Schepper en Zoon
Archief juni 2007
Filosofie Schepper en Zoon? Feiten Helder Denken Verwijzingen
De meeste artikelen zijn gebaseerd op de newsfeeds van Creation Evolution Headlines (Nadruk toegevoegd in alle aanhalingen, tenzij anders aangegeven).

1. ReuzenpinguÔns leefden in warm klimaat
2. Geen afval in genoom
3. De evolutie van trots
4. Ziektekiemen giftiger door invloed van omgeving?
5. Gigantisch bos plotseling gefossiliseerd
6. Gevederde dinosaurus?
7. Scheppingsmuseum geopend
8. Hoe kreeg SpongeBob de zenuwen?
9. Kleurenblinde zeekatten kunstig met kleur
10. Oorsprong van meercelligheid: terug naar de tekentafel
11. Ook apen liepen op twee benen




[Meer artikelen...]

ReuzenpinguÔns leefden in warm klimaat
Geplaatst: 28 juni 2007

"Reusachtige prehistorische pinguÔns? In Peru?" De verslaggever op Science Daily is duidelijk onder de indruk.  "Het klinkt meer als iets uit Hollywood dan wetenschap," maar er zijn inderdaad zover richting het noorden fossiele resten van een pinguÔnsoort gevonden die zo groot was, dat sommige mensen er oog in oog mee zouden kunnen staan. Wij zien pinguÔns als beesten die zich aangepast hebben aan de kou. Deze fossielen "lijken sommige dingen tegen te spreken die wij denken te weten over de relatie tussen pinguÔns en klimaat." Deze vondst is niet alleen verrassend vanwege de grootte (1,5 meter); de resten komen ook nog eens uit een laag die "tientallen miljoenen jaren" ouder is "dan verwacht", uit "een periode waarin de aarde veel warmer was dan nu". (Zie ook National Geographic en EurekAlert).
De feiten samengevat:
1. De fossielen zijn 'tientallen miljoenen jaren ouder' dan verwacht.
2. Een van de twee soorten die gevonden zijn was groter dan de soorten die wij nu kennen.
3. Het had een veel grotere snavel - langer en puntiger - met kenmerken die we van geen enkele andere soort kennen, fossiel noch levend. (Uiteraard wil men ons nu laten geloven dat dit de voorloper was van alle nu bekende pinguÔnsnavels.)
4. De vondst werd gedaan in een veel warmere streek, wat suggereert dat er in het verleden een grotere diversiteit was.
5. Iedereen was verbaasd over deze vondst.
6. Conclusie: Dit is een bevestiging voor het evolutiegeloof ...

Huh?! Zeg dat nog eens?
1. Gevonden in een laag die 'ouder' is dan verwacht. Dat is niet zo verbazingwekkend. De lagen zijn niet gevormd door miljoenen jaren van sedimentatie, maar als gevolg van de grote overstroming (zie De zondvloed).
2. Dat pinguÔns, net als veel andere levende wezens, vroeger groter werden is niet verwonderlijk, (zie dit artikel en dit gedeelte).
3. Die grotere snavel lijkt eerder beter. Dat is toch geen primitieve voorloper van de moderne snavel? Wanneer komen evolutionisten nou eens met een voorbeeld waaruit blijkt dat een soort, door toevoeging van nieuw (uniek!) genetisch materiaal, groter, beter en sterker is geworden?
4. Meer diversiteit in het verleden betekent toch dat evolutie de pinguÔn niet beter gemaakt heeft? Hij is er alleen maar op achteruit gegaan. Net als rudimentaire organen; die kunnen ook niet gebruikt worden als bewijs voor evolutie.
5. Iedereen was weer eens verbaasd... behalve de creationisten.
6. Conclusie: Dit is een bevestiging voor het Bijbelse verslag van de geschiedenis.

Bron: CEH 26 juni 2007
[Meer artikelen...]

