gegeven heeft, zijn er dan ook instructies? Is er een handleiding bij dit leven geleverd? Worden wij geacht daar kennis van te nemen? Lees deze twee passages eens: Handelingen 17:22-29 en HebreŽn 1:1-3. GeÔnteresseerd? Lees dan ook maar eens mijn online boek over de vraag: "Wat is Waarheid?".

Bron: CEH 9 september 2007
[Meer artikelen...]

Cambrische explosie verklaard in de genen?
Geplaatst: 10 september 2007

Een Kroatische geneticus gelooft dat hij de Cambrische explosie in de genen kan vinden. De term 'Cambrische explosie' slaat op een van de onderste aardlagen (het Cambrium) waarin 'plotseling' bijna alle basisvormen van het leven verschijnen. Science Daily heeft een artikel over Tomislav Domazet-Loöo van het Rudjer Boökovic Instituut in Zagreb, wiens team een "nieuwe methodologische benadering in evolutionaire studies" toepast. Ze noemen het "genomische fylostratigrafica". In de genen hopen ze een soort 'startpunt' te vinden voor die zogenaamde 'Cambrische explosie', om "nieuw en onverwacht licht te laten schijnen" op de problemen die er al zo lang zijn met macro-evolutie (de veronderstelde - maar nog nooit bewezen - overgang van een minder complex organisme in een hoger ontwikkelde soort). De enige directe aanwijzingen die we hebben voor wat er dan gebeurd zou moeten zijn tijdens de Cambrische explosie, zijn de fossielen die we in Cambriumlagen vinden. Maar die brengen ons maar ťťn duidelijk klinkende boodschap: bijna alle hoofdvormen van levende wezens die we nu kennen verschenen plotseling, zonder voorouders of enige andere aanleiding (zoiets als bij een schepping bijvoorbeeld). Nu beweren Tomislav en zijn team dat ze de geschiedenis van een soort mogelijk kunnen aflezen in de genen, omdat er een soort evolutionair fotoboek in zou zitten. De afzonderlijke fotootjes zouden dan aan elkaar geknoopt kunnen worden om een complete "evolutiefilm" van de soort te maken. Met hun 'nieuwe' methodiek zouden ze volgens het artikel "sommige van de meest intrigerende evolutionaire puzzels" getackeld hebben. Eerst lieten ze zien dat delen van het organisme die blootgesteld zijn aan invloeden van de omgeving, sneller veranderen. Daar hebben creationisten, zoals wel vaker vermeld op deze site, geen problemen mee. Levende wezens passen zich aan, dat is waar, maar wel binnen de grenzen van de soort. Toen probeerden ze de "evolutionaire oorsprong" van het eerste weefsel, dat vlak na de conceptie ontstaat en waar alle andere weefsels worden gevormd, te verklaren. Tot slot zouden ze de genetische basis gevonden hebben voor de Cambrische explosie. Het is niet duidelijk hoe dit team de 'ultrageconserveerde elementen' zou verklaren (zie het artikel van 26 augustus 2007). Er zijn hele stukken DNA die hetzelfde zijn bij mensen en muizen. Hoe kun je nou een mooi 'evolutionair filmpje' maken van een veronderstelde 540 miljoen jaar als er in een groot aantal delen van het DNA (van onder andere muizen en mensen) gedurende een veronderstelde periode van 80 miljoen jaar evolutionaire ontwikkeling, niets veranderd is? Sterker nog: die delen DNA konden bij de muizen verwijderd worden, zonder merkbaar verschil in het functioneren. Dat kan betekenen dat de geconserveerde elementen voor overleving niet belangrijk zijn, maar ze zitten er wel. Kortom, het 'evolutieverhaal' loopt niet zo glad dat je er een mooi 'filmpje' van kan maken; om maar te zwijgen over alle andere oneffenheden die overwonnen moeten worden, zoals bijvoorbeeld de totale afwezigheid van bewijs voor 'spontane gunstige mutaties' waarbij de genetische informatie in hoeveelheid en kwaliteit toeneemt. En dan hebben we het al helemaal niet over het ontstaan van de eerste cellen (lees: compleet geautomatiseerde productiecomplexen).

