Schepper en Zoon
Archief december 2006
Voorpagina Waarom deze site? Feiten Helder Denken Links
De meeste artikelen zijn gebaseerd op de newsfeeds van Creation Evolution Headlines, naar eigen inzicht geschikt gemaakt voor het Nederlandse publiek. (Nadruk toegevoegd in alle aanhalingen, tenzij anders aangegeven)

1. Wetenschap in de politiek, onverwachte ontwikkelingen
2. Insecten vallen Darwin lastig
3. Verschil tussen mens en aap verviervoudigt
4. Mutaties richten meer schade aan dan gedacht
5. Een snufje zuurstof, en voilŗ: Complex Leven.
6. Kon de Velociraptor de boom in?
7. Vissensoort in Afrikaans meer veranderde snel
8. Het zelfsmerende vermogen van je gewrichten
9. Die grappige gekkotenen
10. Wildwaterpark op Mars
11. Waarom zijn wij hier?
12. Hoe kan een KeizerpinguÔn zo diep duiken?






[Meer artikelen...]

Wetenschap in de politiek, onverwachte ontwikkelingen
[CEH 29 december 2006]

Twee ontdekkingen die deze maand naar voren kwamen laten zien hoe de wetenschap verandert. Bepaalde gedachten en idealen kunnen zomaar hun basis verliezen als er nieuwe informatie beschikbaar komt. Daardoor kunnen zowel opschudding als nieuwe mogelijkheden ontstaan.

  • Wij willen de zure regen terug:  Zeg het maar, wat wil je hebben: zure regen of opwarming van de aarde?
    In de jaren '80 was zure regen het grote probleem waar we mee te kampen hadden en er werden wetten gemaakt om uitstoot van zwavelgassen te verminderen. Een artikel in EurekAlert maakt melding van nieuwe onderzoeken in rivieren in de Apalachen (een bergketen in Noord Amerika), die een "onverwacht resultaat" opleverden. De vermindering van zure regen heeft een alarmerende verhoging van opgelost kooldioxide tot gevolg. De rivieren zijn nu kristalhelder, maar dat betekent dat de planten nu meer CO2 produceren. Een onderzoeker van Penn State zei dat dit gevolgen zou hebben voor het ecosysteem van het bos en de totale koolstofbalans. Wat houdt dat in? Grotere hoeveelheden kooldioxide in de grond betekent dat er uiteindelijk weer meer in de atmosfeer terechtkomt als broeikasgas. De bossen moesten zich ook maar eens aan het Kyoto verdrag gaan houden. Misschien komen er nu wel landen die zeggen dat ze zich er niet aan hoeven te houden omdat ze minder uitstoten dan planten. Een artikel in LiveScience heeft het er ook over dat "minder zure regen niet altijd zo geweldig is".

  • Stille mutaties worden lawaaierig:  "Er lijkt alweer een dogma van de celbiologie zowat omvergeworpen," berichtte Science Now vorige week.  Bepaalde mutaties in het DNA vertalingproces werden "stille mutaties" genoemd, omdat ze geen effect hadden op het aminozuur wat in een proteÔne ingevoegd wordt. Als een stille mutatie in een codon precies hetzelfde aminozuur invoegt, wat is dan het verschil in het resultaat? Een nieuwe ontdekking die onderzoekers van het USDA deden, wijst erop dat deze stille mutaties toch niet zo stil zijn. Het blijkt dat een onverwacht codon de vertaalsnelheid kunnen afremmen. Wanneer dat gebeurt, zal het resulterende eiwit (proteÔne) iets minder snel vormen. Dat heeft weer gevolgen voor de vorm waarin hij wordt opgevouwen. Daardoor kan het eiwit weer anders gaan reageren, ondanks dat het door dezelfde volgorde van aminozuren is gevormd.
        De onderzoekers kwamen hier achter tijdens het observeren van kankercellen die zich beter konden ontdoen van stoffen die bij chemotherapie gebruikt worden. De eiwitpomp die beter werkte had een stille mutatie waardoor de vorm iets veranderd was. Het blijkt dus dat de vorming van aminozuur ketens beÔnvloed wordt door de snelheid waarmee ze worden aangemaakt. Langzamere productie zorgt ervoor dat het eiwit een andere vorm krijgt. Onder druk van de omgeving kan een bepaalde vorm de voorkeur krijgen en daardoor dominant worden.

Zoals deze voorbeelden laten zien is zowel wereldwijde milieupolitiek als de behandeling van kanker afhankelijk van hoe men ernaar kijkt. Bepaalde aannames kunnen verkeerd zijn en dat heeft invloed op het uiteindelijke resultaat.