Geen afval in genoom
Geplaatst: 26 juni 2007

Het idee dat er zoiets zou bestaan als "junk DNA" kan nu definitief in de vuilnisbak. Er komen de laatste tijd steeds meer nieuwsberichten over de verbazingwekkende hoeveelheid regulerende functies in gebieden van het DNA die voorheen als 'evolutionair afval' gezien werden. Het blijkt dat de genen niet de enige interessante dingen zijn in het genoom. De gedeelten van de code die eerst geen functie leken te hebben, bevatten volgens recente onderzoeken een grote hoeveelheid functies. Nature1 vermeldde de resultaten van een groep genaamd ENCODE (Encyclopedia of DNA Elements), die een diepgaand onderzoek hebben gedaan naar een gedeelte (1 procent) van het menselijk genoom (zie EurekAlert voor een samenvatting). Ze hebben duidelijk aangetoond dat het onderzochte gedeelte "junk" wel degelijk vertaald werd, ondanks de afwezigheid van genen. Er was een verband tussen de vertaalde gedeelten en overlapping. Het bleek ook dat de structuur van het chromatine, het eiwit waar het DNA omheen gekruld zit, betrokken is bij de vertaling en regulatie van het DNA. Deze, en meer ontdekkingen beginnen ons begrip van het erfelijk materiaal van de mens drastisch te revolutioneren. Deze feiten weerhouden de auteurs er echter niet van om te speculeren over mogelijke aanpassingen van hun geliefde neo-Darwinistische gedachtegoed. De speculaties gaan te ver om hier te noemen, maar ze worden toch weer tegengesproken door bijvoorbeeld Erika Check2. Zij verwondert zich ook over deze recent ontdekte grote complexiteit en zegt dat we het "enorm onderschat" hebben hoeveel van het genoom functioneel is. En dan is nog maar 1 procent zo gedetailleerd onderzocht. John Greally3 ziet in deze resultaten een bevestiging van "de uitdagingen die in het verschiet liggen" en dat we het wel "hadden kunnen raden" dat de genen maar een gedeelte van het DNA verklaren. Elizabeth Pennisi zegt in Science4 dat deze resultaten ons dwingen om nog eens goed na te denken over wat het betekent om een gen te zijn. Als genen maar 2 procent van ons genoom beslaan, waarom is er dan expressie van 80 procent van het DNA? Het is voor haar duidelijk dat er nog veel meer over nagedacht moet worden. Ook in een artikel van Berkeley Lab gaf men aan dat grote delen van de chromosomen van fruitvliegjes die geen genen bevatten, "verre van afval" zijn, zoals vroeger gedacht werd. Ze kwamen tot deze ontdekking toen ze besloten om toch maar eens te gaan kijken of er misschien informatie in die stukken "junk DNA" zat. Dr. Bert O'Malley van het Baylor College of Medicine (zie EurekAlert) vond een soort klokmechanisme dat genen reguleert en voorkomt dat er te vaak een expressie van een gen plaatsvindt. Dave Scot schreef hierover vanuit een I.D. perspectief op Uncommon Descent en vergeleek het met een schuifregister in digitale apparatuur. In een artikel van Science Daily wordt gezegd dat de delen van het menselijke genoom die voorheen gezien werden als genetische woestijnen, blijken te bruisen van leven. Het begrijpen van deze complexiteit zou essentieel zijn voor het ontwikkelen van effectieve en veilige genetische medicijnen.


1The ENCODE Project Consortium, "Identification and analysis of functional elements in 1% of the human genome by the ENCODE pilot project," Nature 447, 799-816 (14 juni 2007); doi:10.1038/nature05874.
2Erika Check, "Genome project turns up evolutionary surprises," Nature 447, 760-761 (14 juni 2007); doi:10.1038/447760a.
3John M. Greally, "Genomics: Encyclopaedia of humble DNA," Nature 447, 782-783 (14 juni 2007); doi:10.1038/447782a.
4Elizabeth Pennisi, "DNA Study Forces Rethink of What It Means to Be a Gene," Science, 15 juni 2007: Vol. 316. no. 5831, pp. 1556-1557, DOI: 10.1126/science.316.5831.1556.

Nu is het dan toch echt zover. De theorie van junk DNA is dood. Darwinisten kunnen een kuiltje gaan graven in hun achtertuin. Greally zei dat we het hadden kunnen raden. Dat klopt. Als ze naar de creationisten en voorstanders van intelligent design hadden geluisterd, die al jaren zeggen dat het geen 'junk' is, en dat er een reden voor moet zijn, dan hadden de Darwinisten de wetenschap niet zo lang tegengehouden in het begrijpen van deze complexiteit. Laat ze nou eens toegeven dat het DNA een complexe CODE is. Zo complex dat de knapste programmeurs van deze aarde het nog niet kunnen ontcijferen. Een programmastructuur van 3 gigabite, met overlappende codes en ongekende interactieve functionaliteit, die een blauwdruk vormt voor een zelfstandig werkend, denkend, lopend, lerend, levend, lachend, liefhebbend organisme. Kan een dergelijk programma geschreven worden door puur toeval? Er is geen proces bekend waardoor dat zou kunnen plaatsvinden. De enige logische verklaring voor de oorsprong van een dergelijk programma is een Programmeur. Een Programmeur die zelf ook denkt, leeft, lacht en liefheeft; Die ons liefheeft (Joh 3:16).

Bron: CEH 15 juni 2007
[Meer artikelen...]