Toch wel zielig voor die verstokte evolutionisten. Het enige echte bewijs dat ze hebben duidt op schepping. Alle hoofdvormen waren er zomaar ineens, zonder de 'missing links' die hun theorie vereist. Dit 'nieuwe' idee helpt niet echt bij het verklaren hoe die basisbouwplannen allemaal zo plotseling en zonder toedoen van intelligentie moeten zijn ontstaan. Je kunt er wel een mooie tongtwister als "genomische fylostratigrafica" voor verzinnen, maar dat maakt een dom idee niet veel slimmer. En eigenlijk is het idee helemaal niet nieuw. Ernst Haeckel kwam er al mee. Hij beweerde dat ieder embryo de evolutionaire geschiedenis herhaalt. Compleet met vervalsingen en foutieve aannames. Domazet-Loöo doet nu ongeveer hetzelfde door te beweren dat het genoom de evolutie herhaalt. Als hij niet eerst in die evolutie had geloofd, was hij er nooit opgekomen.

Bron: CEH 4 september 2007
[Meer artikelen...]

Mooie boom of warrige struik?
Geplaatst: 6 september 2007

Een artikel van Live Science lijkt te suggereren dat het wetenschappelijk verantwoord is om dingen te geloven, ondanks dat er geen bewijs voor is. Ten minste, daar waar het de evolutie van de mens betreft. Meredith Small beweert dat die evolutie een feit is, ondanks het gebrek aan bewijs.
    Small besteedt de eerste helft van haar artikel aan een klaagzang over de rommelige aard van het fossielenbestand en dat die vervelende fossielen steeds roet in het eten gooien. Vroeger was het volgens haar niet zo moeilijk om een duidelijk beeld te vormen, maar sinds de zeventiger jaren is het plaatje hopeloos verward geraakt. Hoewel de afgelopen decennia een 'gouden eeuw' geweest zijn wat ontdekkingen van menselijke fossielen betreft, zijn er "regelmatig gaten geslagen in het naÔeve idee dat onze evolutie zo duidelijk, netjes, en rechtlijnig zou zijn." De rechte tak naar de mens is een warrige struik geworden. "We willen dat de eerste tweevoetige mensen uit de bomen blijven, maar de gebogen botten in hun handen suggereren dat ze hun tijd doorbrachten met het slingeren in bomen, net als apen; we willen dat de grootte van de hersenen in gelijke tred toeneemt met het gebruik van gereedschappen, maar gereedschappen verschijnen vůůr grote hersenen; we willen een ordelijke verstrooiing en verdeling over de aardbol vanuit Afrika door de met cultuur gewapende vroege mens, maar het lijkt alsof mensen de hele tijd vertrokken, op een manier die nergens mee te correleren is; en we willen dat de laatste 200.000 jaar van menselijke evolutie, de tijd waarin de moderne Homo sapiens verscheen, op een of andere manier verklaarbaar is, maar dat is niet zo." Op dit punt zou je verwachten dat Small er klaar voor is om het Darwinisme vaarwel te zeggen en Creationist te worden. Tenslotte is een "warrige struik" nou niet bepaald het schoolvoorbeeld van de evolutionaire Stamboom van het Leven, die ome Charlie haar had voorgehouden. Nee, hier gooit Meredith Small haar retorische talenten pas echt in de strijd, om te redden wat er te redden valt. Want dit is nu precies wat we konden verwachten, zei ze. "Natuurlijk" is het niet verklaarbaar, want evolutie is gewoon een feit waar niet aan getwijfeld hoeft te worden, zelfs zonder bewijs: "We zijn tenslotte dieren die door natuurlijke selectie de onwaarschijnlijke aanraking van evolutie ondervonden hebben, en dat is alles behalve een ordelijk proces. Ons verleden is net zo rommelig als van elk ander dier dat er al miljoenen jaren is. En we moeten het onverwachtse verwachten wanneer het volgende fossiel aangekondigd wordt."