Als we in deze tijd al zo gevoelig zijn voor zulke onzekere factoren die we in de wetenschap tegenkomen, hoe kunnen Darwinisten dan zo vol eigendunk beweren dat ze weten hoe het universum en het leven op aarde begonnen is, en wat de dinosauriŽrs 100 miljoen jaar geleden deden? De rol van aannames bij wetenschappelijke kennis kan niet genoeg benadrukt worden. De enige manier om ergens zeker van te zijn is dat het ons verteld wordt door een alomtegenwoordig wezen dat alles gemaakt heeft het ons te laten vertellen. Maar daarvoor is geloof nodig, en dat is door de wetenschappelijke gemeenschap gemakshalve uit de vergelijking verwijderd.


[Meer artikelen...]

Insecten vallen Darwin lastig
[CEH 27 december 2006]

Hier kunnen Darwinisten behoorlijk last van hebben: waar kwamen de insecten vandaan? Een paar van de stekelige problemen waar geen muggenstick tegen helpt:

  • Er zijn ontzaglijk veel soorten insecten.
  • Insecten vallen onder de sterkste dieren, ook qua overleving.
  • Er komen 'voor' het Devoon geen fossielen van insecten voor. (Volgens evolutie 410 miljoen jaar geleden).
  • De 'eerste' gesegmenteerde lichamen verschenen in het Cambrium (Gesteld op 511 miljoen jaar geleden).
  • Er zijn geen zee-insecten, maar die 'eerste' gesegmenteerde dieren uit het Cambrium waren maritieme organismen.

Probeer je nu eens het volgende voor te stellen: (1) een insect met zes poten, (2) een spin met acht poten, (3) een duizendpoot met 15 tot 173 paar poten, en (4) een krab met 10 poten, waarvan er twee klauwen zijn. Nu is de opdracht: maak hier een mooi evolutionair verhaal van met een gezamenlijke afstamming. Dat is een leuke uitdaging. Zelfs de meest doorwinterde Darwinist zal hier een hele kluif aan hebben, zoals de openingszinnen van een verhandeling in Science1 stellen dat de oorsprong van zespotigen zeer betwist wordt. De bijna volledige afwezigheid van fossielen die ze zouden moeten verbinden met andere soorten als duizendpoten en miljoenpoten, schorpioenen en spinnen is een groot probleem voor ze.
Door naar bepaalde genen te kijken denken ze de krabben, kreeften en garnalen te kunnen verbinden aan de insecten, maar dat betoog is doorspekt van onzekere termen als 'schijnt', 'lijkt' en 'heeft misschien'. Volgens het artikel is het ook hoogst merkwaardig dat de insecten, die zich zo makkelijk kunnen aanpassen aan elke soort omgeving op het land, nooit verder ontwikkeld zijn in de zee. Ze veronderstellen dat er al andere organismen zijn die belangrijke posities in het milieu innemen, waardoor de insecten daar niet nodig zijn.
Dus is er geen plaats meer in de herberg van Neptunus, de insecten hebben hun plaats ingenomen op het land en het Darwinverhaal is weer gered. En de afwezigheid van insecten in het fossielenverhaal voor het Devoon is verklaard.


1Glenner et al, "Evolution: The Origin of Insects," Science, 22 december 2006: Vol. 314. no. 5807, pp. 1883-1884, DOI: 10.1126/science.1129844.

Wat is het toch heerlijk als je de hele wetenschappelijke gemeenschap achter je hebt staan. Je kunt lekker je gang gaan, allemaal mooie verhaaltjes verzinnen en het wordt nog gepubliceerd ook. Maar wee je gebeente als je probeert iets anders te beweren dan Meester Darwin! Nee, je recept moet wel helemaal passen binnen de beperkingen van het Neo Darwinistische Kookboek der Grote Waarheden. Het is ronduit verbluffend om te zien hoe de Darwinpartij met zoveel gemak een verklaring publiceert bij een totale afwezigheid van bewijs (uit het fossielenverhaal bijvoorbeeld). En wil je betrouwbaar over komen dan verzin je gewoon een paar duur klinkende woorden als ontogenese, divergente en convergente evolutie, antropomorfisme en gradualisme. Dan houd je het eenvoudige publiek op een afstand en houd je de wetenschappelijke gemeenschap te vriend. Flink speculeren en personifiŽren en als je er niet meer uitkomt, af en toe wat magische woorden gebruiken als 'ontstaan', 'voortbrengen' en 'verschijnen'. Het wordt weer hoog tijd voor een rondje lariekoek; wie lust er nog eentje?


[Meer artikelen...]