De evolutie van trots
Geplaatst: 22 juni 2007

"De Bijbel heeft het bij het verkeerde eind", suggereert de aanhef van een artikel in Science Daily: hoogmoed komt niet voor de val (Spreuken 16:18). Hoogmoed is dan misschien de eerste van zeven dodelijke zonden uit de Bijbel (Spreuken 6:16-19), maar psychologe Jessica Tracy (U van Brits Columbia) denkt daar anders over. Ze zegt dat trots iets goeds kan zijn, zolang het maar niet te ver gaat. Ze probeert onderscheid te maken tussen een gezonde zelfbewustheid en arrogantie. Tracy is volgens het artikel voornamelijk geÔnteresseert in hoe deze emotie is geŽvolueerd en waar het vandaan komt. "De donkere kant van trots zou bijvoorbeeld geŽvolueerd kunnen zijn uit het eeuwenoude menselijke verlangen naar status."
Om haar theorie te testen interviewde ze mensen uit het landelijke Afrikaanse dorpje Burkina Faso, en observeerde hun reacties op plaatjes van mensen met lichaamstaal die westerlingen associŽren met hooghartigheid. Ze herkenden het allemaal als een trotse houding. Samen met psycholoog Richard Robins kwam ze tot de volgende conclusie: "We zagen dat het herkennen van een trotse uitdrukking de grenzen van de cultuur overschrijdt." Een artikel over hun onderzoek op EurekAlert geeft de volgende verklaring voor de bron van trots: "Tracy en Robins beweren dat de primitieve voorlopers van trots onze voorouders mogelijk gemotiveerd hebben om op altruÔstische en communitaristische manieren te handelen, wat de stam ten goede komt, en dat het fysieke vertoon van trots zulk gedrag zowel versterkte, als een signaal vormde voor de groep, dat deze persoon het waard was om te respecteren. Dus individuele trots, in ieder geval het goede soort, droeg op belangrijke wijze bij aan de overleving van de gemeenschap." Tracy beweert dat de "donkere kant van trots" ontstaat door te proberen een snellere manier te vinden (om gerespecteerd te worden) dan via de goede kant. Als iemand probeert respect te krijgen zonder het te verdienen, gaat trots de verkeerde kant op: "Sociale valsspelers bliezen zichzelf op omdat ze diep van binnen niet genoeg in huis hadden om te slagen in hun wereld."

De redenatie in deze artikelen gaat op verschillende punten mank. Ten eerste halen ze begrippen door elkaar. De Bijbel maakt ook onderscheid tussen gevoelens van zekerheid, vreugde of hoop, die toegestaan zijn (zoals het vaste vertrouwen op de beloften van God), en aan de andere kant zelfzuchtigheid en arrogantie. Dus nee, de Bijbel heeft het niet bij het verkeerde eind. Tracy en Robins geven wel toe dat trots niet altijd goed is. Zelfzuchtigheid en arrogantie kunnen schadelijk zijn. Daar komen we bij de tweede denkfout: ze gingen uit van christelijke normen en waarden om dingen te beoordelen. Het evolutionistische denken kan geen waardeoordeel geven, het kan niet zeggen dat iets "donker", "opgeblazen" of "vals" is, omdat het geen standaard maat heeft waarmee het deze dingen kan beoordelen. Evolutie is wat het doet. Waardeoordelen komen voort uit ons door God gegeven geweten. Als Tracy consequent wil zijn, dan moet ze alleen maar zeggen dat trots "is"; dat er een serie biochemische processen is, die gekarakteriseerd wordt door het vooruitsteken van de borst en het opdringen aan anderen, waar we het woord 'trots' voor bedacht hebben. De Bijbel geeft ons echter wel een standaard: het karakter van God en Zijn geboden. Het is niet redelijk dat mevrouw Tracy enerzijds een Bijbels waardeoordeel geeft en zich dan omdraait en zegt dat de bron van haar bewering het bij het verkeerde eind had. Ten slotte is dit onderzoek niet meer dan het vertellen van evolutionistische verhaaltjes. Een soort Star Wars mythe, compleet met een primitief volkje en een "dark side". De mensen van de stam die ze geÔnterviewd heeft, zijn overigens gewoon mensen van deze tijd. Ze leven nu, niet tienduizenden jaren geleden, in een sterrenstelsel, heel ver weg. Door de inwoners van Burkina Faso te associŽren met primitieven begeeft Tracy zich wel op glad ijs. Ze zouden een aanklacht tegen haar moeten indienen, wegens racisme. Deze mensen zijn net zo modern als professoren op een universiteit. En hoe weten Tracy en Robins nu wat 'primitieve mensen' (als die ooit bestaan hebben) deden, toen er een soort genetische mutatie kwam die ze 'trots' maakte? Draagt dit onderzoek iets bij aan het begrijpen van het menselijke karakter? Wat heeft het voor zin om een van de grootst fouten die de mens kan maken, die zoveel ellende in de wereld veroorzaakt, te rationaliseren? Is het niet juist hoogmoedig om de menselijke rede en een schijn van wetenschappelijke kennis boven de wijsheid van God te stellen? Dit was een totaal nutteloos onderzoek. Alles wat we moeten weten over trots en hoogmoed stond al in de Bijbel.

Bron: CEH 19 juni 2007
[Meer artikelen...]

Ziektekiemen giftiger door invloed van omgeving?
Geplaatst: 20 juni 2007

Listeria monocytogenes bacteriŽn (een van de soorten ziektekiemen die voedselvergiftiging veroorzaken) worden gemener als ze minder zuurstof krijgen, volgens EurekAlert. Door de hoeveelheid zuurstof tijdens de ontwikkeling van de bacteriŽn te verminderen werden ze tot wel 100 keer zo agressief als hun soortgenoten die wel genoeg zuurstof kregen.