Voor deze uiterst bewonderenswaardige en verbazingwekkende, onvoorwaardelijke toewijding aan het doldwaze dogma van Dominee Darwin verdient moedige Meridith een mooie medaille. Echt waar... En die volzinnen dan; echt fantastisch. Niet slecht voor een geŽvolueerd dier...

Bron: CEH 1 september 2007
[Meer artikelen...]

We hebben weer mot
Geplaatst: 3 september 2007

In The Independent van 25 augustus 2007 staat een verhaal over het beroemde experiment van Kettlewell met de lichte en donkere peper-en-zoutvlinders. Ondanks vele 'aanvallen' vanuit creationistische hoek, zou het toch een goed voorbeeld van evolutie in actie zijn. De auteur (Steve Connor) schreef: "Creationisten roken bloed. Het verhaal van de peper-en-zoutvlinder werd een verhaal over hoe het Darwinisme zelf in de fout ging met zijn meest bekende voorbeeld, dat gebaseerd was op gegevens waarmee geknoeid was." Hij haalt een professor van de universiteit van Cambridge aan, Michael Majerus, die zei: "Het verhaal van de peper-en-zoutvlinder is makkelijk te begrijpen, omdat er dingen bij betrokken zijn die wij allemaal kennen... Daarom valt de anti-evolutie partij het verhaal van de peper-en-zoutvlinder aan. Ze zijn bang dat te veel mensen in staat zullen zijn om het te begrijpen."
Deze motsoort (Biston betularia) kent twee vormen - een lichte en een donkere variatie. (Eigenlijk komt Biston betularia in meerdere vormen voor, van relatief licht gepeperd tot vrij donker. De donkere variaties zijn gewoon een ander type genoemd.) Het ging erom dat de lichte variatie goed te zien was op de door luchtvervuiling donker gekleurde bomen. De vogels konden deze motten beter zien, waardoor ze meer gegeten werden en er meer donker gekleurde motten overbleven. In de gebieden waar minder vervuiling was, waren de lichtgekleurde motten in de meerderheid. Er zijn aanwijzingen dat dit soort verdeling van de populatie inderdaad voorkomt. Wat het artikel in The Independent niet noemt, is dat de kritiek niet zozeer gericht was op het al dan niet waar zijn van die observatie. Het ging veel meer om de onderzoeksmethode en de conclusies. Als de verdeling van de populatie klopt, is dat nog helemaal geen probleem voor creationisten. We hebben hier dan gewoon een voorbeeld van motten die evolueren in ... motten. Hierbij wordt slechts bestaand genetisch materiaal opnieuw gerangschikt. Dit is geen voorbeeld van een toename van genetische informatie die nodig is om de 'evolutie van molecuul naar mens' te bewijzen. Overigens werden de technieken van Kettlewell niet in eerste instantie bekritiseerd door creationisten, maar door mede-evolutionisten. Judith Hooper schrijft erover in haar boek Of Moths and Men, dat sommige foto's genomen zijn door dode motten op de bomen te plakken, omdat ze steeds wegvlogen als de fotograaf dichterbij kwam. Maar al is deze methode niet helemaal eerlijk, hiermee worden de observaties nog niet teniet gedaan. En creationisten hebben daar ook helemaal geen problemen mee.

Het voorbeeld van de motten is een vorm van natuurlijke selectie, die overal kan worden waargenomen. Er ontstaat geen nieuwe soort, het is slechts een variatie. Majerus had gelijk, het is een makkelijk te begrijpen voorbeeld. Het verhaal van deze nachtvlinder gaat over een geval van ongepaste methodiek en te ver doorgetrokken conclusies, in een lange reeks hopeloze pogingen om het onmogelijke te bewijzen: een evolutie van molecuul naar mens.

Bron: AiG 3 september 2007