Verschil tussen mens en aap verviervoudigt
[CEH 20 december 2006]
(Bijgewerkt op 22 december 2006)

Wie kan zich nog herinneren dat de overeenkomst tussen de genen van mensen en chimpansees geschat werd op 98.5%? Wat dacht je ervan om daar eens 94% van te maken? Dat is de nieuwe schatting die gemaakt wordt door Matthew Hahn (Universiteit van Indiana) en een team, die een scriptie publiceerden in PLoS One.1 J.R. Minkel, die schrijft voor Scientific American, zei: "het verschil van 6 procent is aanzienlijk groter dan het algemeen aangehaalde getal van 1.5 procent."
    Waarom zo'n drastische revisie? Hahn zegt dat de vorige schatting geen rekening houdt met verdubbelde genen. Of, zoals Minkel het verklaart (uitgaande van Evolutie):

De nieuwe vondst ondersteunt het idee dat evolutie mensen mogelijk nieuwe genen gegeven heeft met nieuwe functies die niet bestaan bij chimpansees, iets wat onderzoekers tot voor kort niet herkend hadden. De oudere waarde van 1.5 procent geeft het verschil aan tussen de overeenkomstige genen van mensen en chimpansees, zoals het verschil in spelling van hetzelfde woord in twee gelijksoortige talen. Gebaseerd op dat getal, hebben experts voorgesteld dat mensen en chimpansees in wezen dezelfde genen hebben, maar dat ze verschillen in wanneer en waar ze aan en uit gezet worden.
Het nieuwe onderzoek houdt rekening met de mogelijkheid van meervoudige kopieŽn van genen en dat het aantal kopieŽn kan verschillen tussen soorten, zelfs al is het gen nagenoeg hetzelfde.

De statistieken: "De groep schatte dat mensen 689 nieuwe genduplicaten hebben verkregen en er 86 verloren hebben sinds ze aftakten van onze gezamenlijke voorouder die we zes miljoen jaar geleden hadden met de chimpansees. Evenzo redeneerden ze dat chimpansees 729 genkopieŽn verloren hebben die mensen nog hebben."
    Minkel en de auteurs van de verhandeling keken niet buiten het hokje van evolutie om de verschillen te verklaren. Er werd een geneticus aangehaald die gezegd zou hebben: "Het verslag ondersteunt het opkomende gezichtspunt dat de verandering in genkopie aantal, via genduplicatie of verlies, een van de belangrijkste mechanismen is die de evolutie van zoogdieren dreef." Hoe dit nieuwe genen of complexe systemen produceert, werd niet uitgelegd. Minkel somde op wat evolutionisten hierbij geloven: "Onderzoekers geloven dat toegevoegde kopieŽn van hetzelfde gen evolutie als het ware laten expirimenteren met het vinden van nieuwe functies voor oude genen." Die zin, samen met zijn eerdere opmerking: " dat evolutie mensen mogelijk nieuwe genen gegeven heeft met nieuwe functies", maakt van evolutie een persoonlijkheid die zelfstandig intelligente of semi- intelligente beslissingen kan nemen.


1Demuth JP, Bie TD, Stajich JE, Cristianini N, Hahn MW (2006) The Evolution of Mammalian Gene Families.  PLoS ONE 1(1): e85. doi:10.1371/journal.pone.0000085.


Nou, daar heb je het dan: weer een gevalletje verkeerd gebruik van statistieken. Genomen zijn extreem complexe entiteiten die nog maar nauwelijks begrepen worden. Afhankelijk van hoe je ernaar kijkt, kun je allemaal overeenkomsten en verschillen vinden waaruit aantallen komen die in jouw agenda passen. Het lijkt duidelijk dat de vorige schatting ontstaan is vanuit een evolutionaire agenda, om te laten zien hoeveel we op apen lijken. Als deze nieuwe schatting breed geaccepteerd wordt, krijgen evolutionisten het heel moeilijk om te verklaren hoe er zoveel genetische verschillen konden ontstaan in "maar" zes miljoen jaar. Maar ja, het is toch al te laat voor ze, nu het neo-Darwinisme afgedaan heeft (zie het stuk over mutaties)
    Darwinistische verslaggevers moesten toch maar eens ophouden met het personificeren van evolutie, dat is niet meer van deze tijd. Of iets meer popie: dat is zů 1859.


[Meer artikelen...]

Mutaties richten meer schade aan dan gedacht
[CEH 14 december 2006]

Een aantal onderzoekers van het Weizmann Instituut in Rehovot, Israel, schreef in Nature,1 over het effect van mutaties op proteÔnen. Bij hun tests bleek dat de weerstand van een bacterie (E. coli) tegen mutaties, maar tot een bepaalde drempel ging. Voorbij die drempel was de dood van de bacterie snel en onverbiddelijk, zelfs nadat ze de slechte mutaties hadden verwijderd. De proteÔnen waren "veel minder robuust dan algemeen wordt aangenomen"
Hun studie werpt ook twijfels op over de overlevingskansen van zogenaamde "neutrale" mutaties. In eerste instantie lijken deze mutaties geen invloed te hebben op het organisme, vanwege back-up kopieŽn van een gen, het onderdrukken van het gemuteerde gen en andere mechanismen die de cel gebruikt om de schade te beperken. Uiteindelijk wordt de drempel echter toch bereikt en stort het systeem net zo snel in elkaar als een cel die door schadelijke mutaties wordt vernield. De schrijvers van deze studie gaven niet aan dat gunstige mutaties op den duur een organisme kunnen helpen. Ze konden eigenlijk niets meedelen wat evolutie enige hoop geeft op vooruitgang. Sterker nog, ze stelden een "nieuw model" voor wat zelfs anti-evolutionair klinkt: Cellen zijn geprogrammeerd om zo lang mogelijk schadelijke mutaties af te weren, maar zullen uiteindelijk instorten onder de last van mutaties. Een ander gevaar is dat willekeurig ronddrijvende proteÔnen zich kunnen zich 'opstapelen' (verzamelen) om zo een het organisme aan te vallen.