Sommige mensen zullen niet willen weten hoe ze hier achter gekomen zijn, maar het geeft wel aanleiding tot een interessante gedachte die hier al eerder geopperd is (zie dit artikel). Uit luchtbelletjes in amber blijkt dat het zuurstofgehalte in onze atmosfeer vroeger (volgens Bijbelse begrippen voor de zondvloed) hoger was dan nu. Natuurlijk gaat het hier slechts om een enkel geval, maar zou het misschien kunnen zijn dat alle bacteriŽn voor de zondvloed minder agressief waren, omdat er meer zuurstof was? Is het, dankzij dit soort ontdekkingen, moeilijk voor te stellen dat God de oorspronkelijke atmosfeer van onze planeet zo gemaakt heeft, dat bacteriŽn alleen maar goedaardig waren? Ten slotte zijn de meeste bacteriŽn nog steeds onze beste vrienden. Het zou niet best zijn als ze ons niet zouden helpen bij onze spijsvertering. Die relatief kleine groep bacteriŽn die ons nu soms zoveel last bezorgen, waren oorspronkelijk misschien helemaal niet zo vervelend. Was het toch 'zeer goed'. Het is waarschijnlijker dat de voormalige goedaardigheid van bacteriŽn meer te maken heeft met het perfect geschapen zijn en de kwaadaardigheid van de huidige bacteriŽn te wijten is aan degeneratie (mutaties in het erfelijk materiaal), maar toch zet een dergelijk onderzoek je aan het denken.

Bron: CEH 15 juni 2007
[Meer artikelen...]

Gigantisch bos plotseling gefossiliseerd
Geplaatst: 18 juni 2007

Nature1 kwam met een paar interessante opmerkingen over een fossiel bos dat een paar maanden geleden gevonden is in een kolenmijn (Science Daily, Live Science en News@Nature). Het gebied wordt nu geschat op een dikke 600 vierkante kilometer. In het gebied zijn veel nieuwe soorten ontdekt, waarvan sommige exemplaren wel meer dan tien keer zo groot zijn als die we vandaag de dag aantreffen. Alweer een aanwijzing dat het klimaat van voor de zondvloed veel beter was (zie het vorige artikel). Kirk Johnson van het Denver Museum of Natural History zei dat dit grote gebied snel moet zijn ontstaan, omdat het zo goed bewaard is gebleven. Hij schrijft de plotselinge fossilisatie toe aan een grote aardbeving. Het is volgens hem moeilijk te bepalen hoe snel het precies gegaan is, maar DiMichele et al. beweren dat het binnen twee maanden gebeurd moet zijn om de hoge kwaliteit fossielen te verkrijgen die we in de mijn zien. Het moet wel zo snel gegaan zijn, anders was het plantmateriaal allang vergaan.


1Kirk R. Johnson, "Paleobotany: Forests frozen in time," Nature 447, 786-787 (14 June 2007)| doi:10.1038/447786a.


Twee maanden, dat zit aardig in de buurt . Toch merkwaardig dat in deze tijd, waarin de feiten het uniformitarisme steeds ongeloofwaardiger maken, wel steeds vaker een grote ramp als verklaring wordt gegeven, maar dat je in vakbladen nog steeds niet hoort dat een wereldwijde zondvloed wel eens een goede verklaring zou kunnen zijn. (Uniformitarisme is het geloof dat geologische processen vrijwel allemaal langzaam gaan en dat de aardlagen, fossielen, bergen, grotten, ijskappen en andere formaties, gedurende miljoenen jaren zijn ontstaan.) Het wereldwijd voorkomen van fossiele massagraven is al een goede aanwijzing voor een wereldwijde catastrofe. Maar vooral de gevallen waarbij de kleinste details bewaard blijven, zoals bij de 346 walvissen die vier jaar geleden in een laag kiezelgoer in Peru gevonden werden, moeten wel snel begraven zijn, anders waren ze nooit zo perfect geconserveerd. Deze nieuwe vondst van een gigantisch bos van misschien wel veel meer dan 600 vierkante kilometer, is een prachtig onderzoeksgebied voor creationisten. Het zou mooi zijn als er wat pure monsters genomen kunnen worden om te zien of er nog radioactief koolstof aanwezig is. Daar zou een geoloog die in evolutie gelooft niet zo gauw naar zoeken, omdat hij of zij al "weet" dat dit bos 300 miljoen jaar oud is, en al het radioactieve koolstof al vervallen zou moeten zijn. We zullen zien hoe dit uitpakt. De verwachtingen zijn hoog gespannen aan onze kant.

Bron: CEH 14 juni 2007
[Meer artikelen...]