1Bershtein et al, "Robustness-epistasis link shapes the fitness landscape of a randomly drifting protein," Nature 444, 929-932 (14 december 2006) | doi:10.1038/nature05385.


Het is van het grootste belang dat mensen die het schepping of evolutie debat volgen dit verhaal begrijpen. Het vernietigt de motor van het hele Darwinistische geloof, dat mutaties en natuurlijke selectie van losse atomen uiteindelijk hersenen kunnen maken. Geef het maar een paar miljoen jaar en het komt er wel. De grote vraag is nu: kan het eigenlijk wel? Kunnen mutaties en recombinatie wel met selectie samenwerken om evolutionaire vooruitgang te boeken, om uiteindelijk complexe systemen te produceren als vleugels, ogen, sonar en zelfreparerende organismen? Dit moet op het niveau van de genen uitgelegd worden, want dat is waar ze beweren dat het allemaal plaatsvindt. Zowel de theorie als de praktijk werken niet echt mee. Mutaties doen geen goed en kunnen dat ook niet. Het ingebouwde beveiligingssysteem van de cel beschermt hem nog een hele tijd tegen een totale catastrofe. Mutaties in een cel zijn te vergelijken met een sabotageteam wat een fabriek infiltreert en hier en daar een draadje van een machine doorknipt of ergens een kortsluitinkje veroorzaakt. Een paar van die kleine foutjes kunnen makkelijk hersteld worden door het servicepersoneel, maar als de saboteurs een vitaal onderdeel van de fabriek weten te vernielen waardoor een kettingreactie ontstaat, kan de hele fabriek in vlammen opgaan. Probeer je maar eens voor te stellen hoe een saboteur 'per ongeluk' iets kapot maakt in de fabriek, waardoor het proces versneld wordt of er plotseling een verbetering in het product optreedt, of zelfs nieuw product van de band rolt... Wat is het toch aan dat Darwinistische geloof, dat men bereid is om elk gevoel voor gezonde logica overboord te gooien? Op deze site wil ik trachten het verstand van de lezers prikkelen en laten zien dat de feiten meer in het voordeel van een intelligent ontworpen schepping spreken, dan voor de doofstomme, blinde 'god' van evolutie.


[Meer artikelen...]

Een snufje zuurstof, en voilŗ: Complex Leven.
[CEH 10 december 2006]

Er circuleert een verhaal in de wetenschapsmedia dat een explosieve toename van complexe organismen in het Cambrium samenging met een toename van zuurstof in de atmosfeer. Verslaggevers leggen een kennelijk oorzaak- en-gevolg verband. Voorbeelden:

  1. News@Nature: "Een scherpe toename van de hoeveelheid zuurstof in de lucht kan het startschot voor de evolutie van complex dierlijk leven geweest zijn".
  2. Queens Universiteit: "De zoektocht naar een antwoord op Darwins Dilemma: zuurstof kon wel eens de sleutel zijn voor de eerste verschijning van grote dieren, zegt Queens professor".
  3. Science Daily: "Het nauwe verband tussen de eerste verschijning van zuurstofrijke omstandigheden in de oceanen, en de verschijning van grote dierenfossielen, bevestigt het belang van zuurstof als aanzetter voor de vroege evolutie van dieren, zeggen de onderzoekers".
Dit zijn reacties op een verhandeling die gepubliceerd is door Science Express. Het volgende citaat laat zien dat de aanname gebaseerd is op indirecte bewijsvoering:
Dieren hebben absoluut zuurstof nodig, en een toename van zuurstofconcentraties in het late NeoproterozoÔcum is geopperd als een stimulans voor hun evolutie. Het ijzergehalte van diepzeesedimenten laat zien dat de diepe oceaan voor en tijdens de Gaskiers ijstijdontwikkeling (580 miljoen jaar geleden) zeer zuurstofarm en ijzerhoudend was, en daarna zuurstofhoudend is geworden. De, voor zover bekend, oudste leden van de Ediacara flora en fauna zijn gevonden kort na de Gaskiers ijstijdontwikkeling, hetgeen een causaal verband suggereert tussen hun evolutie en deze toevoeging van zuurstof. Een langer stabiel zuurstofrijk milieu kan het verschijnen van bilaterale zelf voortbewegende dieren, zo'n 25 miljoen jaar later, mogelijk hebben gemaakt.
In een vergelijkbaar verhaal (maar verder terug op de evolutionaire tijdlijn), deed Science Now verslag van een andere scheikundige sleutel voor het leven. "Hoe kan het leven ooit zijn verschenen op een planeet die alleen maar bestaat uit eenvoudige scheikundige elementen? Wetenschappers zeggen dat ze misschien een deel van het antwoord hebben gevonden in een mineraal dat lijkt de reageren als een effectieve katalysator van de vroegste organische processen". Het artikel benoemt dit mineraal, zinkblende, tot de "startkabel van de natuur".


Let op: het luchtalarm dat waarschuwt voor te toverkunsten van de Darwinisten: het woord verschijnen. Dit is hoe ze het de wereld doen duizelen en ze de pers inpakken met hun toverij. Alleen het noemen van het woord brengt verslaggevers al in een trance waar dromen over de evolutie uitkomen. In hun mythische landen van Ediacara en Gaskiers, in het lang verdwenen koninkrijk van Modder Aarde, smeden de Trollen en Orks monsters onder de zee, onder leiding van de handlanger van Sauron: Kabouter Klus.
Alles kan in fictie. Hier zijn de enige voorwaarden voor het maken van complex leven, de voorwaarden zelf. "Dieren hebben absoluut zuurstof nodig", zo spreken de tovenaars, dus voegen ze het magische ingrediŽnt toe, en presto!* Complexe dieren, met ogen, beweegbare ledematen, vinnen, moleculaire machines, en gecodeerde talen verschijnen eenvoudigweg uit de soep. In het tweede artikel verheugt een bekende chemische evolutionist (of alchemist) zich met behekste geestdrift over de ontdekking van een nieuwe vermeende steen der wijzen die ons "een stuk dichter bij het begrijpen van de scheikundige oorsprong van het leven" kan brengen. Wat een geluk dat je leeft in dit tijdperk van betoverende ontdekkingen, waar het enige dat je hoeft te doen is: geloven.
Die irritante creationisten verpesten dit fantastische visioen. Ze rammelen aan het bed van de dromende wetenschappers en roepen "Wordt wakker! Wordt wakker! Jullie moeten aan het werk!" Geen wonder dat ze zo veracht worden.

*Aha! Zul je ze zeggen, maar het artikel zegt dat de verschijning 25 miljoen jaar duurde. Uitgaand van de evolutionaire tijdlijn voor de aardgeschiedenis, zou dit hooguit 2 minuten van een 24 uur durende dag uitmaken; na 21 uur lang niets dan eencellig leven. In die twee minuten zijn alle complexe dierlijke stammen verschenen. Vervolgens hebben ze ook nog de essentie van hun lichaamsindeling vanaf dat moment ongewijzigd behouden. Dat is niet gewoon presto, maar dat is prestissimo.


[Meer artikelen...]

Kon de Velociraptor de boom in?
[NU.nl 10 december 2006] [Telegraph.co.uk] [NHM 13 oktober 2005]

Wetenschappers aan de Universiteit van Manchester en het Natural History Museum hebben de grote nagel aan de achterpoten van kleine vleesetende Dino's (zoals de Velociraptor en de Deinonichus) onderzocht. Men nam altijd aan dat deze Dino's hun prooi open reten met hun nagels, zoals dat in de Jurassic Park films uitgebeeld wordt.
De onderzoekers hebben een robotarm en computer modellen gemaakt, die de beweging van de poten moesten nabootsen. Openrijten van prooi bleek echter helemaal niet te lukken. De nagel draait zich in het vlees, en fungeert meer als een soort haak. Bovendien waren de wonden niet diep genoeg om een echt gevaar op de leveren voor de grotere prooi. Nu wordt er een nieuwe conclusie getrokken: "Het geeft een krachtige grip, wat het idee naar voren bracht dat ze gebruikt kunnen worden om tegen de zij van een prooi op te klimmen."