Gevederde dinosaurus?
Geplaatst: 15 juni 2007

In de Gobi woestijn in China is een gigantische "gesnavelde dinosaurus" opgegraven en prompt Gigantoraptor gedoopt. Hij zou hebben geleken op een struisvogel maar dan met het gewicht van een neushoorn. Zo meldde National Geographic afgelopen woensdag in een artikel dat vergezeld ging van een 'foto' met een gevederd half dino, half vogelachtig wezen. Hij woog ongeveer 1.4 ton en was zo'n 5 meter hoog. Dat is erg groot voor een beest dat op een vogel lijkt. Zoals we kunnen afleiden uit de Bijbel, moet het voor de zondvloed op de wereld veel beter geweest zijn. Mensen en beesten konden ouder en groter worden. Deze vondst is weer een bevestiging dat er een tijd geweest is dat beesten heel oud en heel groot werden. Men heeft uit het gevonden fossiel kunnen afleiden dat het nog een jong beest was. Een volwassen exemplaar zou nog groter geweest zijn. Volgens de evolutietheorie zijn vogels ontstaan uit dinosauriŽrs. Het onderzoek werd geleid door Xu Xing, die opmerkte dat het voorheen een erg eenvoudig proces leek: dinosaurussen werden kleiner en gingen steeds meer op vogels lijken. Door deze vondst is dat nu niet zo eenvoudig meer, afgezien van het feit dat er nog steeds geen bewijs gevonden is voor de overgang van dinosaurus naar vogel. Desondanks zegt Xu: "dat [het nu een stuk moeilijker is geworden] wil niet zeggen dat vogels niet afstammen van dinosauriŽrs, maar de overgang is erg ingewikkeld." Dat kun je wel zeggen ja. Je hebt geen bewijs dat het gebeurd is, en een overgang verzinnen van een log loopbeest met schubben, naar een soort loopbeest met isolerende veren, naar een beest wat leert vliegen, is behoorlijk ongeloofwaardig. Volgens het artikel bevatten de fossiele resten van de dinosaurus geen veren, die overigens bijna nooit fossiliseren, maar men legt wel een link met een "primitievere gevederde oviraptorosaurus". De schijnbare overeenkomst moet het verenpak rechtvaardigen dat in de artist impression, die het artikel opfleurt, zo duidelijk naar voren komt. "Wij geloven dat Gigantoraptor die veren heeft overgehouden van zijn voorouders," zei Xu. Geloven, ja, laten we het daar maar op houden. Het fossiel had volgens het team ook een paar onverwachte kenmerken, zoals "armen en benen die meer op die van vogels lijken dan van verwante dinosauriŽrs". Paul Barrett van het Natural History Museum in London zei: "Het lijkt erop dat hij een aantal kenmerken heeft die we in vogels zien, maar die hij niet heeft geŽrfd van zijn eigen familieleden ... Die vogelachtige kenmerken verschenen mogelijk eenmaal bij dit dier en eenmaal bij vogels."

Ze mogen alles in twijfel trekken, ze mogen de hele theorie op z'n kop gooien, maar ze blijven in evolutie geloven. Het toverwoord "verschenen" kwam ook weer even voorbij. Hoezo "verschenen"? Waarvandaan? Hoe? Leg het nou eens uit... Nee, zeggen ze, dat hoeven wij niet te doen: "Wij geloven". Okť, maar maak dan ook niet de creationisten belachelijk, dat zij 'nog geloven in God'. Wat ligt er nou meer voor de hand: een totaal ongefundeerde reeks toevallige gebeurtenissen, of een doelmatig ontwerp? Er zijn geen veren gevonden bij het fossiel en toch is het volgens hen een vogel. Een andere keer vinden ze een vogel en, omdat de botjes van het beestje een beetje op die van een dinosaurus lijken, wordt het een "gevederde dinosaurus". Een logische verklaring is dat God een enigszins overeenkomstig bouwplan gebruikt heeft bij het maken van vogels en dino's. Maar voor de evolutiegelovigen zijn er nog vele verschillen die verklaard moeten worden om hun geliefde theorie geloofwaardig te maken: De overgang van schubben naar veren, van een hart met 3 kamers naar een hart met 4 kamers, verschillen in ontwikkeling van embryo's en verschillen in proteÔnen om maar enkele voorbeelden te noemen. Maar het is duidelijk dat het geloof van de evolutionisten zeer groot is, zoals de laatste opmerking bevestigt; de bewering dat de kenmerken onafhankelijk in verschillende soorten geŽvolueerd moeten zijn. Ach, als je toch al het onmogelijke gelooft (dat het ťťnmaal vanzelf ontstaan is), dan is die stap ook niet zo groot meer...


[Meer artikelen...]

Scheppingsmuseum geopend
Geplaatst: 14 juni 2007

Op 28 mei jl. opende de Amerikaanse organisatie Answers in Genesis haar Scheppingsmuseum in Kentucky, USA. Dit gebeurde onder grote internationale belangstelling van de pers. Het Creation Museum is een uniek museum en is ontworpen door een voormalige directeur van de Universal Studio's. Het Museum, dat meer dan 5500 vierkante meter beslaat, laat zien dat de Bijbel kan worden vertrouwd op alle gebieden, inclusief wetenschap. Het museum is uitgerust met bijzondere en realistische animaties en computergestuurde visualisaties. Ook heeft het meer dan 50 exotische dieren en dinosauriŽrs op ware grootte.
Kijk maar eens op de site van Werkgroep in Genesis, of bekijk de site van Answers in Genesis.


[Meer artikelen...]