Tot zo ver het wetenschappelijke onderzoek. En dan nu een artikel uit de standaard Geloofsbelijdenis der Evolutieaanhangers: "Sommige van de kleinere verwante soorten hebben mogelijk in bomen geklommen, voordat ze naar beneden gleden of sprongen. Deze dieren staan heel dicht bij de oorsprong van vogels, en zouden in verband gebracht kunnen worden met het ontstaan van de vogelvlucht."
Uit de woorden 'mogelijk' en 'zou kunnen' is af te leiden dat het gaat om veronderstellingen. Er is nog nooit enig bewijs gevonden voor de ontwikkeling van veren bij dinosauriŽrs, laat staan vleugels. De benodigde tussenvormen zijn nooit gevonden, alleen een paar keer verzonnen (denk aan de 'vroege vogel' Archaeopteryx en de Archaeoraptor vervalsing). Zelfs al zouden deze dino's in bomen hebben geklommen om prooi te jagen, dan deden ze dat nog niet in de stamboom van het leven. Een verband tussen hen en de vliegende dieren is nooit bewezen. (Net als alle overige missende schakels trouwens; ze worden niet voor niets 'Missing Links' genoemd). Daar komt nog bij dat volgens de Bijbel alle beesten ooit planteneters waren. Als God de haak aan de achterpoot gemaakt heeft - en als het geen product van een latere aanpassing is - dan ligt het alleen maar voor de hand dat de haak bedoeld was om in bomen te klimmen. Zo konden ze beter bij het loof of de vruchten die ze toen aten. Er zijn overigens aanwijzingen dat T-Rex ook planten heeft gegeten. Natuurlijk was hij een carnivoor, maar het is duidelijk dat je alleen aan de vorm van de tanden van een fossiel niet kunt zien wat hij at. Dit brengt ons bij een heel lastig onderwerp: waarom zijn beesten en mensen elkaar gaan opeten? Misschien kan dit artikel iets meer licht op deze zaak werpen. In ieder geval een onderzoeksgebied voor creationisten, maar de vraag is of het vraagstuk wel wetenschappelijk benaderd kan worden. Het is in ieder geval een feit dat de kenmerken die door evolutionisten vaak met graagte worden toegekend aan overleving, dood en verderf, net zo goed een aanwijzing kunnen zijn dat er een tijd geweest is dat alles 'heel goed' was.


[Meer artikelen...]

Vissensoort in Afrikaans meer veranderde snel
[CEH 9 december 2006]
(Bijgewerkt 12 december 2006)

Twee verwante artikelen in Public Library of Science (PLOS) laten zien dat een groot aantal soorten in een korte tijd kan ontstaan uit een kleine populatie. Hobbyisten die bekend zijn met tropische vissen kunnen de grote diversiteit in cicliden wel waarderen.
In het eerste artikel1 veronderstelt de auteur dat in de afgelopen '15.000 jaar' het aantal soorten cicliden dat in het meer Lake Victoria leeft, van een handje vol is uit gegroeid tot honderden. Het nabijgelegen meer, Lake Malawi, heeft ondanks een veel hogere veronderstelde ouderdom, niet zo'n grote verscheidenheid aan cicliden
    Net als hondenfokkers een bepaalde eigenschap willen selecteren, heeft het milieu waar iedere vissensoort in leeft geresulteerd in het selecteren van bepaalde genen die de vis beter laten overleven in zijn omgeving. Afzondering van het nieuwe soort zorgt er dan voor dat de combinatie van genen bewaard blijft. Het verbaasde de wetenschappers echter dat dit veel sneller gegaan is dan ze verwachtten.
Woorden als 'verbluffende diversiteit', 'ze schijnen miljoenen jaren jonger', 'adaptieve uitstraling' en 'divergente selectie' zetten de toon. Een andere verrassing was dat natuurlijke selectie 'erin geslaagd was' om in sommige groepen genetische variatie te elimineren.
In een andere verhandeling in PLoS Biology,2 laat de auteur zien dat het echt het milieu was wat de diversiteit in de kenmerken van cicliden heeft veroorzaakt. Ook hier wordt weer gesmeten met mooie uitspraken als 'divergente natuurlijke selectie', 'parallelle evolutie' en 'divergente evolutie'. Er wordt een verband gelegd tussen de ontwikkeling van het visuele systeem en de kleur van de mannetjes.


1Gross L (2006), "Demonstrating the Theory of Ecological Speciation in Cichlids," PLoS Biology 4(12): e449 DOI: 10.1371/journal.pbio.0040449.
2Terai Y, Seehausen O, Sasaki T, Takahashi K, Mizoiri S, et al. (2006), "Divergent selection on opsins drives incipient speciation in Lake Victoria cichlids," PLoS Biology 4(12): e433.DOI: 10.1371/journal.pbio.0040433.


Dit is nou wat creationisten steeds hebben gezegd: door genetische variatie en het milieu kan in korte tijd de verscheidenheid in soorten ontstaan die we nu zien. Alle hondenrassen kunnen afstammen van ťťn paar dat een paar duizend jaar geleden in de Ark van Noach zat; van wolven tot Chihuahuas. Alle honden zijn van het soort 'hond' en het heeft geen miljoenen jaren geduurd om alle verschillende rassen te krijgen. In sommige gevallen zelfs maar enkele honderden jaren. Het milieu zorgde voor de selectie van de kenmerken die ze het beste lieten overleven in die omgeving. Voor een evolutionist die gewend is om over miljoenen jaren te praten, is vijftienduizend jaar een oogwenk. Toch moesten ze toegeven dat in zo'n verbazend korte tijd een dergelijke variatie in cicliden kan ontstaan. De kleur van onze huid kon ook in een korte tijd zijn ontstaan: mensen met een lichte huidskleur, die in staat waren om vitamine D te produceren in een omgeving met minder zonlicht, werden 'geselecteerd' voor de noordelijke gebieden. Mensen met een donkere huidskleur, die het zonlicht beter konden verdragen, kwamen rond de evenaar terecht.
    Het gebruik van termen als 'divergente natuurlijke selectie', 'parallelle evolutie' en divergente selectie', klinkt heel mooi, maar het betekent allemaal hetzelfde. We worden door wetenschappelijk jargon vaak geÔntimideerd. Er wordt voortdurend verondersteld dat natuurlijke selectie en evolutie op hetzelfde neerkomt. Micro-evolutie wordt verward met macro-evolutie. Voor evolutie is het nodig dat er nieuwe informatie bijkomt. In het geval van de cicliden is er geen sprake van nieuwe informatie, zoals ook wordt toegegeven in het artikel. Alle kenmerken die de vis niet nodig had werden geŽlimineerd. Dit is verlies van informatie en geen winst; het tegenovergestelde van wat macro-evolutie nodig heeft. De wetenschappers die deze verhandelingen geschreven hebben moeten dat wel geweten hebben, maar toch blijft men hardnekkig toegewijd aan evolutie.