Hoe kreeg SpongeBob de zenuwen?
Geplaatst: 11 juni 2007

Wetenschappers verwachtten niet dat ze werkende zenuwen zouden vinden in een zeespons, de meest eenvoudige van de meercellige organismen. Sponzen hebben geen interne organen of zenuwstelsel. Toch hebben ze op een of andere manier de zenuwen gekregen, met uiteinden en een soort communicatie ertussen. Science Daily bericht hierover: "Dit drukt de oorsprong van deze genetische componenten van het zenuwsysteem terug naar tijdens of vůůr de eerste dieren - veel vroeger dan wetenschappers voorheen vermoedden," zei Todd Oakley van de universiteit van California in Santa Barbara. Daardoor ontstaat een gat van 600 miljoen jaar van de 'tijd' van de zeesponzen tot de 'komst' van de eerste dieren met een rudimentair zenuwsysteem. Het artikel haalt Ken Kosik aan (ook van UCSB), die deze verrassing gebruikt om wat evolutiegeloof te spuien: "We vonden deze mysterieuze, onbekende structuur in de spons. En het is duidelijk dat evolutie in staat was om deze gehele structuur te nemen en, met wat kleine aanpassingen, direct te gebruiken voor een nieuwe functie. Evolutie kan deze componenten 'van de plank pakken' en ze op nieuwe en interessante manieren samenvoegen."
Echter, zo werkt het klassieke Darwinisme niet. David Berlinski, een criticus van Darwin, stond er in een eerder artikel al op dat de wet van natuurlijke selectie strikt moet worden toegepast; zeker binnen een Darwinistisch denkkader. Hij benadrukte dat een mechanisme wat op een menselijke manier moet worden beoordeeld, niet Darwinistisch kan zijn. Het Darwinistische mechanisme blikt niet vooruit en herinnert ook niets. Het bepaalt geen richting en maakt geen keuzes. Het is volgens hem onacceptabel en zelfs streng verboden binnen de evolutietheorie, om aan te nemen dat er een kracht zou zijn die bepaalt of eigenschappen nuttig zijn en moeten worden behouden. "Hoe kan een blinde kracht zoiets weten? En op welke manier zou een toekomstig nut naar het heden moeten worden overgebracht?" (ARN). Dat een 'blind proces' een zinnige beslissing zou kunnen nemen is een absurde claim. En toch wordt dat regelmatig beweerd, zoals blijkt uit het bovengenoemde stuk in Science Daily.

We moeten Darwinisten dwingen om consequent te zijn in hun taalgebruik. Af en toe wordt er gebruik gemaakt van poŽtische taal, waarin de evolutionaire processen worden gepersonifieerd. Net alsof het een soort doel in gedachten had. Dan wordt Evolutie een god die beslissingen neemt en zijn schepping steeds meer perfectioneert. Sponzen 'ontwikkelden' eenvoudige zenuwen die werden geselecteerd omdat ze later nuttig zouden kunnen zijn en zouden kunnen uitgroeien tot een compleet zenuwstelsel met hersenen, enz. Dat is vast niet de bedoeling van de evolutionisten, want die gedachtegang willen ze nu juist bestrijden. Creationisten geloven dat alles geschapen is met een doel, door een intelligente Schepper. Maar dat wordt door vele evolutionisten als onwetenschappelijk en bespottelijk gezien. En als je het aan hen zou vragen, zouden ze best wel wat minder poŽtisch kunnen praten en zich wat meer aan de feiten kunnen houden, maar het meeslepende, hoogdravende sprookje van de doelmatigheid spreekt meer tot de verbeelding. Eigenlijk zouden ze iedere keer, wanneer ze weer zo'n taaltrucje gebruiken, met een liniaal op de vingers getikt moeten worden, zodat ze gedwongen worden om hun verhaaltje in correct Darwinees te vertellen. En dan kijken wat er van het verhaal overblijft. "Evolutie kan deze componenten nemen [TIK] o, eh, er gebeurde iets dat in staat was om ze te combineren tot een nieuwe [TIK!] Ik bedoel, eigenlijk, de onderdelen die bruikbaar bleken te zijn voor de sponzen [TIK!!] Au! Okť, okť! Door een mutatie die zich voordeed..."

Bron: CEH 6 juni 2007
[Meer artikelen...]

Kleurenblinde zeekatten kunstig met kleur
Geplaatst: 7 juni 2007

Roger Hanlon heeft een studie gemaakt van octopussen, inktvissen en zeekatten. Hij verbaast zich erover hoe goed ze zich kunnen camoufleren. In een artikel in Current Biology1 gaat hij in op de magische trucs die deze diersoort uithaalt om zich te vermommen en soms nagenoeg onzichtbaar te maken voor jagers. Op dit YouTube filmpje is een zeekat in actie te zien. Hij kan zijn huid in een oogwenk van gestippeld, gestreept gekleurd en gerimpeld veranderen in glad wit, en dan weer in een andere kleur, om vervolgens op te gaan in zijn omgeving. Hier is er nog een. Hoe wonderlijk en onvoorstelbaar ingenieus het ook gemaakt is, zelfs na een jarenlange studie van deze beesten kan Hanlon toch nog met een stalen gezicht beweren dat het beestje deze fantastische eigenschappen zelf "geŽvolueerd heeft". Hoor uit zijn eigen mond hoe hij zonder verblikken of verblozen een van de meest verbluffende diersoorten beschrijft als een product van spontane, ongestuurde processen. In het artikel in Current Biology vertelt hij nog meer over zijn bevindingen. Het is dus niet alleen de kleur van de huid die kan veranderen, maar ook de patronen en de structuur. De huid kan gerimpeld, licht, donker, gestreept en gevlekt zijn, in verschillende vormen, gradaties en richtingen. De huid bevat speciale cellen voor kleur- en vormverandering. Die cellen zijn verbonden met zenuwcellen die snel kunnen reageren en een enorm scala van patronen mogelijk maken. De hersenen van deze beestjes moeten ook heel bijzonder zijn omdat ze ongeveer 20 miljoen pigmentcellen, reflecterende cellen en vervormende cellen moeten besturen. Hanlons team heeft vijf jaar lang experimenten gedaan met zeekatten, door ze tegen allerlei soorten achtergronden te houden en te kijken hoe hun camouflagesysteem reageert. Het meest verrassende is wel dat ze kleurenblind blijken te zijn. Toch is het vermogen om de kleur van de achtergrond over te nemen zeer nauwkeurig. Hoe doen ze dat? Helaas kan Hanlon daar nog geen antwoord op geven, maar ze blijven zoeken, dus nog even geduld a.u.b. Nog een interessante eigenschap is dat ze gepolariseerd licht kunnen zien en weerkaatsen; iets wat hun vijanden niet kunnen. Ze hebben dit blijkbaar ook onder controle, dus is het mogelijk dat ze elkaar 'verborgen boodschappen' sturen. Ook dit moet nog verder onderzocht worden. Een octopus kan zelfs zijn hele vorm veranderen om te lijken op iets anders. Ze nemen de vorm van een andere vissoort aan om niet op te vallen. Zelfs de vinnen en de snelheid wordt nagebootst. (Zie ook dit artikel: MarineBio.com)
Interessant detail: "Een sepia (zeekat) heeft geen botten, alleen een interne skeletschelp, deze schelp, bekend als zeeschuim of het knaagspeeltje in de kanariekooi, spoelt zeker in de zomer volop aan op de Nederlandse en Belgische stranden... In de poreuze schelp zit kalk die de vogels nodig hebben bij het leggen van eieren en voor hun bloedsomloop." (wikipedia.nl)