[Meer artikelen...]

Het zelfsmerende vermogen van je gewrichten
[CEH 7 december 2006]

De beweging van je lichaam zelf zet een proces in beweging dat meer smering van de gewrichten tot gevolg heeft. Dit hebben wetenschappers van de universiteit van San Diego ontdekt. EurekAlert legt uit hoe de krachten op het kraakbeen het stimuleren om protoeglycan 4 te produceren. Hierdoor komt meer smeervloeistof vrij, waardoor het kraakbeen soepeler kan bewegen. Zo wordt dus de vloeistof geproduceerd op het moment dat het nodig is.
Het team probeerde uit te zoeken hoe de natuur het doet, zodat er kunstgewrichten kunnen worden gemaakt die voorzien zijn van kraakbeentransplantaten. Een teamlid legde uit dat het nu mogelijk is om gebruik te maken van "het zelfregulerende systeem van de natuur, waarbij slechts het toedienen van krachten op het weefsel voldoende is om de aanmaak van protoeglycan 4 te stimuleren."

Weer een prachtig voorbeeld van de toepassing van wetenschappelijk onderzoek, zonder een beroep te doen op de evolutietheorie. De aanname dat een gezond lichaam goed ontworpen is, zorgt voor de beste wetenschappelijke resultaten.


[Meer artikelen...]

Die grappige gekkotenen
[CEH 6 december 2006]

Gekko's zijn bijzondere beestjes, maar waarom zou iemand willen weten hoe die tenen precies werken? Een team van wetenschappers heeft zich erover gebogen en hebben de resultaten van hun gekkotenen observatie gepubliceerd in PNAS. Hun conclusie is dat de resultaten van hun onderzoek gebruikt kunnen worden bij het vervaardigen van droge kleefstoffen en in de robotica. De mogelijkheid die deze beestjes hebben om zelfs ondersteboven aan glas te hangen, wordt door hen gezien als een "opmerkelijk ontwerp wat de natuur aan de fijne structuur van zijn tenen heeft toebedeeld". De fysica die erbij betrokken is, blijkt toch weer complexer dan je zou denken. Ze lopen heel snel over plafonds, met een stapinterval van maar 20ms. In die tijd moeten ze hun voet plakken en weer lostrekken van het oppervlak. De krachten vinden plaats op microscopische schaal en worden de Van der Waals krachten genoemd. Een ingewikkeld mechanisme zorgt ervoor dat zowel de adhesie- als de frictiekrachten snel kunnen veranderen, zodat de gekko zichzelf in hoog tempo kan hechten en losmaken.

Wist je zeker niet hŤ? Dat gekko's zo goed waren in fysica. Wel cool, straks krijgen we gekkolaarzen en gekkohandschoenen, kunnen we echt Spiderman spelen. Misschien wel een idee voor een hele nieuwe superheld... "Dit is een klus voor Gekkoman!" Hm, in mijn gedachten klonk het beter...


[Meer artikelen...]

Wildwaterpark op Mars
[CEH 6 december 2006] [NU.nl]

NASA meldde twee verassingen over Mars deze week. Ze hebben mogelijk stromend water gevonden, en de planeet wordt nog steeds regelmatig getroffen door meteorieten. De sporen van water zijn gevonden in een geul in de wand van een krater. De kraters zijn gevonden door oude en nieuwe foto's met elkaar te vergelijken.
Telkens als Mars en water in ťťn adem genoemd worden, komt het ontstaan leven al snel om de hoek kijken. Zo ook in dit geval: "Vloeibaar water, in tegenstelling tot het ijs en de waterdamp waarvan we weten dat het bestaat op Mars, wordt gezien als een voorwaarde voor leven. De nieuwe ontdekkingen verhogen de fascinatie voor de mogelijkheid van bacterieel leven op Mars".

Het standaard geblaat van NASA over recept voor leven op Mars: 'een beetje water toevoegen', kan gezien worden als een verhuld verzoek om subsidie. Het wordt pas echt interessant als je kijkt naar de frequentie waarmee nieuwe kraters ontstaan. Ze noemden geen specifieke aantallen, maar "als je op Mars zou wonen, zou je waarschijnlijk elke 10 tot 20 jaar een inslag meemaken die dicht genoeg bij is om hem te kunnen opmerken - misschien zou je hem horen, en je rot schrikken".
Als inslagen die groot genoeg zijn om op te merken, zich elke 10 tot 20 jaar voordoen binnen een bepaald gebied op Mars, zou het totale aantal kraters op Mars al snel oplopen. Bovendien kan ťťn inslag meerdere kraters maken. "Het object kwam aan met een enigszins schuine hoek, en brak in stukken vlak voor het de grond raakte, want het heeft meerdere kleine kraters gemaakt".
Uitgaande van de misvatting van een hoge leeftijd van 4,5 miljard jaar zouden we met snel hoofdrekenen (4,5 miljard gedeeld door 10) op honderden miljoenen kraters komen. Dat is in de veronderstelling dat de frequentie van dit moment een constante is, en dat is waarschijnlijk veel te voorzichtig. Bovendien houdt het geen rekening met het aantal meervoudige inslagen die je zou moeten verwachten. Het landschap van Mars heeft vele bergen en kloven. Als de veronderstelde leeftijd een feit zou zijn geweest, dan had het landschap inmiddels al vele malen volkomen onherkenbaar verpulverd moeten zijn.


[Meer artikelen...]

Waarom zijn wij hier?
[CEH 04 december 2006]
(Bijgewerkt 6 december 2006)

Het Antropisch principe (van het Griekse 'anthropos', wat 'mens' betekent) heeft weer eens kritiek overleefd. Dit principe stelt dat mensen niet zouden kunnen bestaan als fundamentele constanten, zoals de lichtsnelheid en de sterkte van de zwaartekracht, ook maar een klein beetje zouden afwijken. Als de zwaartekracht iets te groot zou zijn, zouden er teveel zwarte gaten ontstaan die alle materie opzuigen. Charles Q. Choi meldde op Space.com kritiek van twee natuurkundigen die denken dat de kosmologische constante toch niet zo fijn afgesteld is. Uiteindelijk werd het argument neergeslagen. Het verhaal werd opgepakt door Fox News.

Het Antropisch principe kan goed als argument voor het bestaan van God worden gebruikt. Een artikel op de Wikipedia site geeft echter als antwoord: 'als het leven hier niet was ontstaan hadden we ons ook niet over dat toeval kunnen verbazen.' Maar dan moet je natuurlijk wel weer aannemen (geloven) dat het leven hier 'ontstaan' is. Als de Kosmologische constante het enige probleem zou zijn, zou het niet zo moeilijk weg te redeneren zijn, maar probeer het maar eens met twintig andere parameters (er zijn er honderden) die zo nauwkeurig afgesteld zijn dat het maar een minuscule fractie hoeft af te wijken om voor grote problemen te zorgen. Zoals de massa van verschillende atomaire deeltjes, de sterkte van de krachten in atomen, de afstand tussen aarde en maan, tussen aarde en zon, de hoeveelheid energie en massa in het heelal, en nog veel meer. Dat Iemand dit ontworpen heeft blijft toch de meest voor de hand liggende verklaring.


[Meer artikelen...]

Hoe kan een KeizerpinguÔn zo diep duiken?
[CEH 1 december 2006]

Door gebruik te maken van een klein meetapparaatje dat bevestigd was aan een KeizerpinguÔn hebben onderzoekers van het Scripps Instituut gemeten dat de vogel een diepte bereikte van 550 meter. Dat is zes keer zo diep als wat een mens ooit zonder hulp van duikapparatuur zou kunnen overleven. Het is ook veel dieper dan wetenschappers verwacht hadden. Live Science vat samen dat als we zouden kunnen uitvinden hoe ze het doen zonder last te krijgen van de decompressie ziekte, het zou kunnen bijdragen aan de verbetering van anesthesie technieken. Het zou ook een bijdrage kunnen leveren aan het onderzoek naar het voorkomen van schade aan weefsel bij een lichaam wat zonder zuurstof heeft gezeten (een drenkeling bijvoorbeeld). De kennis zou ook kunnen worden gebruikt voor het verbeteren van operatietechnieken, schreef Andrea Thompson.

Wie had gedacht dat een vogel zo'n geweldige diepzeeduider zou kunnen zijn? De geweldige diversiteit en verbluffende talenten van vogels zouden van ons allemaal vogelspotters moeten maken. Kijk eens naar een mus of een zwaluw en besef je hoeveel ze verschillen van KeizerpinguÔns. Of vergelijk ze eens met een valk, een ooievaar of een struisvogel. En toch is de mus net zo intelligent ontworpen en op zijn manier net zo verbazingwekkend.


[Meer artikelen...]