1Roger Hanlon, "Primer: Cephalopod dynamic camouflage," Current Biology, Volume 17, nummer 11, 5 juni 2007, pagina's R400-R404, doi:10.1016/j.cub.2007.03.034.

Ach, wat moeten we er nog van zeggen? Deze prachtig ontworpen beesten verdienen het om onderzocht te worden. Maar nog veel meer verdient de Maker het om ervoor geprezen te worden. Dat een man als Hanlon zich laat verleiden tot het napraten van zijn evolutiegelovige collega's is triest. Met je neus bovenop een wonder zitten en nog zeggen dat het allemaal vanzelf gegaan is, gaat mijn begrip te boven. Het enige wat je hoort is "hij is geŽvolueerd". Er wordt geen enkele moeite gedaan om die loze bewering te staven met bewijzen, of zelfs maar te speculeren hoe dat dan wel gegaan zou moeten zijn. Je hoort alleen maar dat het gebeurd is, en daar kun je het mee doen. In het YouTube filmpje noemt hij het slechts ťťn keer, maar in het genoemde artikel veel vaker. Als een soort mantra doet hij uitspraken als: "zijn geŽvolueerd", "evolutie heeft geproduceerd", "evolutie van deze vorm van camouflage" en "patronen die geŽvolueerd zijn". Het ergste is dat hij tot besluit de eigenschappen van deze beesten vergelijkt met kunst, fotografie en architectuur, vanwege de manier waarop licht en vormen worden gemanipuleerd, om vervolgens te zeggen: "...het maakt je nederig en toch is het intrigerend om te bedenken dat zo'n oeroude geslachtslijn als die van weekdieren zo'n geavanceerd systeem heeft geŽvolueerd, waarmee camouflage getest kan worden." Hoe kan een intelligent persoon zulke dingen zeggen, zonder stil te staan bij de noodzaak om deze ongefundeerde uitspraken te verklaren? Ernstig gehersenspoeld door de Darwinpartij als je het mij vraagt. Wanneer de bewijslast straks een kritiek punt bereikt, en ze niet meer kunnen ontkennen dat het evolutiegeloof onhoudbaar is geworden, zouden dit soort mensen dan naar een afkickcentrum moeten?

Bron: CEH 6 juni 2007
[Meer artikelen...]

Oorsprong van meercelligheid: terug naar de tekentafel
Geplaatst: 4 juni 2007

Er is micro-RNA gevonden in groene algen. Nou en? Wat is daar nou zo bijzonder aan? Als je de opmerkingen in Nature,1 leest, lijkt het erop dat evolutiebiologen het heel bijzonder vinden:
  1. De ontdekking is in twee onafhankelijke laboratoria gedaan en "ontmantelt de populaire theorie dat de regulerende rol van micro-RNA bij de uitdrukking van genen verband houdt met de evolutie van meercelligheid".
  2. De vondst is "net zo schokkend" als de ontdekking dat de rondworm Caenorhabditis elegans (dat was de eerste meercellige eukaryoot wiens genoom volledig in kaart werd gebracht) 19.000 genen heeft. Dat zijn er maar 1000 minder dan bij de mens.
  3. Als het al schokkend was dat het genoom van deze 'eenvoudige' wormen zo complex is, dan is het nog schokkender dat "het RNA in eencellige wezens net zo complex zou kunnen zijn als in hogere levensvormen".
  4. Men dacht eerst dat micro-RNA "onafhankelijk in planten en dieren geŽvolueerd" is, maar nu blijkt dat het ook in 'lagere organismen' voorkomt, moet worden aangenomen dat deze complexe regulerende mechanismen zich al 'eerder' hebben ontwikkeld.
  5. Volgens Jim Umen van het Salk Instituut in La Jolla, Californie, kan het misleidend zijn om op grond van een paar modelorganismen conclusies te trekken over evolutionaire processen. (O, echt waar? - red.)
  6. "Niemand weet waarom een dergelijk eenvoudig organisme micro-RNA nodig heeft, noch hoe en wanneer het voor het eerst verscheen". (Ik kan wel een hint geven - red.)
  Eťn ding stond echter niet ter discussie: evolutie.
"Wat hun rol ook was, de aanwezigheid duidt aan dat micro-RNA veel ouder is dan men voorheen dacht; het heeft misschien al wel meer dan een miljard jaar bestaan."


1Lucy Odling-Smee, "Complex set of RNAs found in simple green algae: Single-celled organisms aren't as basic as they seem," Nature 447, 518 (31 mei 2007) | doi:10.1038/447518b.

En alweer wordt aangetoond hoe ongezeglijk Darwinisten zijn (zie het artikel van 14 mei). Het maakt niet uit hoe krachtig het tegendeel bewezen wordt, de greep van het evolutionistisch denken blijft ijzersterk. Om het publiek van deze beschamende feiten af te schermen moeten ze flink wat podiumrook en special effects produceren - in de vorm van moeilijke woorden en ingewikkelde zinnen die niemand begrijpt, behalve hun vakgenoten (zie ook 15 mei). The show must go on!

Bron: CEH 1 juni 2007
[Meer artikelen...]

Ook apen liepen op twee benen
Geplaatst: 1 juni 2007

Een kort, maar veelzeggend stukje op Nu.nl laat zien hoe het evolutieverhaal in de media is geÔnfiltreerd. Er wordt niet eens meer bij nagedacht. In het hoofd van veel wetenschappers en menig doorsnee burger zit de formule aap = voorouder van mens helemaal vastgeroest. Aap evolueerde uit 'een viervoetig landdier', ging rechtop lopen, scheren, stropdas om en achter de computer zitten. Na de vreemde gedachtekronkel 'rood zien is rood doen' (artikel 29 mei, item 2), komt Science Daily nu met het verhaal dat het rechtoplopen van apen tot nu toe steeds gebruikt werd als een aanwijzing dat ze op weg waren naar een meer mensachtige vorm. En dat een Britse studie nu uitwijst dat apen "die miljoenen jaren geleden in bomen leefden" al op twee benen konden lopen. Hoe ze weten dat de dieren miljoenen jaren geleden leefden blijft altijd een raadsel. Op de botjes staat geen datum, ze kunnen niet praten en niemand was erbij. Maar afgezien van die onmogelijk te bewijzen aanname, heeft het onderzoek wel weer een extra hindernis opgeleverd voor de verstokte aanhangers van de 'geschoren aap met de stropdas' - theorie. Nu.nl eindigt met: "De onderzoekers baseren hun theorie op observatie van orang-oetans in de jungle van Borneo." (Science Daily had het over Sumatra - red.) "Deze mensapen brengen het grootste deel van hun leven door in bomen en kunnen daarom volgens de Britten dienen als modellen voor de menselijke voorvaderen van miljoenen jaren geleden." Wat is dat nu voor een 'bewijs'? De oerapen leefden (ook) in bomen en daarom zijn het onze voorvaderen? Om de larie van dit soort redenaties te detecteren hoef je niet eens de lariedetector te lezen. "Als wij gelijk krijgen, betekent het dat je niet meer kunt vertouwen op tweevoetigheid om te bepalen of je kijkt naar een voorouder van een mens of een andere aap. Het werd al steeds moeilijker voor ons om te bepalen wat nu een mens of een aap is, en ons werk maakt dat nog veel erger." Aldus Robin Crompton van de Universiteit van Liverpool, een van de schrijvers van de studie.

Miljoenen jaren, apen als voorouders, evolutie is een feit, dat zijn de kreten die we steeds weer horen. Maar is het ook waar? Moeten we de stellingen van meneer Darwin, die na 150 jaar van wetenschappelijk onderzoek nog niet te onderbouwen zijn, niet eens aan de kant zetten? Of zelfs het Neo-Darwinisme, na 50 jaar DNA onderzoek en de verbluffende en verbazingwekkende ontdekkingen van moleculaire motors, meervoudige lezing van het DNA en het totale onvermogen om ook maar de meest 'eenvoudige' cel uit dode materie te doen verrijzen? (Eenvoudige cellen bestaan niet eens. Elke cel, hoe 'primitief' ook, is een complete fabriek, met aanvoer van grondstoffen, een gigantische bibliotheek met 'werktekeningen', assemblage door robots en export van functionele producten.) Maar als er weer een 'bewijs' voor je theorie wegvalt, dan verzin je toch gewoon een verhaaltje om het gat te vullen: Een van de onderzoekers zei dat tweevoetigheid "hele sterke adaptieve voordelen heeft. Dus we hoeven niet te verklaren hoe onze voorouders van viervoetigheid naar tweevoetigheid overgingen." Nou vraag ik je!... Is dat niet het toppunt van struisvogelpolitiek? Hoe lossen we het probleem van de eerste cel op? Geen probleem: de combinatie van water, wat chemische stoffen en warmte, die we gewoon even simuleren in een computer (artikel van 16 mei), heeft zulke sterke adaptieve voordelen; dat hoeven we helemaal niet te verklaren...

Give me that ol' time religion. It's good enough for me.